De voorbijganger

Ik lig al vroeg in m’n tent. Eerst om te schuilen voor de regen, daarna voor de wind. Terwijl ik me probeer te concentreren op een nieuw boek, hoor ik ineens voetstappen. Ze komen dichterbij. Een jongen in korte broek met een dagrugzak komt aangesloft. Echt energiek ziet ie er niet uit. Hij loopt zonder mijn tent een blik waardig te gunnen op de hut af. Die is dicht. Hij klopt. Niets.

“Hello” zeg ik vanuit m’n tent. Ik voel me een beetje ongemakkelijk, wat zal ik zeggen? Dat de hut dicht is ziet ie zelf ook wel. Het ziet er niet naar uit dat de jongen een tent mee heeft. Hij lijkt überhaupt niet veel mee te hebben. Wat doet ie hier? Behalve de dichte hut is er niets. “Oh hallo” zegt ie terug. Ik vraag of hij Engels spreekt, hij vraagt in het Engels of ik een tourist ben. “Ja zoiets, ik ben een wandelaar. En jij?” Hij denkt even na. “I’m a passenger” besluit ie dan. Interessante woordkeuze. Een voorbijganger.

Ga door met lezen van "De voorbijganger"
De bergen zijn mijn strijdtoneel | Blog over krekels, tranen, angsten en bergen

Dat je wil genieten, dat je blij wilt zijn. Dat je jezelf gelukkig wilt prijzen, dat je dankbaar bent, je je dankbaar voelt. Wat als dat er wel is, maar er zit een laagje overheen. Het hoofd blijft denken. Ogen worden nat. Ik ben vrij. Je bent vrij. Snotneus. Traan druppelt in oor. De bergen zijn mijn strijdtoneel.

Ga door met lezen van "De bergen zijn mijn strijdtoneel"
Martinova Košara | Herinneringendingen en onweer in de tent

Het is gek om op precies dezelfde plek in precies dezelfde situatie te zitten. Twee jaar verstreken en er is geen steek veranderd. Zo lijkt het. Ik lig in mijn tent (precies dezelfde tent) en het regent pijpenstelen. Na onwijs lang wikken en wegen heb ik toch maar het zekere voor het onzekere genomen. Afwachten. In m’n tent, want de bivakhut, Martinova košara, is zelfs om een onweersbuitje uit te zitten een hoogst onaantrekkelijke plek. In de tijd dat ik alle andere mogelijke opties wel tien keer voorbij heb laten komen, had ik wellicht al in Uništa kunnen zijn.

Ga door met lezen van "Martinova košara"
VLOG in BLOG | Laatste vlog uit de stad, uit Zagreb, weekvlog 8

Na ruim drie maanden in Zagreb te hebben rondgehangen is mijn taalcursus klaar en is het tijd om mijn tas te pakken. Tijd om te wandelen. Maar eerst wil ik nog één vlog delen. Hoewel ik het een weekvlog noem, is het eigenlijk een maandvlog. Mijn laatste maand in Zagreb en dus mijn laatste vlog uit de stad.

Ga door met lezen van "Zagreb WEEKVLOG #8 ☆ Laatste vlog vanuit de stad"
VLOG in BLOG | ZAGREB | Ik moet mijn huis uit

Deze week kreeg ik minder leuk nieuws. Ik moest mijn huis verlaten. Zo ontzettend stom! In eerste instantie schoot ik in de stress, hellup, ik moet mijn huis uit! Daarna werd ik chagrijnig om me vervolgens ontzettend verdrietig en onzeker te voelen. Waar moest ik heen? Bij wie zou ik nu weer terecht komen? Wanneer? En hoe? Ik wilde helemaal niet weg, begreep niets van de situatie en ik had al helemaal geen zin om met mijn spullen door de stad te moeten sjouwen.

Ga door met lezen van "Zagreb WEEKVLOG #6 ☆ Ik moet mijn huis uit"

Ik geniet intens van het door de stad slenteren. De buurt waar ik woon is prachtig, de gebouwen hebben iets geheimzinnigs en overal zijn geheime straatjes. Steegjes met trappen, onverwachtse doorsteekjes en tunnels. En parken. Overal zijn parken. In het deel waar ik woon, zijn de parken eigenlijk een soort van uitlopers van Medvednica. Een kwartiertje lopen en ik ben weg uit de stad. Althans, zo voelt het. Elke dag hou ik een beetje meer van Zagreb. Oja, en ik heb dus de beste bar van Zagreb gevonden…

Ga door met lezen van "WEEKVLOG #5 ☆ De beste bar van Zagreb"
ZAGREB WEEKVLOG #4 | Zelf gaatjes schieten en een stadswandeling

Wist je dat je je tanden met olijfzeep kan poetsen en dat zelf gaatjes schieten helemaal niet zo moeilijk is? Jezelf filmen daarentegen is een stuk lastiger dan het lijkt. Tenminste, dat vind ik. Maar ach. Zondagavond schoot Sytske drie nieuwe gaatjes in mijn oren, iets dat al zeker 10 jaar op mijn to-do-lijstje stond. Of nou ja, to-do…

Ga door met lezen van "Zagreb WEEKVLOG #4 ☆ Drie nieuwe gaatjes"
Sneeuwschoenwandelen op Velebit | Velebitski Planinarski Put

In Nederland logeerde ik een paar weken bij Sytske in Driebergen. Daar ontstond het plan om een winterse wandeltocht in Kroatië te maken. Ik dacht natuurlijk direct aan Velebit. Velebit is een bergketen in de Dinarische Alpen die geheel en alleen in Kroatië ligt. Er loopt een meer dan 100 kilometer lange trail over de gehele lengte van Velebit, de Velebitski Planinarski Put. Nu had ik wel bedacht dat het misschien niet haalbaar zou zijn om deze helemaal te lopen, maar een klein stukje zou best kunnen, toch? Een beetje sneeuwschoenwandelen op Velebit, hoe moeilijk kan het zijn?

Ga door met lezen van "WEEKVLOG #3 (deel 2) ☆ Méér sneeuwschoenwandelen op Velebit"