WANDELEN op de GRENS van KROATIË naar BOSNIË & HERZEGOVINA ☆ VLOG in BLOG

Categorieën Kroatië,Via Dinarica Voettocht,Vlogs,White Trail
BLOG | Dinara - Troglav - Kamešnica Traverse

In mei 2018 trok ik erop uit om een uitdagende, grensoverschrijdende wandeltocht te maken. De trail die ik liep, de Dinara – Troglav – Kamešnica Traverse ofwel de Put Oluje, zou je als een alternatief voor de Via Dinarica van Knin (Kroatië) naar Buško jezero (Bosnië en Herzegovina) kunnen zien. Of, en dat is ik hoe ik er tegenaan kijk, als de oorspronkelijke route die zolang de grens tussen Kroatië en Bosnië en Herzegovina alleen via de weg mag worden overgestoken, niet officieel gepresenteerd of gepromoot kan worden. Omdat ik geen zin had om te wachten totdat de grenzen volledig open gaan, trok ik de stoute schoenen aan en ging op pad.

VLOG: Dinara – Troglav – Kamešnica Traverse

Praktische informatie

Onderweg verzamelde ik informatie over waterbronnen, markeerde de hutten op mijn GPS, probeerde een zo hoog mogelijke route te lopen die (onverharde) wegen zoveel mogelijk te vermeed. Onderaan deze blog vind je een interactieve kaart met meer praktische informatie.

Kaarten

In principe zou je in een week van Knin naar Buško jezero kunnen lopen, maar dan moet je flink doorstappen. Er zijn een aantal variaties op de route waardoor je het jezelf makkelijker of moeilijker kan maken. Zo kan je ervoor kiezen om wat extra topjes mee te pakken of om bij slecht weer van de “graat” af te dalen naar een lager wandelpad of de onverharde weg. Ik raad aan om verschillende GPX tracks te downloaden zodat je een beetje kan combineren. Verder zijn er van Dinara en Kamešnica gedetailleerde wandelkaarten verkrijgbaar.

Hutten

Het zou mogelijk moeten zijn om een huttentocht te maken, je komt immers dagelijks langs één of meerdere hutten. De maar zit ‘m in de zeer uiteeinlopende kwaliteit of staat van met name de bivakhutten en in de openingstijden van de officiële berghutten. Desalniettemin denk ik dat je met een beetje plannen je tent thuis kan laten.

De  bivakhutten (sklonište) die je tegen komt zijn onbemand, maar het hele jaar door open voor iedereen. Neem wel een matje en slaapzak mee, want op Planinarska Kuća Puma na zijn er geen matrassen. De officiële berghutten (planinarski dom) zijn meestal alleen in het weekend open, maar bieden de mogelijkheid om je tent op te zetten. Wanneer een berghut open is, kan je er koffie, thee, bier, rakija en soms wat te snacken krijgen.

Water

Water is schaars, er is geen oppervlakte water in dit Dinarische karstgebergte. Wel kom je een paar natuurlijke waterbronnen tegen. De meeste hutten vangen regenwater op, hebben een toegankelijke waterput of container ergens buiten de hut. Het is wel handig om een waterfilter mee te nemen, omdat het veelal stilstaand water is en omdat de putten niet altijd goed afgesloten zijn.

Op de Outdooractive kaart onderaan heb ik de hutten waterlocaties als WayPoint gemarkeerd. Wanneer je de GPX track downloadt, krijg je ook al deze WayPoints die je vervolgens in je GPS kan zetten.

Grensovergang

De voornaamste reden dat de Dinara – Troglav – Kamešnica Traverse (nog) geen deel is van de officiele Via Dinarica White Trail, is de landsgrens. Je mag de grens van Kroatië naar Bosnië en Herzegovina niet door de bergen oversteken en zult, indien je je aan de regels wilt houden, een omweg via de grensovergang bij Kamensko moeten maken. Dit betekent een roadhike langs Buško jezero.

Wanneer je na Kamešnica en Konj direct naar Buško jezero afdaalt, loop je een eindeloos veel mooiere route, maar zonder stempel in je paspoort. Mijn ervaring is dat er bij de grenscontrole niet zo nauw wordt gekeken, maar ik kan natuurlijk geluk hebben gehad.

Veiligheid

Een andere reden om deze route niet al teveel te promoten heeft, zo heb ik me laten vertellen, met veiligheid te maken. Ik heb het bewust over de Dinara – Troglav – Kamešnica Traverse, omdat de oorspronkelijke naam, Put Oluje, verwijst naar de militaire operatie van 1996 waar veel gruwelijkheden plaats vonden. Hoewel Put Oluje lekkerder klinkt, heeft het een vieze bijsmaak. Een bijsmaak die op sommige stukken van de trail akelig zichtbaar wordt.

