Het laatste stukkie

Nee, niet echt het laatste stuk, alsin het aller allerlaatste stuk, het stuk naar Sarajevo. Of Zagreb. Het laatste stukkie van de Karnischer Höhenweg. Ik ben bijna bij Slovenië. Het laatste stukkie door West Europa. En het laatste stukkie met m’n Garmin “West Europa” kaart. Daarna is mijn GPS scherm blauw. more “Het laatste stukkie”

Barfuß Alm

Vandaag liet ik de hoge bergen achter me. “Vanaf nu wordt het vlakker, totdat je in de Julische Alpen komt. Daar begint het feest weer. De Dolomieten van Slovenië.” Dit stuk van de Karnischer Höhenweg is minder populair, misschien omdat het wat landelijker is. Minder hoog en meer boerderijen. Zoals gebruikelijk is het juist het minder bekende en minder gelikte dat mij aanspreekt. more “Barfuß Alm”

Op de graat

Tot nu toe heb ik halve dagen op de Karnischer Höhenweg kunnen lopen. De omstandigheden kosten me veel energie. Ik durf geen enkel risico te nemen en de nachten zijn ontstuimig. Ik vind het mooi om met volle aandacht te lopen. Geen ruimte voor gepieker, gefrutsel of gedroom. Lopen, opletten en continue een inschatting maken. Van alles. Het is niet echt eng of gevaarlijk, maar wel vermoeiend.  more “Op de graat”

Cowboy koffie

Nog maar eens koffie zetten. Ik zit half in mijn slaapzak met mijn rechterbil op een zitlap die ik onderweg gebonden heb en mijn linker op mijn slaapmatje. Hoeveel uur heb ik inmiddels wel niet doorgebracht, zo zittend in de opening van mijn tent? Het gebeurt vaak dat het te koud of te nat is om buiten naast mijn tent te koken, maar ik geniet van dit campingkoken. Warm, droog en toch buiten.

more “Cowboy koffie”

Op de grens

Ik ben weer in Oostenrijk, maar in feite maakt het weinig uit. De route die ik nu loop, loopt precies over de grens. Op de grens. Een bergketen vormt de landsgrens tussen Italië en Oostenrijk, maar aan beiden kanten wordt zowel Duits als Italiaans gesproken. De Karnischer Höhenweg of de Traversata Carnica, een indrukwekkende graat wandeling. Tien dagen staat er voor deze tocht, maar als je niet van hutten afhankelijk bent, kan het makkelijk in één week. Mits je voldoende eten meeneemt, want behalve berghutten zijn er geen voorzieningen onderweg. more “Op de grens”