Via_Dinarica_bordercrossing_Bosnia_and_Herzegovina_to_Montenegro

Afgelopen zomer heb ik een nieuw lange afstands wandelpad op de Balkan gelopen, de Via Dinarica White Trail. Een veelbelovende route die zijn weg vindt langs talloze bergkammen, heuvelruggen, meren, rivieren, kloven en prominente toppen in de Dinarische Alpen. Uitgerust met een grote rugzak, twee paar FiveFinger schoenen en een superdeluxe GPS trok ik van Albanië…Ga door met lezen van “Via Dinarica, Te voet door de Dinarische Alpen”

Plan-dell-Alpe-italie

Zomer 2015, de hoogste route van Amsterdam naar Istanbul de Balkan. Ik had twee maanden vrij, twee maanden om te fietsen. Wat zal ik doen, hoe ga ik het doen? Waar ga ik heen? Het stond in ieder geval vast dat ik deze keer geen rivieren zou gaan volgen of naar een een of andere zee zou gaan fietsen. Ik wilde bergen. En ik wilde naar Istanbul, een stad die al jaren op mijn lijstje stond, maar ik had het nooit voor elkaar gekregen om er daadwerkelijk te komen. Zou het deze keer lukken? Van Amsterdam naar Istanbul, de hoogste route door de bergen. In twee maanden…

Ga door met lezen van "Op de fiets van Amsterdam naar Montenegro. Door de bergen natuurlijk!"
Pyreneeën_te_Voet

2013, dwars door de Pyreneeën. M’n hoofd draaide overuren en m’n lichaam begon hier een beetje moe van te worden. Ik voelde me al weken, misschien maanden gespannen, maar de avond voor vertrek was ik zenuwachtig, nerveus zelfs. Mijn tas was veel te zwaar en mijn plan erg ambitieus. De Haute Route Pyrénées, zonder gps, want dat was te duur… Ik had twee maanden om deze bergketen te bedwingen. Twee maanden om mezelf te bedwingen. Twee maanden om mijn rust te vinden. Nu, twee en half jaar later, vraag ik me af wat hiervan eigenlijk het méést ambitieus was…

Ga door met lezen van "de Pyreneeën te voet"
fietsen_naar_de_zwarte_zee_deel_1

2012, een rondje door Europa op de fiets.

Ik droomde van een nieuw avontuur, ik verlangde naar het rondtrekken op de fiets. Zonder druk, zonder klok. Alle tijd. Slechts fietsen, eten, slapen en nog meer fietsen. Een ˝pluk de dag˝ geinspireerd avontuur… Heel veel fietsen. Via Rome naar de Zwarte Zee en terug langs de Limes fietsen. Vijf maanden lang, alleen maar fietsen. De afgelopen maanden had ik, naast klimmen, hard gewerkt om dit avontuur te kunnen bekostigen. Het was alsnog geen vetpot, maar ik was niet van plan om veel uit te geven. Eten, slapen, fietsen. Heerlijk.

Ga door met lezen van "Fietsen naar de Zwarte Zee en terug"
Op_omas_fiets_naar_de_Middellandse_zee

Zomer 2011, ergens tussen de bergen en de zee.

In de bergen zijn betekent voor mij genieten met een brede grijns op mijn gezicht. Of ik nu wandel, fiets, klim of alpineer in de bergen vind ik rust. Ik vind het heerlijk om omringd te worden door die machtige reuzen. Een gevoel van respect, dankbaarheid en nietigheid. Mijn fysieke en mentale kracht, uithoudings- en doorzettingsvermogen worden getest en beloond.

Tegelijkertijd zetten ze je op je plek en zullen dat altijd blijven doen. Dit geeft me ‘s zomers een onrustig gevoel, dat altijd ergens op de achtergrond zweeft. Deze zomer was dat gevoel sterker dan andere jaren.

Ga door met lezen van "Op oma’s fiets met een mandje voorop… Naar de Middellandse Zee"