Op de graat

Tot nu toe heb ik halve dagen op de Karnischer Höhenweg kunnen lopen. De omstandigheden kosten me veel energie. Ik durf geen enkel risico te nemen en de nachten zijn ontstuimig. Ik vind het mooi om met volle aandacht te lopen. Geen ruimte voor gepieker, gefrutsel of gedroom. Lopen, opletten en continue een inschatting maken. Van alles. Het is niet echt eng of gevaarlijk, maar wel vermoeiend.  more “Op de graat”

Cowboy koffie

Nog maar eens koffie zetten. Ik zit half in mijn slaapzak met mijn rechterbil op een zitlap die ik onderweg gebonden heb en mijn linker op mijn slaapmatje. Hoeveel uur heb ik inmiddels wel niet doorgebracht, zo zittend in de opening van mijn tent? Het gebeurt vaak dat het te koud of te nat is om buiten naast mijn tent te koken, maar ik geniet van dit campingkoken. Warm, droog en toch buiten.

more “Cowboy koffie”

Op de grens

Ik ben weer in Oostenrijk, maar in feite maakt het weinig uit. De route die ik nu loop, loopt precies over de grens. Op de grens. Een bergketen vormt de landsgrens tussen Italië en Oostenrijk, maar aan beiden kanten wordt zowel Duits als Italiaans gesproken. De Karnischer Höhenweg of de Traversata Carnica, een indrukwekkende graat wandeling. Tien dagen staat er voor deze tocht, maar als je niet van hutten afhankelijk bent, kan het makkelijk in één week. Mits je voldoende eten meeneemt, want behalve berghutten zijn er geen voorzieningen onderweg. more “Op de grens”

Noodweer in de Dolomieten

Al dagen lang hangt het in de lucht, storm. Noodweer is op komst, maar de berichten die mij bereiken variëren. Eerst zou het vrijdagmiddag los gaan, dat werd uitgesteld naar zaterdag, dat werd zaterdag avond en nu, zondag besef ik me opnieuw hoe heftig onvoorspelbaar noodweer in de bergen kan zijn. Het is 12 uur ’s middags en zowaar nog donkerder dan gister nacht. more “Noodweer in de Dolomieten”

Onweer

Ik ben bang. Ik vind het niet meer leuk. Doodstil blijf ik liggen. Wat zijn mijn mogelijkheden? Hoe groot is de kans dat… Ik trek mijn slaapzak over mijn hoofd en stop mijn vingers in mijn oren. Mijn tent schudt heen en weer. Dilemma: lawaai dempen of tent vast houden. more “Onweer”

Via Alpina vanuit de tent

Ik moet alweer plassen, maar het regent. Niets mis met een beetje regen, ook niet met een beetje boel regen, maar plassen in de regen, dat vind ik verschrikkelijk. Of nou ja, uit m’n warme, droge slaapstulpje kruipen om me vervolgens langs het natte tentdoek een weg naar buiten te banen en op m’n natte slippers met m’n billen boven het natte gras gaan hangen. Dát vind ik verschrikkelijk. Verder ben ik eigenlijk wel blij met de regen.

more “Via Alpina vanuit de tent”

Havermout met garnalen

Lief dagboek,

Vandaag was nat en koud, gelukkig zat binnen. Een rustdag in het dal. Een dal op twaalfhonderd en nogwat meter. De hagelstenen van de onweersbui van gisteren lagen nog in mijn voortent toen ik wakker werd. Verbazingwekkend dat ik het niet koud heb gehad. Ik moest wel nodig plassen, maar met regen de tent uit, weiger ik. De afwas in de regen doen ook. Daarom smaakte de havermout naar garnalen. Ondanks de wilde aardbeien.

more “Havermout met garnalen”

​De langste dag en vele andere heerlijk lange juni-dagen

Op m’n oranje matje naast m’n grijze huisje. Bovenop een heuvel met uitzicht op de Bodensee. Ik hoor lammetjes mekkeren, speedboten racen en er komt een wijnboer voorbij. Op zo’n typische wijnkar. Hoewel het bij het meer stikt van de campings, mag ik van de wijnboer hier gerust staan. “Zolang je maar alle rotzooi meeneemt.” Ik had het niet verwacht, dit wil toch iedereen?! Maar blijkbaar komt het niet vaak voor, hoe is het mogelijk?

more “​De langste dag en vele andere heerlijk lange juni-dagen”

​April doet wat ie wil

Ik schrijf vaak over het weer, merk ik. Het weer houdt me bezig. Niet omdat het weer het een eenvoudig onderwerp is om een praatje over aan te knopen, want daar heb ik dan weer een hekel aan, praten over het weer, maar omdat het weer zo ongelooflijk bepalend is voor wat ik doe en hoe ik me voel.

more “​April doet wat ie wil”

In het veld

Ik blijf nog even liggen en laat de zon mijn tent ontdooien. Vanmorgen werd ik wakker in een krakende, witte tent. Móói! Mijn adem maakt wolkjes die druppels achterlaten op het binnendoek. Bevroren druppels hangen boven mijn hoofd. In het bos is het warmer, maar midden op het veld mooier, vind ik.

more “In het veld”