Op avontuur met Elise

“Plan A, ik vlieg naar Zagreb, neem de bus naar Vrbovsko en dan lopen we naar Plaški waar ik met de trein terug naar Zagreb kan. 75 Kilometer in vier dagen, dat moet lukken toch?” Zo, een stukje doortastendheid van Elise waar je u tegen zegt. Of “Ok, dan zie ik je de 19e.” Zo gezegd, zo gedaan. more “Op avontuur met Elise”

​Daar lig ik dan, heerlijk te liggen

Ik heb het goed voor elkaar. Dolgelukkig lig ik in een warme huisje middenin het bos. Planinarska Kuča Javorovo Kosa. Buiten waait de wind, ik hoor de regen op het dak tikken en af en toe komt er een diertje voorbij gescharreld. Waarschijnlijk een vos. Wellicht zitten er ook puh, slaapmuizen, maar voor alsnog is het rustig. Op de bank, naast een knetterend vuurtje heb ik me heerlijk ingenesteld.  more “​Daar lig ik dan, heerlijk te liggen”

​Wandelen & slapen tussen de beren, zo doe je dat!

Laten we voorop stellen dat ik echt niet zo’n held ben. Echt niet. Vorig jaar liep ik met een gezellig rinkelende beerbel aan mijn tas om deze vriendelijke viervoeters op afstand te houden. Het jaar daarvoor zong ik bibberend de longen uit mijn lijf terwijl ik langs de Kolpa rivier fietste. Nu ben ik weliswaar meer op mijn gemak, maar loop ik alsnog liedjeszingend door de bossen van Kočevje. “Wat je van beeeeren leren kan, van slimme beren leren kan…” more “​Wandelen & slapen tussen de beren, zo doe je dat!”

sloRAINië

Natuurlijk is het super flauw om nu het twee dagen regent, sLOVEnië in sloRAINië te veranderen. Ik heb immers ontzettend goed weer gehad. Twee of misschien wel drie weken lang was het zonnig. Geen gedoe met onweer, geen gedoe met een natte tent, geen natte voeten, kleren of haren, geen verdwenen uitzichten, geen glibberige modderpaadjes. Het was gewoon heel erg mooi. Maar nu regent het dus. more “sloRAINië”

​Twee jongens met een auto en een fles 

Terwijl ik heerlijk aan een picknick tafel van het avondzonnetje zit te genieten komt er ineens een auto voorbij scheuren. Een oud gammel ding dat zowel een stofwolk als een onbeschrijfelijk ongezonde uitlaatgasgeur achter laat. Ik knipper met mijn ogen en vraag af waar die auto in hemelsnaam naar toe rijdt. Deze weg loopt toch dood? En ik zit toch min of meer aan het einde van de weg? more “​Twee jongens met een auto en een fles “

​Mijn Via Dinarica door Slovenië

Vorig jaar liep ik de Via Dinarica White Trail van Albanië naar Slovenië. Een handvol andere Via Dinarica hikers liepen de route andersom. Of eigenlijk liep ik andersom. Daardoor kon ik lezen over de ervaringen van mijn trailgenootjes en mijn route daarop aanpassen. Zoals ik al vermoedde was het Sloveense traject, tja hoe zal ik het zeggen, niet veel meer dan een op de computer gemaakte GPS track. Zonde, want Slovenië is zo mooi. more “​Mijn Via Dinarica door Slovenië”

Medved?

Ik hoor iets. Een knorrende buik, maar niet de mijne. Het verplaatst. Knappende takjes. Hmm. Het is weer stil.  more “Medved?”

​Een wereld van verschil

Nog net geen jaar geleden liep ik precies waar ik nu loop. Nanos ligt nog steeds parmantig te lonken en te pronken. Ze bakent de vallei af. Vormt een barrière tussen het binnenland en de weg naar de wijn en de zee. Aan de andere kant van de vallei ligt de grote Javorniki en ik loop vanuit Hrušica omhoog over een heuvelrug tussen Predjama en Planina. more “​Een wereld van verschil”

Pohl!

Ik hoor ze. Knabbelen, knagen.

Springen, spelen. Ritselen, rennen.

Pihhhh, pihhhh. Zoiets.

In de bomen, tussen de bladeren.

Op de kerk, bij mijn tent.

Pihhhh, pihhhh.

Ik hoor ze wel, maar zie ze niet.

Stilte. Ik dommel weg. Pihhhh, pihhhh.

Pffff. Druktemakers.

Een lange, lange nacht.