Brokjes Kroatië

Kroatië. Chaos. Fragmenten. Brokjes. Auto’s, bussen, roundtrips, topjes en heel veel “not to miss – Croatia’s most beautiful places”… De Via Dinarica in Kroatië moet meer gezien worden als een corridor waarbij Via Dinarica HR focust op de “parels”.

Er zijn een aantal stukken nog niet klaar om te lopen. Het kan natuurlijk wel, maar dan kom je veel drukke asfaltwegen tegen. Heel veel. Daarnaast zijn de “wandelpaden” in deze stukken avontuurlijk. Slecht onderhouden, lees volkomen overgroeid, geen of gedateerde markering, gebrek aan water of andere voorzieningen en meest belangrijk, de mine-area’s zijn niet volledig “schoon”.

Er zijn veel tijdens de oorlog verlaten gebieden zonder enige faciliteiten. De trail is hier nog niet klaar en dit kan nog wel even gaan duren. De GPS tracks zijn een tijdelijke oplossing om de “parels” of “bloemen” met elkaar te verbinden. Er zijn namelijk wel plannen. Heel erg mooie plannen, maar daar is geld voor nodig.

Dinara_from_Knin
Uitzicht Dinara vanaf Knins kasteel. Wat zou het mooi zijn daar de grens naar Bosnië Herzegovina over te steken…

Er moet veel geregeld worden wat bijvoorbeeld de grenzen betreft. Het is de bedoeling om de trail volledig door de bergen te laten lopen. Kam na kam, top na top, massief na massief. En land na land, de natuur kent geen grenzen, maar de Balkan nu nog wel.

Ik heb geen zin in bushwhacking afgewisseld met eindeloos lang asfalt lopen. Het is mij niet om het zogenaamde “thru-hiken” te doen. Ik hoef niet koste wat het kost elke meter van mijn GPS track te lopen als dit slechts een tijdelijke oplossing is. Ik wil de Via Dinarica ervaren en in Kroatië zijn dat nu nog brokjes.

Pareltjes waar ik de tijd voor zal nemen. Ik kom terug om de boel aan elkaar te rijgen, maar nu op dit moment gaat die rijgaanpak voorbij aan wat voor mij de essentie is. Te weinig kralen waardoor de belevenis teveel getekend wordt door een kale ketting. Of een overgroeide.

Eerlijk is eerlijk, het kostte me wat tijd om het idee van een aaneengesloten route lopen, los te laten. Ik vind het mooi om te voet een land te doorkruisen. Stap voor stap. Berg voor berg. De pieken en de dalen. Ik vind het een gedoe om te liften en bussen te nemen. Er vallen gaten. Ja, er ontstaat chaos. Maar het zal vast en zeker iets anders opleveren.

Ik heb een nieuw plan. Kroatië in drie of vier stukjes. Samen met Dorijan, teamlid van Via Dinarica HR heb ik in Knin ern nieuwe route uitgestippeld om zoveel mogelijk “waar voor mijn geld” te krijgen. Ik heb er zin in en ga er tegenaan! En vreemd genoeg voelt dit niet als de gemakkelijke oplossing, “the easy road”. Omschakelen en openstellen voor een nieuw concept is voor mij al een interessant proces an sich.

Wel wel.
Knin – Gračac: auto etappe #1
Crnopac: brokje #2


Geef een reactie