In Zageb

Ik zit achter een computer. Een hele snelle. En kijk uit op Medvenica, de berg bij Zagreb. Het begint koud te worden, maar gelukkig is het zonnig. Een groot contrast met het dag in, dag uit buiten zijn. Met electriciteit zijn dagen zijn in één klap twee keer zo lang. Ik kan iedere dag douchen, onbeperkt thee zetten en ik heb internet. Een nieuwe fase. Toch is er patroon. In grote lijnen. Het is eigenlijk precies zoals vorig jaar. 8 Maanden buiten, 4 maanden binnen. Of zoiets. Ik vind het allebei fijn. Het is mijn patroon.

˝Ga je wel door met schrijven?˝ vroegen een aantal mensen. ˝Natuurlijk!˝ Dit is de tijd om bij te schrijven. Ordenen, opruimen, verwerken. Maar ook van netwerken, brainstormen en creeëren. Plannen uitwerken, de mogelijkheden op een rijtje zetten en nieuwe stappen zetten. Werken en schrijven. Er komen verhalen uit de stad, beeldverslagen van mijn voettocht(en), dagboekschrijfsels en wat blogs over outdoordingen zoals tochtenvoer, natuurlijk lopen op FiveFingers, navigeren in de bergen, rugzakwandelen, wildkamperen, lowbudget trekken en weet ik het wat nog meer. more “In Zageb”

In Sarajevo

In Sarajevo ga ik altijd naar hetzelfde guesthouse. Guesthouse Bistrik. Ik geloof dat dit nu de vijf of zesde keer is dat ik daar ben. Ik heb er mijn eigen kamer, ben meestal de enige gast en kan er onbezorgd mijn fiets parkeren. Voor een week, een maand of zelfs een jaar. Het is grappig hoe snel een plek vertrouwd raakt. De straten, de geluiden, de geurtjes. Een eigen plekje, ook al is het niet van mij.

Wanneer ik in Sarajevo ben, blijf ik minstens tien dagen. Die dagen vliegen voorbij. Er is nog steeds van alles dat ik wil zien of doen, maar ik ben er niet persee om de tourist uit te hangen. more “In Sarajevo”

​Mijn Via Dinarica door Slovenië

Vorig jaar liep ik de Via Dinarica White Trail van Albanië naar Slovenië. Een handvol andere Via Dinarica hikers liepen de route andersom. Of eigenlijk liep ik andersom. Daardoor kon ik lezen over de ervaringen van mijn trailgenootjes en mijn route daarop aanpassen. Zoals ik al vermoedde was het Sloveense traject, tja hoe zal ik het zeggen, niet veel meer dan een op de computer gemaakte GPS track. Zonde, want Slovenië is zo mooi. more “​Mijn Via Dinarica door Slovenië”

Het laatste stukkie

Nee, niet echt het laatste stuk, alsin het aller allerlaatste stuk, het stuk naar Sarajevo. Of Zagreb. Het laatste stukkie van de Karnischer Höhenweg. Ik ben bijna bij Slovenië. Het laatste stukkie door West Europa. En het laatste stukkie met m’n Garmin “West Europa” kaart. Daarna is mijn GPS scherm blauw. more “Het laatste stukkie”

Waarom?

​”En waarom? Waarom loop je?” vragen veel mensen nadat ze me hebben uitgehoord over waar ik begonnen ben, waar ik heen ga, hoeveel ik loop en hoe zwaar mijn rugtas is. “Waarom niet?” Tja, waarom niet. Wanneer ik niet meer wil, kan ik stoppen. Dus ik loop, omdat ik het wil. Omdat ik het leuk vind. Maar is dat het volledige antwoord? more “Waarom?”

Online

Ik vraag me regelmatig af waarom ik in hemelsnaam alles, al mijn overpeinzingen, gedachtes en ideeën het wereld wijde web op gooi. Ik vraag me af of dit niet juist een averechtse werking heeft. more “Online”

Een nieuwe fase

Ik neem plaats achter een computer die niet van mij is. Veeg het stof van de tafel en stal mijn zooi uit. Notitieboekjes, folders, visitekaartjes, briefjes met aantekeningen, papiertjes met adressen, more “Een nieuwe fase”

De realiteit

Eventjes hap ik naar adem. Uw verzoek om kwijtschelding is afgewezen, omdat uit uw opgave blijkt dat u redelijker wijze niet in uw levensonderhoud kan voorzien. Ik lees de zin nog een keer. more “De realiteit”

Klaar om te gaan!

Terwijl ik rustig op mijn balkonnetje naar de zonsondergang zit te kijken, besef ik me ineens dat ik klaar ben om te gaan. Het voelt gek, ik heb het hier eigenlijk heel erg naar mijn zin, maar ik kijk er ook naar uit om verder te gaan. Het avontuur waar ik zo lang naar toe heb geleefd more “Klaar om te gaan!”