Twijfel de twijfel. Wat zal ik doen? Ik kom er weer eens niet uit. Via Martin Brod naar Klekovača, dat is leuk, van de watervallen naar de bergen. Ik heb een wandelroute op mijn telefoon, maar het bestaan ervan wordt door iedereen ontkent. Ook door mijn GPS. Er is tevens een mountainbike route, maar die is 35 kilometer en gaat naar Drvar. Daar wil ik niet heen. Ga ik verkennen of kies de gemakkelijke weg? Twijfel de twijfel.

Continue Reading "​Op bezoek bij de jagers"

Terwijl ik heerlijk aan een picknick tafel van het avondzonnetje zit te genieten komt er ineens een auto voorbij scheuren. Een oud gammel ding dat zowel een stofwolk als een onbeschrijfelijk ongezonde uitlaatgasgeur achter laat. Ik knipper met mijn ogen en vraag af waar die auto in hemelsnaam naar toe rijdt. Deze weg loopt toch dood? En ik zit toch min of meer aan het einde van de weg?

Continue Reading "​Twee jongens met een auto en een fles "

Ik ben bang. Ik vind het niet meer leuk. Doodstil blijf ik liggen. Wat zijn mijn mogelijkheden? Hoe groot is de kans dat… Ik trek mijn slaapzak over mijn hoofd en stop mijn vingers in mijn oren. Mijn tent schudt heen en weer. Dilemma: lawaai dempen of tent vast houden.

Het is alsof er een discolamp op mijn tent staat. Een feestje in de bergen. Onmogelijk om de seconden te tellen. En volkomen nutteloos. Ik lig er middenin. Dondergeroffel, geknetter en geknal. Ik durf mijn ogen niet open te doen. Langzaam adem ik in. En nog langzamer uit. Vreemd genoeg voel ik me slaperig worden.

Continue Reading "Onweer"

​”Alarm, alarm! Het melkpak moet gered worden.” “Hier is de centrale, we komen eraan!” “Wil je niet weten waar je heen moet?” “Oja. Waar moet ik heen?” Behendig klikt Kilian een snapper aan zijn broek en daalt met het touw in zijn hand de grashelling af. Zijn kleine zusje Theresa wil meehelpen. Ze mag aan het korte touw. Hand in hand glijden naar beneden waar het melkpak geduldig ligt te wachten.

Continue Reading "De bergredding van Außerweger Alm"

Vandaag wil het niet echt lukken. Toen ik vanmorgen druppels op mijn tent hoorde vallen, dacht ik mooi, een rustdag. De regen zette niet door, de wolken waren niet dreigend genoeg om niet te lopen en eigenlijk was mijn bivak niet ideaal. Op een weiland tussen wat huizen, met toestemming weliswaar, maar zonder toilet. En daar komt het moeilijkste van semi-wildkamperen weer om de hoek kijken. Waar kan je poepen? Maar dat is niet wat er vandaag niet wilde lukken. Of eigenlijk wel, maar in feite lukte niets. Bijnsa niets. Ik weet in ieder geval wel dat ik de volgende keer gewoon moet toegeven aan dat gevoel van een rustdag willen.

Continue Reading "​Lompe koeien, vervelende mannen, bessen en onweer"