​Slaapzak zonder naam

Het is 7 uur en het is donker. Mijn tent is gevuld met slaapzak. Een nieuwe, oude slaapzak. Mijn enorm warme donsslaapzak. Er ritselen bladeren, ik geloof dat het de wind is. Ik hoor ook de wolken. Ze schuiven. Het klinkt als een hele grote rammelende maag. Niets dreigends, gewoon wat geschuif. Of misschien is het een vliegtuig.

Mijn slaapzak kraakt alsof ie nieuw is. Wat is het fijn om warm te zijn. De wetenschap dat ik het de komende winter niet koud ga hebben, maakt het sjouwen van een zware rugzak meer dan de moeite waard. De wetenschap dat ik warm zal zijn, geeft me mijn gevoel van veiligheid terug. Ik kan gaan en staan waar ik wil. Laat de winter maar komen.

Het is grappig dat één ding, één verandering zoveel verschil kan maken. Nu ik er zo over nadenk, is de wetenschap dat je, wanneer je je tent opzet en in je slaapzak gaat liggen het warm en droog is, altijd een soort houvast geweest. Deze reis echter, had ik mijn warme slaapzak in Zagreb liggen, dus moest ik improviseren met dubbele slaapzakken, regenjas om het voeteneinde voor extra warmte, dat soort dingen. En zo nu en dan kou lijden. De laatste weken steeds vaker. Dat was te doen, tot een paar dagen geleden. Ik trok het niet meer. Afzien kan ik best en het is niet erg als dingen wat stroef gaan, maar als het teveel dingen tegelijk zijn én je kan niet veilig warm wegkruipen, dan wordt het lastig.

Koffietijd
Koffie zetten op mijn oude vertrouwde brander
Ok_het_is_best_zwaar
Ok, het is best zwaar, maar ik kan weer lachen 🙂

Een retourtje Zagreb was de oplossing. Ik moest een paar moeilijkheden elimineren. Naast de koude nachten, speelde ook de sneeuw door mijn hoofd. Ik wil niet op versleten FiveFingers door de sneeuw ploeteren. Met mijn Komodo Sports heb ik geen grip in de sneeuw, bovendien zijn ze absoluut niet waterproof. In Zagreb had ik mijn oude bergschoenen staan. Ja, van die klossen. Ik stel het zo lang mogelijk uit, maar als het moet dan kan ik nu in ieder geval door de sneeuw. Verder heb ik mijn gasbrander voor mijn trouwe oude benzinebrander omgewisseld. De gasblikjes zijn hier namelijk niet te krijgen en werken slecht in de kou.

Ze zeggen dat je je angsten inpakt. Dat is grotendeels waar. Ik heb namelijk ook m’n beerbelletje, m’n reserve telefoon met Bosnische simkaart, warmere winterkleren en een uitgebreidere EHBO set opgeduikeld. Tot mijn verbazing kon ik m’n dazer (om honden op afstand te houden) niet vinden. Waarschijnlijk ligt die bij mijn fietsspullen in Sarajevo. Hoop ik. In feite allemaal angsten. Voorzorgsmaatregelen voor het geval dat – het koud wordt, er beren zitten, ik mezelf verwond, ik in geval van nood moet bellen.

Zou ik het ook thuis kunnen laten? Die telefoon ja, je kan immers ook gewoon de simkaart wisselen (maar veel gedoe). Die wollen trui, tja die is ook extra nu ik mijn superwarme slaapzak heb. Zo kan ik nog wel even doorgaan, er zijn genoeg dingen die niet strikt noodzakelijk zijn – handdoek, zeep, deo, voetencrème, boek, dagboek, muziekspeler, slippers, ruime tent, een derde onderbroek (die ik ondertussen ergens in de zon heb laten liggen), een derde paar sokken, een extra pen, extra aansteker… Koffie…

Dikke_tas
Dikke tas

Kortom een tas vol zooi om moeilijkheden te elimineren, om angsten te bestrijden en het leven een beetje aangenamer te maken. Ik ben geen bikkelharde, toegewijde thru-hiker, dat is echt een andere tak van de wandelsport. Dát is sport. Ik ben wellicht een trage lange afstandswandelaar of een lange termijn wandelaar, een trekker of avonturier. Het maakt niet uit. Natuurlijk bepaalt een zware rugzak hoe je je voort beweegt, hoe snel of hoe soepel, maar het bepaalt voor mij ook hoe vrij ik me voel.

Met die tas vol zooi om moeilijkheden te elimineren, om angsten te bestrijden en het leven een beetje aangenamer te maken, lig ik nu prins-heerlijk in m’n tentje omhelst door een warme slaapzak zonder naam. Crvena Perla, mijn trouwe metgezel ligt naast me, ze heeft haar eigen plekje. Gedrieën hebben we het goed.

Er zoemt een dikke wesp, ik vraag me af wanneer die gaat slapen. Ik hoor ook een krekel, een beetje zielig zo alleen. Het is een heldere nacht, de sterren komen tevoorschijn. Een lange, donkere nacht. Het is geen vijand meer. Heerlijk, laat de nacht maar komen.

De_nacht
Weltrusten

3 thoughts on “​Slaapzak zonder naam

  1. AnneMarie Beantwoorden

    Slaap zacht.

  2. Pylger Andrys Beantwoorden

    Warme nachten toegewenst! Heerlijk met die donzen slaapzak, geniet ervan!

  3. Thea Smeele Beantwoorden

    Heerlijk voor je dat je weer blij bent.

Geef een reactie