Een obelisk, een pizza en een nacht op de bank

In mijn vorige blog bekende ik dat ik nog wel eens een bezienswaardigheid over sla. Echter, wanneer bezienswaardigheden zich op mijn route en bijvoorbeeld middenin het bos bevinden, maak ik natuurlijk een uitzondering. Zo stond er op een gegeven moment een obelisk aangegeven. Braaf volgde ik de markering en kwam zowaar bij dit eeuwenoude object terecht. Ik kon het moeilijk plaatsen. Komt het uit de oudheid, de middeleeuwen of daarna? Is het Romeins? Of een stećak. Ik had geen idee. Later vond ik dit artikel (lang leve Google translate) dat de obelisk als 14e eeuws dateert. more “Een obelisk, een pizza en een nacht op de bank”

Een gids, een vervloekte berg en verborgen schatten

Inmiddels ben ik alweer ruim een week in Sarajevo en voel ik me uitgerust. Ik voel zelfs alweer de kriebels om op pad te gaan. Toch wil ik eerst het verhaal afmaken. Daarom schrijf ik nu, terwijl ik lui op de bank hang, een blog over de laatste week. Even denken hoor, waar was ik eigenlijk gebleven? Vlašić, daarna kwam de luie video blog over Lisac en Lisote planina met zelfs een stukje Tvrtkovac. Hmmm. Ok, ik ga verder vanaf Tvrtkovac. Vanaf 22 Oktober. more “Een gids, een vervloekte berg en verborgen schatten”

Sweet solitude, heerlijke huilbui en feestgedruis in de bergen

Kippen en moskeeën, kastelen, kerken, kloosters. Schapen, herders en toiletten middenin de heuvels. Een wandelroute voor mij alleen. Sweet solitude, I like. Tranen met tuiten, snot overal. Alweer een ontstoken oog. Koffies bij de vleet. De zon staat aan, de bergen zijn prachtig. Het is herfst, het is heet. Ik ga op en neer, met het landschap mee. Dit is hoe het gaat. En het gaat goed. more “Sweet solitude, heerlijke huilbui en feestgedruis in de bergen”

​Oh oh, Vlašić wat ben je mooi!

Vlašić, van verre zag ‘m al liggen. Twee weken geleden gehuld in een dik pak sneeuw, maar tegen de tijd dat ik aan kwam waren daar slechts een paar plukjes van over. Een ongelooflijke mazzel heb ik. Dagen achtereen is boven de 20 graden. Niet te heet, niet te koud, niet te droog, niet te nat. Het is simpelweg prachtig. Een prachtige nazomer. Of eigenlijk een herfstige hittegolf. Wie had dat gedacht? more “​Oh oh, Vlašić wat ben je mooi!”

​Over honden enzo

Misschien is wat ik wil niet mogelijk, maar ik vermoed dat het vooral zeer ongebruikelijk is. Men komt niet verder dan uit te roepen dat het niet okay is om alleen te lopen. Laat staan in de bergen. Ze wijzen me naar hotels waar ze me ook geen steek verder helpen. Ik heb een computer nodig om de GPX tracks op mijn GPS te zetten. Hoe moeilijk kan het zijn? Nou, heel moeilijk. “No, not possible. Privat computer.” more “​Over honden enzo”

Podbrdo

​”Where did you sleep?” Het zware Slavische accent klinkt een beetje dreigend. Na alle waarschuwingen voor de extreem hoge boetes die in Triglav aan wildkampeerders worden uitgedeeld, ben ik wat op mijn hoede. Ik bekijk het jasje van de man en zie het logo van de lokale lovačko društvo. Ah, een jager. Dan herken ik zijn gezicht. Ik glimlach en vertel hem dat ik mijn tent in het dorpje Kal heb opgezet. more “Podbrdo”

Balkonwandeling

Ik ben in m’n element. Afwijken van de route, een wandelpad buiten de gebaande paden. Met wat aanwijzingen, vage markeringen en foto’s van de wandelkaart ben ik me een weg aan het banen door de Sloveense bossen. Steile heuvels, bergen volledig begroeide bergen. Overal waar je kijkt is het groen. Mijn GPS heeft geen idee, hij geeft netjes mijn spoor aan, maar volgens hem loopt hier geen pad. Toch wel. Een hele oude. Een balkonpad.  more “Balkonwandeling”

Barfuß Alm

Vandaag liet ik de hoge bergen achter me. “Vanaf nu wordt het vlakker, totdat je in de Julische Alpen komt. Daar begint het feest weer. De Dolomieten van Slovenië.” Dit stuk van de Karnischer Höhenweg is minder populair, misschien omdat het wat landelijker is. Minder hoog en meer boerderijen. Zoals gebruikelijk is het juist het minder bekende en minder gelikte dat mij aanspreekt. more “Barfuß Alm”