​Het wel en wee van een wandelaar

Gisteren heb mijn rechter ringvingerteen ontzettend hard gestoten. Dat is vaak een teken van vermoeidheid, dan ga ik slordiger lopen. Hoewel dat zeker het geval was, ik had meer dan 1700 meter gestegen en gedaald en ruim 25 kilometer gelopen, zijn die stomme net niet kort genoeg afgezaagde boomstronken gewoon gemeen. Met mijn rechter voet raakte ik zo’n kreng zo ongelooflijk hard, dat het even zwart werd. Oh nee, heb ik nu mijn teen gebroken?

more “​Het wel en wee van een wandelaar”

Waarom?

​”En waarom? Waarom loop je?” vragen veel mensen nadat ze me hebben uitgehoord over waar ik begonnen ben, waar ik heen ga, hoeveel ik loop en hoe zwaar mijn rugtas is. “Waarom niet?” Tja, waarom niet. Wanneer ik niet meer wil, kan ik stoppen. Dus ik loop, omdat ik het wil. Omdat ik het leuk vind. Maar is dat het volledige antwoord? more “Waarom?”

​Saarweinwanderweg en de Caroline-test

Langs de rivier, het voelt als een tussenstuk. Een stuk dat ik moet overbruggen voordat ik weer verder ga. Natuurlijk is dat niet zo, ik ben evengoed aan het lopen. Alleen niet door de natuur. Niet echt. Nou ja, een beetje, maar met een snelweg ernaast. En niet op een wandelpad, niet echt nee. De Saarweinwanderweg is een route langs de Saar, met wijnranken op de steile hellingen langs de rivier. Is het mooi Mwah, het eerste stuk wel en ach, met een zonnetje is alles mooi. Is het een wandelpad? Mwah, zelfs met een zonnetje blijft het een asfaltweg. Met wandelbordjes. more “​Saarweinwanderweg en de Caroline-test”

In het veld

Ik blijf nog even liggen en laat de zon mijn tent ontdooien. Vanmorgen werd ik wakker in een krakende, witte tent. Móói! Mijn adem maakt wolkjes die druppels achterlaten op het binnendoek. Bevroren druppels hangen boven mijn hoofd. In het bos is het warmer, maar midden op het veld mooier, vind ik.

more “In het veld”