​Biberwier Scharte

Blijkbaar is het een pittige wandeling, steil en brokkelig. Te doen, maar met die zware tas van mij werd me aangeraden de makkelijkere panorama weg te nemen. Je zou me eigenwijs kunnen noemen, absoluut. Als er iets is dat ik inmiddels heb geleerd, is dat alle tips en adviezen weliswaar goed bedoeld zijn, maar niet klakkeloos opgevolgd hoeven te worden. “Nouja er is dit jaar al een dode gevallen, dus de kans is groot dat jij het overleefd…” Met die bemoedigende woorden ging ik op pad. more “​Biberwier Scharte”

CampingTV

Ik hoor Nederlanders praten over heldere bergmeertjes. “Zo helder, dat kan je volgens mij gewoon drinken.” Ik glimlach, ja dat klopt. Ik vind dat inmiddels normaal, maar het is leuk om andermans verwondering te horen.

more “CampingTV”

​Een kikker dus…

Terwijl ik de ene voet voor de andere zet, sluit ik mijn ogen. Mijn voeten lopen door. De wandelstokken tikken a-ritmisch mee. Voetje voor voetje. Pfff. Au! Rotvlieg. Verdraaide steekvliegen die dikke druppels bloed op mijn benen achter laten. Ik wil liggen. Slapen. Ik ben kapot. Waarom? Geen idee. Doet er ook niet toe. Ik kan mijn ogen niet meer open houden. Ik wil alleen of maar slapen.

more “​Een kikker dus…”

​Prinz Luitpold

De Allgäuer Alpen zijn zowaar nog ruiger dan Vorarlberg. Statige rotswanden torenen overal bovenuit. Steile paadjes, klauter stukjes met kabels en ijzeren voettredes. Puinhellingen waar je U tegen zegt en afgronden die zelfs mij doen duizelen. Je mag hier niet vallen. De rotsen lijken vanuit je ooghoeken stiekem dichterbij te komen, maar als je om kijkt, houden ze zich stil.  Grillige lijnen, scherpe randen, maar ook fluweelachtige, groene bekleedde buiken van bergen. Alsof er een tapijt overheen is gedrapeerd. Waanzinnig mooi.

more “​Prinz Luitpold”

Trampoline

Schrijven. Soms gaat het vanzelf en soms niet. Dan denk ik teveel. Ben ik me ervan bewust dat er mensen zijn die het lezen. Of vind ik dat ik dit of dat zou moeten, maar voel weerstand. Schrijven. Ik doe het voor mezelf, maar deel het met anderen. Met iedereen die het lezen wil. Waarom?

more “Trampoline”

​Daar zijn de reuzen!

Bergpaadjes maken me blij. Geen gesteun en gekreun, geen brandende kuiten. Ik voel me licht, vrolijk en ik ben een beetje opgewonden. Een kriebel in mijn buik en mijn voeten trippelen vrolijk over de stenen. Als ik naar mijn Instagram posts kijk, krijg ik bijna het gevoel dat ik “nep-leuk” doe, maar dit is wat er gebeurt als ik in de bergen ben. Dan maakt mijn hart sprongetjes en ik huppel er jubelend achteraan.

more “​Daar zijn de reuzen!”

Via Alpina

Ik moet alweer plassen, maar het regent. Niets mis met een beetje regen, ook niet met een beetje boel regen, maar plassen in de regen, dat vind ik verschrikkelijk. Of nou ja, uit m’n warme, droge slaapstulpje kruipen om me vervolgens langs het natte tentdoek een weg naar buiten te banen en op m’n natte slippers met m’n billen boven het natte gras gaan hangen. Dát vind ik verschrikkelijk. Verder ben ik eigenlijk wel blij met de regen.

more “Via Alpina”

Havermout met garnalen

Lief dagboek,

Vandaag was nat en koud, gelukkig zat binnen. Een rustdag in het dal. Een dal op twaalfhonderd en nogwat meter. De hagelstenen van de onweersbui van gisteren lagen nog in mijn voortent toen ik wakker werd. Verbazingwekkend dat ik het niet koud heb gehad. Ik moest wel nodig plassen, maar met regen de tent uit, weiger ik. De afwas in de regen doen ook. Daarom smaakte de havermout naar garnalen. Ondanks de wilde aardbeien.

more “Havermout met garnalen”

​Navigeren kun je leren, heb jij tips?

Ik heb absoluut geen gevoel voor richting. Wanneer ik een winkel uit loop, heb ik geen idee van welke kant ik kwam. Oriënteren op gevoel is er voor mij niet bij. Gelukkig zijn er allerlei trucjes en talloze tools om jezelf te trainen en te helpen. In de afgelopen drie maanden heb ik me een weg weten te banen vanuit Amsterdam naar het zuiden, door België, Luxemburg en Duitsland. En jawel, jawel, ik ben zowaar in Oostenrijk aangekomen. Ik ben in de bergen. more “​Navigeren kun je leren, heb jij tips?”

​D’r in, d’r uit, d’r op, d’r overheen

De Bodensee! Na de Titisee kon ik vertellen dat ik naar de Bodensee op weg was. En dat ik vanaf daar de Alpen in zou trekken. In mijn hoofd begonnen de Alpen bij de Bodensee. Niet zo gek, want wanneer je foto’s van de Bodensee ziet, zie je negen van de tien keer een Alpenpanorama op de achtergrond. Dat plaatje heb ik niet in het echt gezien, te heiig. Want ja, die Alpen zijn er wel, maar nog steeds heel ver weg. Als je, zoals ik, vanuit het noord-westen aan komt lopen, zul je toch echt eerst om, over of door dat enorme meer heen moeten.

more “​D’r in, d’r uit, d’r op, d’r overheen”