Door Triglav met accordeon

Ik had het prachtig uitgekiend, in plaats van de aanlooproute naar Triglav (de top), besloot ik een rustiger pad omhoog te nemen. Volgens Rok en Nika bij wie ik een nachtje in de tuin mocht kamperen, zou dit pad eveneens ongelooflijk mooi zijn én ik zou er geen hond tegen komen.  more “Door Triglav met accordeon”

Barfuß Alm

Vandaag liet ik de hoge bergen achter me. “Vanaf nu wordt het vlakker, totdat je in de Julische Alpen komt. Daar begint het feest weer. De Dolomieten van Slovenië.” Dit stuk van de Karnischer Höhenweg is minder populair, misschien omdat het wat landelijker is. Minder hoog en meer boerderijen. Zoals gebruikelijk is het juist het minder bekende en minder gelikte dat mij aanspreekt. more “Barfuß Alm”

De bergredding van Außerweger Alm

​”Alarm, alarm! Het melkpak moet gered worden.” “Hier is de centrale, we komen eraan!” “Wil je niet weten waar je heen moet?” “Oja. Waar moet ik heen?” Behendig klikt Kilian een snapper aan zijn broek en daalt met het touw in zijn hand de grashelling af. Zijn kleine zusje Theresa wil meehelpen. Ze mag aan het korte touw. Hand in hand glijden naar beneden waar het melkpak geduldig ligt te wachten. more “De bergredding van Außerweger Alm”

Dag 100

Ik loop een beetje achter met schrijven en er blijven maar nieuwe verhalen bijkomen. Ik zou willen vertellen over de mooie morenen waar ik een week geleden door liep, over de gletsjers waarvan slechts een streepje ijs over is, over de heerlijke bananenpannenkoeken die Patrick en Rachel op een klimmersbivak voor me maakten, over de rare mensen bij hotel Drei Zinnen Blick, over het vele stiekeme wildkamperen, over cowboy koffie, over het verdwaalde Koreaanse meisje, over het lieve meisje, Katherina geloof ik, die ik blij heb kunnen maken met de contactgegevens van de extreme thru-hiker die eerder tegen kwam. Over de treurige skipistes bij Mayrhofen, de bessen, aardbeien, frambozen, weggelopen schapen, slijtende schoenen, kabelbaan wandelaars, de Dolomieten (ohhh de Dolomieten!!), de gekte rondom de Pragser Wildsee, de gekte rondom de Drei Zinnen, de twee fietsers met dezelfde tent, de nacht in een huisje dat riegelde van de kakkerlakken, de vallende sterren bij Malaga Antola, de Duitse vrouwen op de Karnischer Höhenweg en nog heel veel meer. Inmiddels heb ik waarschijnlijk meer dan een week nodig om bij te werken, dus ga ik wat selectiever zijn. more “Dag 100”

​Prinz Luitpold

De Allgäuer Alpen zijn zowaar nog ruiger dan Vorarlberg. Statige rotswanden torenen overal bovenuit. Steile paadjes, klauter stukjes met kabels en ijzeren voettredes. Puinhellingen waar je U tegen zegt en afgronden die zelfs mij doen duizelen. Je mag hier niet vallen. De rotsen lijken vanuit je ooghoeken stiekem dichterbij te komen, maar als je om kijkt, houden ze zich stil.  Grillige lijnen, scherpe randen, maar ook fluweelachtige, groene bekleedde buiken van bergen. Alsof er een tapijt overheen is gedrapeerd. Waanzinnig mooi.

more “​Prinz Luitpold”

​Zuchterdezucht door de Wutachschlucht

Oh wat voel ik me een ouwe zeur. En oh wat baal ik van mezelf dat ik mijn humeur zo laat beïnvloeden door andere mensen. In dit verhaal lucht ik mijn hart en ga ik op zoek naar een oplossing. Ik deel het, omdat ik denk (vrees) dat ik (h)erkenning en advies nodig heb. Dus heb je tips om met een slecht humeur (beïnvloedt door andere mensen) om te gaan, kom maar op!

more “​Zuchterdezucht door de Wutachschlucht”

Een vrouw in het wild

Laatst las ik een artikel “Sleeping Alone in the Woods While Female”, geschreven door Jen Rose Smith. Natuurlijk triggerde de titel me, maar ik dacht in eerste instantie dat het weer zo’n stoere-vrouwen-verhaal zou zijn. Dat viel reuze mee, Jen Rose Smith beschrijft hoe haar irrationele angsten haar de hele nacht wakker houden. Vreemd genoeg maakt zij zich meer zorgen om enge mannen dan Grizzly beren (!). Dit is iets waar meer vrouwen mee worstelen én dit is een iets waar mannen aanzienlijk minder mee te maken hebben.

more “Een vrouw in het wild”

In de wolken

“Vlieg je morgen mee?” “Wat?!” “Morgen gaan we springen, er is nog een plekje voorin als Mitflieger.” Ik geloof dat ik het niet begrijp, krijg ik nou een pleziervluchtje aangeboden? Aarzelend antwoord ik dat ik absoluut niet wil springen. Iedereen mag me dan wel zo ongelooflijk moedig vinden, ik wil het niet riskeren mijn enkels te breken. Om me gerust te stellen, nemen de springers me mee naar het vliegtuig. “Wat een klein ding!” roep ik uit. Is dat wel veilig? denk ik bij mezelf. more “In de wolken”

Jakob, twee vrouwen, het taartencafé en de oude molen. Pelgrimeren in Duitsland, zo doe je dat!

Afgelopen week heb ik een stuk van de Santiago de Compostela in Duitsland gelopen, de Saarländer en de Pfälzer Jakobsweg. Ik heb altijd gezegd dat het mij niets lijkt, naar Santiago lopen, dat ik liever trails dwars door de natuur, of beter nog, door de bergen loop, maar ik kan niet ontkennen dat de pelgrimsweg me ook nu weer een bijzonder gevoel geeft. Door me op deze oude, heilige weg te begeven hoor ik eventjes ergens bij. Dat ik in tegengestelde richting loop, maakt blijkbaar niet uit. Voor één weekje word ik ontvangen als een heuse pelgrim. more “Jakob, twee vrouwen, het taartencafé en de oude molen. Pelgrimeren in Duitsland, zo doe je dat!”

Pingponggesprek

Ik ben gezwicht voor een camping. Mijn batterijen hebben een nachtje stroom nodig en mijn haar kan wel wat shampoo gebruiken. Ik verlangde hevig naar een douche, naar een plat stukje gras en naar een onpersoonlijke plek waar ik ongestoord mijn gang kan gaan. more “Pingponggesprek”