Mijnen

Wanneer je van Knin naar Brezovac wandelt, zie een paar achtergelaten tanks, het landschap vertoont kraters van bominslagen, er liggen granaatscherven en wanneer je niet op de gemarkeerde wandelpaden blijft, loop je het risico landmijnen tegen te komen. Ook een stuk verderop tussen Troglav en Planinarski dom Sveti Jakov liggen nog mijnen. Gelukkig is de route goed gemarkeerd, evenals de mijnen, maar het is ongelooflijk belangrijk goed op te letten.

Ondanks de sporen van dit donkere verleden ben ik van mening dat deze etappe niet gevaarlijker is dan bepaalde stukken van de Via Dinarica in Bosnië en Herzegovina die wel offieël geopend zijn. Ik weet dat veel mensen huiverig zijn om te gaan wandelen op de Balkan, met name vanwege de landmijnen, maar zolang je op de paden blijft, is de route veilig.

Het weer

Helaas zat het weer niet altijd mee, waardoor ik regelmatig van de bergkam naar beneden moest vluchten om te schuilen. De route is extreem “exposed” waardoor je als wandelaar erg kwetsbaar bent. Ik had vooral met onvoorspelbare onweersbuien en harde wind te maken, maar in de zomer is het de zon die genadeloos fel schijnt en de route extra uitdagend maakt.

Wilde dieren

Tot slot nog even een paar woorden over wilde dieren. Ja, er zitten beren en wolven en die zou je tegen kunnen komen. De kans is echter niet heel groot. Wilde dieren ruiken, horen of zien jou veel eerder dan jij hen. Bovendien zijn beren en wolven ontzettend schuchter, ze houden niet van mensen. Ze zullen er dus alles aan doen om een ontmoeting uit de weg te gaan. De paar keer dat ik een beer zag, vluchtte deze weg.

Waar je je meer zorgen om zou kunnen maken is de Poskok, een giftige slang. Een beet van deze viper kan dodelijk zijn. Ze liggen vaak op de rotsen te zonnen en het schijnt dat ze ook in bomen zitten. Wanneer je de door hoog gras loopt, raad ik aan met je wandelstok het gras voor je opzij te duwen zodat je altijd ziet waar je je voeten plaatst. Ik ben veel Poskoks tegen gekomen, niet op deze route, maar in de Dinarische Alpen riegelt het ervan. Net als beren en wolven houden slangen niet van mensen en maken zich uit de voeten zodra ze je in de gaten hebben.

Het belangrijkste is dus dat je je zicht- en hoorbaar maakt en dat je wilde dieren altijd de ruimte geeft om te vluchten. Ja, en niet gaan schreeuwen, heftig gebaren of zelf wegrennen. Dat kan bedreigend overkomen.

Toch mijn favoriet

Nou krijg ik een beetje het gevoel dat ik het alleen over de gevaren en de moeilijkheden heb, maar eerlijk waar, de Dinara – Troglav – Kamešnica Traverse is absoluut één van mijn favoriete Via Dinarica etappes. Het is er heerlijk rustig, het voelt op een mooie manier verlaten. Wellicht kom je een handje vol andere wandelaars tegen, maar waarschijnlijk alleen op de populaire routes naar de meest prominente bergtoppen.

De uitzichten zijn fantastisch, de paden hier en daar wat overgroeid, maar gemarkeerd én ontzettend mooi. Wat mij het meest aanspreekt is juist dat er geen voorzieningen zijn. Je moet eten voor de gehele tocht meedragen, je kan geen bed in een hut reserveren en er is waarschijnlijk niemand die volledig dezelfde route loopt. Je bent helemaal op jezelf aangewezen. Alleen in de natuur.

En dat voelt echt heel bijzonder.

Verhalen die ik onderweg schreef

Meer informatie

KAART: Dinara – Troglav – Kamešnica Traverse

Steun & koffie

PATREON | Eva Smeele is Creating Stories about her Hiking Adventures
Ik zie Patreon als een steuntje in de rug om het een beetje anders te doen. Een platform dat het mogelijk maakt om een beetje anders te leven. Om mijn leven in mijn eigen ritme te leven. Om met volle aandacht schrijfsels te creeëren, video’s en vlogs te maken, verhalen de wereld in te slingeren en… En wellicht daarmee andere mensen te inspireren.

Become a Patron

Of

Schrijft verhalen || Wandelt op de Balkan

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.