​Prinz Luitpold

De Allgäuer Alpen zijn zowaar nog ruiger dan Vorarlberg. Statige rotswanden torenen overal bovenuit. Steile paadjes, klauter stukjes met kabels en ijzeren voettredes. Puinhellingen waar je U tegen zegt en afgronden die zelfs mij doen duizelen. Je mag hier niet vallen. De rotsen lijken vanuit je ooghoeken stiekem dichterbij te komen, maar als je om kijkt, houden ze zich stil.  Grillige lijnen, scherpe randen, maar ook fluweelachtige, groene bekleedde buiken van bergen. Alsof er een tapijt overheen is gedrapeerd. Waanzinnig mooi.

more “​Prinz Luitpold”

​D’r in, d’r uit, d’r op, d’r overheen

De Bodensee! Na de Titisee kon ik vertellen dat ik naar de Bodensee op weg was. En dat ik vanaf daar de Alpen in zou trekken. In mijn hoofd begonnen de Alpen bij de Bodensee. Niet zo gek, want wanneer je foto’s van de Bodensee ziet, zie je negen van de tien keer een Alpenpanorama op de achtergrond. Dat plaatje heb ik niet in het echt gezien, te heiig. Want ja, die Alpen zijn er wel, maar nog steeds heel ver weg. Als je, zoals ik, vanuit het noord-westen aan komt lopen, zul je toch echt eerst om, over of door dat enorme meer heen moeten.

more “​D’r in, d’r uit, d’r op, d’r overheen”

​De langste dag en vele andere heerlijk lange juni-dagen

Op m’n oranje matje naast m’n grijze huisje. Bovenop een heuvel met uitzicht op de Bodensee. Ik hoor lammetjes mekkeren, speedboten racen en er komt een wijnboer voorbij. Op zo’n typische wijnkar. Hoewel het bij het meer stikt van de campings, mag ik van de wijnboer hier gerust staan. “Zolang je maar alle rotzooi meeneemt.” Ik had het niet verwacht, dit wil toch iedereen?! Maar blijkbaar komt het niet vaak voor, hoe is het mogelijk?

more “​De langste dag en vele andere heerlijk lange juni-dagen”

​Zuchterdezucht door de Wutachschlucht

Oh wat voel ik me een ouwe zeur. En oh wat baal ik van mezelf dat ik mijn humeur zo laat beïnvloeden door andere mensen. In dit verhaal lucht ik mijn hart en ga ik op zoek naar een oplossing. Ik deel het, omdat ik denk (vrees) dat ik (h)erkenning en advies nodig heb. Dus heb je tips om met een slecht humeur (beïnvloedt door andere mensen) om te gaan, kom maar op!

more “​Zuchterdezucht door de Wutachschlucht”

Gas en aardappelpuree

Twee weken zat ik zonder gas. Tankje leeg. Geen warm eten. Geen koffie. Geen thee. In plaats daarvan at ik koude couscous met koude vis en koude bonen. Dat ging verrassend goed. Ook noodles zijn prima te eten wanneer je ze een kwartiertje hebt laten wellen. Pasta bleek een catastrophe, maar het ontbijt daarentegen, havermout met cocosvlokken, notenpulver en kaneel, hoeft helemaal niet warm gemaakt te worden. Een herontdekking, want vorig jaar at mijn pap altijd koud. Het klinkt misschien wat schraal, maar wanneer het al vroeg bloedheet is, is koude havermout echt fijner dan warm. Vind ik. En alles went.

more “Gas en aardappelpuree”

Westweg Wandel Walhalla

Schwarzwald, dat klinkt donker en duister. Ik stelde me donkere, ontoegankelijke, woeste bossen voor. De Pfalz maar een slagje wilder. Nu gaat het beginnen, dacht ik. Natuurlijk is er niet iets dat nog moet beginnen, maar ergens verwacht ik dat ik het op een gegeven moment echt zwaar ga krijgen. Dat de hoogteverschillen en de begaanbaarheid serieus moeilijk worden. En dat ik op een bepaald moment tegen mijn grenzen aan zal lopen.

more “Westweg Wandel Walhalla”

Een vrouw in het wild

Laatst las ik een artikel “Sleeping Alone in the Woods While Female”, geschreven door Jen Rose Smith. Natuurlijk triggerde de titel me, maar ik dacht in eerste instantie dat het weer zo’n stoere-vrouwen-verhaal zou zijn. Dat viel reuze mee, Jen Rose Smith beschrijft hoe haar irrationele angsten haar de hele nacht wakker houden. Vreemd genoeg maakt zij zich meer zorgen om enge mannen dan Grizzly beren (!). Dit is iets waar meer vrouwen mee worstelen én dit is een iets waar mannen aanzienlijk minder mee te maken hebben.

more “Een vrouw in het wild”

Volle maan met rangers & scouts

​”Mamma! Mamma!” Geschrokken kijk ik om me heen. “Mamma, wo bist du!?” Hoe is het mogelijk, het is bijna donker. Even later komt er een meisje mijn kant op gelopen. Haar stem trilt en ze ziet er bang uit. Dat ik zo laat nog rond loop is tot daar aan toe, maar een kind van hooguit 14, dat is niet oké. “Heb je een vrouw gezien?” vraagt ze in het Duits. “Nee, nee. Waar heb je je moeder voor het laatst gezien?” Ik begrijp haar antwoord niet. “Er is een hut hier vlakbij, zal ik je daar naar toe brengen?” Ze protesteert, ze wil blijven waar ze is. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik leg haar uit hoe ze bij de bemande hut kan komen en zeg haar dat ik beneden bij het meer zal kijken.  more “Volle maan met rangers & scouts”

Wein oder Wald?

Een keuze. Voor de zekerheid heb ik verschillende GPX tracks op mijn GPS gezet, handig dacht ik, dan weet ik een beetje wat de mogelijkheden zijn. Het oorspronkelijke plan was om de Westweg door het Schwarzwald te lopen, maar de eerste etappes schijnen niet zo interessant te zijn en waar ik nu ben is het wél mooi. 

more “Wein oder Wald?”