Courage

It took a little time to get where I wanted
It took a little time to get free
I took a little time to be honest
I took a little time to be me – Villagers

Er hangt een donker wolkje om me heen. Ik ben weer eens op een waanzinnig fijne plek en ik zit een potje te mokken. Het is te heet, de Buna is te koud, teveel praatgrage campingmensen, enge grote spinnen, aangebrande koffie, langzame computer en mijn gezwollen voeten maken het ingelaste ontspanweekje een hel. Vre-se-lijk! Goh, zou ik soms moe zijn?

Moe, onzeker en ik mis mijn oude vertrouwde vrienden. De rust op de camping geeft me ruimte voor andere gevoelens. Ik begrijp ze niet en zij begrijpen mij niet. Ze veranderen mijn lichaam in een onsamenhangend weeïg geheel en stoppen mijn hoofd vol met nattigheid.

Telkens wanneer ik probeer bij te tanken, lijk ik leeg te lopen. Waar zit de lek?

Adam heeft me wat van zijn moed geappt en als ik terug in Nederland ben zal hij me leren hoe ik mezelf in geval van nood naar een fijne plek kan teleporteren.

Zing-vecht-huil-bid-lach-werk-en-bewonder!

Ik weet niet waar ik heen wil, nog niet. Misschien nooit niet. Nu wil ik terug naar de bergen. Als ik in de bergen ben, fantaseer ik over de luxe van een camping. Genieten van het moment. Mokkerdemok.

Turks Fruit. Luisterboeken. Mijn “ik sluit me af, blok alles weg, kop in het zand” oplossing. Maar ik geniet ervan. De grijns komt terug. Grinnikend om Wolkers en een beetje om mezelf zit ik met mijn voeten in de Buna  en luister mezelf terug naar het nu. Het fijne nu met alles erop en eraan.


One thought on “Courage

  1. Th Smeele Beantwoorden

    We hebben allemaal onze ups en downs en daar moet je door heen. Rust lekker eens goed uit je hebt de tijd.
    In je eigen huisje kun je toch nog niet. Maar wel fijn om steeds wat van je te horen..Dikke kus oma.

Geef een reactie