Fietsen naar de Zwarte Zee en terug

2012, een rondje door Europa op de fiets.

Ik droomde van een nieuw avontuur, ik verlangde naar het rondtrekken op de fiets. Zonder druk, zonder klok. Alle tijd. Slechts fietsen, eten, slapen en nog meer fietsen. Een ˝pluk de dag˝ geinspireerd avontuur… Heel veel fietsen. Via Rome naar de Zwarte Zee en terug langs de Limes fietsen. Vijf maanden lang, alleen maar fietsen. De afgelopen maanden had ik, naast klimmen, hard gewerkt om dit avontuur te kunnen bekostigen. Het was alsnog geen vetpot, maar ik was niet van plan om veel uit te geven. Eten, slapen, fietsen. Heerlijk.

Drie april stapte ik op mijn naamloze, nieuwe fiets. Ze zeggen dat er geen slecht weer bestaat, alleen een slechte kleding. Nou, dat heb ik geweten. Mijn handen en voeten hebben het de eerste twee, drie weken met de dagenlange regen, hagel en soms zelfs sneeuw, zwaar te verduren gehad. De rest was goed ingepakt, maar ik had niet aan waterdichte schoenen of handschoenen gedacht…

Desalniettemin, kregen de regen en de kou me niet klein. Ik voelde me sterk. Ik voelde me goed. Ik voelde van alles, ik stroomde over van gevoel en overstroomde door regen. Ik was blij om zoveel te kunnen voelen en zoveel tijd te hebben om het gevoel er te laten zijn. Alleen, maar niet eenzaam. Verdrietig, maar niet verloren. Verdwaald maar niet zoek. Wel zoekende.

Packing
Hoe krijg ik in hemelsnaam de boel op de rit?!

De maanden voor vertrek waren volgestampt met werken, voorbereiden, spullen verzamelen, inpakken en nog meer werken. Ik spaarde iedere cent op in de hoop dat daar, eenmaal op de fiets, een paar maanden op zou kunnen teren. 1 April, geen grap, vertrok ik. Bepakt en bezakt op mijn nieuwe, naamloze fiets.

Ready_to_Go!
Ready to GO!

Ze zeggen dat er slecht weer niet bestaat…

Maloja_Pass_Switserland_Alps
Maloja Pass, Zwitserland

… alleen slechte kleren…

No_such_thing_as_bad_clothes
Slechte kleren of toch slecht weer?

Ondanks de eindeloos koude, regenachtige Aprildagen, genoot ik. Elke dag.

Hello_hail_Belgium
Hallo hagel!

Ik waardeerde juist de kleine dingen. Het magische moment wanneer je na een lange koude ochtend, eindelijk de warmte van de zonnestralen op je ijskoude voeten voelt.

Hello_sun_on_my_cold_cold_feet
Hallo Zon!!

Of de heerlijke avondzon die met zijn laatste beetje warmte precies op jouw kampeerplekje schijnt.

Sunny_Berdorf_Luxembourg
In slaapzak genieten van de laatste zonnestralen, hmmm 🙂

Ik voelde me sterk!

vrolijk_stuur_happy_biker
Vrolijk en ROOD!

Ik voelde me goed.

Sunbed_with_hair
Behaarde stretcher

Soms was ik moe..

Ochtendhumeur_op_de_Donauradweg
Ochtendhumeur op de Donau Radweg

Of verdrietig.

Sometimes_sad..
˝I speak because I can…˝

En totaal uit het veld geslagen!

puzzled
???

Ik heb gezweet voor het leven.

sweat_and_sunscreen
Pffff

En gegeten voor 10!

Veggie_Eva
Ooit was ik vegetariër. Dat was voordat ik door Oost Europa ging reizen..

Ik ben veel alleen geweest, maar heb me niet eenzaam gevoeld. Ik was zoekende, maar niet verdwaald. Wanneer ik verdriet voelde, was dat OK. Het voelde daardoor allemaal ontzettend echt. En juist alles tezamen, maakte het een waar avontuur.

 

 

 

April 2012

Ik wilde meer fietsen. Heel veel fietsen. Via Rome naar de Zwarte Zee en terug langs de Limes fietsen. Vijf maanden lang, alleen maar fietsen. De afgelopen maanden had ik, naast klimmen, hard gewerkt om dit avontuur te kunnen bekostigen. Het was alsnog geen vetpot, maar ik was niet van plan om veel uit te geven. Eten, slapen, fietsen. Heerlijk.

Drie april stapte ik op mijn naamloze, nieuwe fiets. Ze zeggen dat er geen slecht weer bestaat, alleen een slechte kleding. Nou, dat heb ik geweten. Mijn handen en voeten hebben het de eerste twee, drie weken met de dagenlange regen, hagel en soms zelfs sneeuw, zwaar te verduren gehad. De rest was goed ingepakt, maar ik had niet aan waterdichte schoenen of handschoenen gedacht…

Desalniettemin, kregen de regen en de kou me niet klein. Ik voelde me sterk. Ik voelde me goed. Ik voelde van alles, ik stroomde over van gevoel en overstroomde door regen. Ik was blij om zoveel te kunnen voelen en zoveel tijd te hebben om het gevoel er te laten zijn. Alleen, maar niet eenzaam. Verdrietig, maar niet verloren. Verdwaald maar niet zoek. Wel zoekende.

In Italië breidde ik mijn heilige drie-eenheid uit, ik voegde ‘kerken’ toe aan mijn eten-slapen-fietsen-regime. In hoog tempo kon ik verschillende hoofdstukken in Janson afvinken, dat me als ex-kunstgeschiedenis student natuurlijk erg blij maakte. Sneller dan verwacht kwam ik in Rome, waar ik me met een flinke portie cultuur kon opladen voor de volgende ‘etappe’ van mijn fietsavontuur.

Flickr Foto Album – Zwarte Zee Fietsen deel 1: Amsterdam – Rome


Geef een reactie