​Mijn Via Dinarica door Slovenië

Vorig jaar liep ik de Via Dinarica White Trail van Albanië naar Slovenië. Een handvol andere Via Dinarica hikers liepen de route andersom. Of eigenlijk liep ik andersom. Daardoor kon ik lezen over de ervaringen van mijn trailgenootjes en mijn route daarop aanpassen. Zoals ik al vermoedde was het Sloveense traject, tja hoe zal ik het zeggen, niet veel meer dan een op de computer gemaakte GPS track. Zonde, want Slovenië is zo mooi. more “​Mijn Via Dinarica door Slovenië”

​Een wereld van verschil

Nog net geen jaar geleden liep ik precies waar ik nu loop. Nanos ligt nog steeds parmantig te lonken en te pronken. Ze bakent de vallei af. Vormt een barrière tussen het binnenland en de weg naar de wijn en de zee. Aan de andere kant van de vallei ligt de grote Javorniki en ik loop vanuit Hrušica omhoog over een heuvelrug tussen Predjama en Planina. more “​Een wereld van verschil”

Het laatste stukkie

Nee, niet echt het laatste stuk, alsin het aller allerlaatste stuk, het stuk naar Sarajevo. Of Zagreb. Het laatste stukkie van de Karnischer Höhenweg. Ik ben bijna bij Slovenië. Het laatste stukkie door West Europa. En het laatste stukkie met m’n Garmin “West Europa” kaart. Daarna is mijn GPS scherm blauw. more “Het laatste stukkie”

Onweer

Ik ben bang. Ik vind het niet meer leuk. Doodstil blijf ik liggen. Wat zijn mijn mogelijkheden? Hoe groot is de kans dat… Ik trek mijn slaapzak over mijn hoofd en stop mijn vingers in mijn oren. Mijn tent schudt heen en weer. Dilemma: lawaai dempen of tent vast houden. more “Onweer”

​Lieve opa

Het is 22 juli, de verjaardag van mijn opa. Ik heb moeite met de dagen bijhouden, ik merk dat het zondag is wanneer ik op een zondag in een stadje met supermarkt kom. Die is dan dicht. Toch vergeet ik nooit om mijn oma op 22 juli een berichtje te sturen. more “​Lieve opa”

Trampoline

Schrijven. Soms gaat het vanzelf en soms niet. Dan denk ik teveel. Ben ik me ervan bewust dat er mensen zijn die het lezen. Of vind ik dat ik dit of dat zou moeten, maar voel weerstand. Schrijven. Ik doe het voor mezelf, maar deel het met anderen. Met iedereen die het lezen wil. Waarom?

more “Trampoline”

​Zuchterdezucht door de Wutachschlucht

Oh wat voel ik me een ouwe zeur. En oh wat baal ik van mezelf dat ik mijn humeur zo laat beïnvloeden door andere mensen. In dit verhaal lucht ik mijn hart en ga ik op zoek naar een oplossing. Ik deel het, omdat ik denk (vrees) dat ik (h)erkenning en advies nodig heb. Dus heb je tips om met een slecht humeur (beïnvloedt door andere mensen) om te gaan, kom maar op!

more “​Zuchterdezucht door de Wutachschlucht”

Waarom?

​”En waarom? Waarom loop je?” vragen veel mensen nadat ze me hebben uitgehoord over waar ik begonnen ben, waar ik heen ga, hoeveel ik loop en hoe zwaar mijn rugtas is. “Waarom niet?” Tja, waarom niet. Wanneer ik niet meer wil, kan ik stoppen. Dus ik loop, omdat ik het wil. Omdat ik het leuk vind. Maar is dat het volledige antwoord? more “Waarom?”

De boom is blauw

Mijn vader zit vol goed bedoelde adviezen en wijze levenslessen. Hij heeft vaak gelijk, maar niet altijd. Of pas achteraf. Ik probeer duidelijk te maken dat zijn stelligheid soms averechts werkt. Althans, bij mij. Ik begrijp wat hij bedoelt, maar ik zou het zo graag een beetje nuanceren. Ik bedoel, hij mag dan wel veel meer levenservaring hebben, het is wel een man van in de 60. Ik zal me nooit helemaal in hem kunnen verplaatsen en hij niet in mij. Toch heeft ie vaak wel gelijk en ziet ie meer dan ik denk. more “De boom is blauw”