BLOG | IN KAART: 4000 KM LANGE VOETTOCHT VAN AMSTERDAM NAAR SARAJEVO

Er was een idee dat uitgroeide tot een plan. Het plan groeide uit tot een avontuur. Het avontuur bleek een heuse reis. Een reis met een bestemming die gaandeweg veranderde. Stap voor stap baande ik me een weg door Europa. Een prachtig mooie weg door het prachtig mooie Europa. Middels verschillende wandelroutes reeg ik de ene natuurparel aan de andere en maakte ik een 4000km lange voettocht van Amsterdam naar Sarajevo. En ik schreef. Ik SCHREEF! Ik schreef wel liefst 99 Nederlandse verhalen. Verhalen over…Ga door met lezen van “In kaart: 4000 km lange voettocht van Amsterdam naar Sarajevo”

BLOG | Wat te doen in Sarajevo

In Sarajevo ga ik altijd naar hetzelfde guesthouse, Guesthouse Bistrik. Ik geloof dat dit nu de vijf of zesde keer is dat ik daar ben. Ik heb er mijn eigen kamer, ben meestal de enige gast en kan er onbezorgd mijn fiets parkeren. Voor een week, een maand of zelfs een jaar. Het is grappig hoe snel een plek vertrouwd raakt. De straten, de geluiden, de geurtjes. Een eigen plekje, ook al is het niet van mij. Wanneer ik in Sarajevo ben, blijf ik minstens tien…Ga door met lezen van “In Sarajevo”

BLOG | Laatste avond, laatste nacht, laatste dag, laatste meters

Een prachtige heuvel, heerlijk uitzicht. Een avondje alleen. Ik heb het nodig. De laatste avond in het wild. Semi wild, boven een gehucht. Tevreden dump ik mijn tas in het gras en ga zitten. Binnen een minuut heb ik het koud. Er komt sneeuw. Ja, maar ach. De laatste nacht overleef ik vast wel. Ook in de sneeuw. Ineens trekt het helemaal dicht. Donkere wolken komen mijn prachtige plek bedekken. Ja verdorie, ga eens weg. De wind rukt op. Ik twijfel. De wolken rommelen. De…Ga door met lezen van “Laatste avond, laatste nacht, laatste dag, laatste wandeldag naar Sarajevo”

BLOG | Een obelisk, een pizza en een nacht op de bank

In mijn vorige blog bekende ik dat ik nog wel eens een bezienswaardigheid over sla. Echter, wanneer bezienswaardigheden zich op mijn route en bijvoorbeeld middenin het bos bevinden, maak ik natuurlijk een uitzondering. Zo stond er op een gegeven moment een obelisk aangegeven. Een obelisk in Bosnië en Herzegovina? Braaf volgde ik de markering en kwam zowaar bij dit eeuwenoude object terecht. Ik kon het moeilijk plaatsen. Komt het uit de oudheid, de middeleeuwen of daarna? Is het Romeins? Of een stećak. Ik had geen…Ga door met lezen van “Een obelisk, een pizza en een nacht op de bank”

BLOG | Een gids, een vervloekte berg en verborgen schatten

Inmiddels ben ik alweer ruim een week in Sarajevo en voel ik me uitgerust. Ik voel zelfs alweer de kriebels om op pad te gaan. Toch wil ik eerst het verhaal afmaken. Daarom schrijf ik nu, terwijl ik lui op de bank hang, een blog over de laatste week. Een blog over verborgen schatten in Bosnië en Herzegovina. Even denken hoor, waar was ik eigenlijk gebleven? Vlašić, daarna kwam de luie video blog over Lisac en Lisote planina met zelfs een stukje Tvrtkovac. Hmmm. Ok,…Ga door met lezen van “Een gids, een vervloekte berg en verborgen schatten”

BLOG | Hallo Heuvels

Een stukje verderop wordt een kudde schapen naar beneden geschreeuwd. De honden blaffen fanatiek mee. Ik hoop dat ze niet mijn kant op komen, maar ik vrees het ergste. Alhoewel, deze honden lieten me net ook gewoon passeren, dus wellicht valt het mee. Aan de andere kant ligt het dorp waar gezellig dorpsgeluid vandaan komt. Kippen, spelende kinderen, een kettingzaag en wat alledaags gerommel. Dit alles vindt plaats in de heuvels. Hoog in de heuvels in Bosnië en Herzegovina. Ik zit op een stukje gras….Ga door met lezen van “​Hallo heuvels”

BLOG | ​Oh oh, Vlašić wat ben je mooi!

Vlašić, van verre zag ‘m al liggen. Twee weken geleden gehuld in een dik pak sneeuw, maar tegen de tijd dat ik aan kwam waren daar slechts een paar plukjes van over. Een ongelooflijke mazzel heb ik. Dagen achtereen is boven de 20 graden. Niet te heet, niet te koud, niet te droog, niet te nat. Het is simpelweg prachtig. Een prachtige nazomer. Of eigenlijk een herfstige hittegolf. Wie had dat gedacht? Het mooie weer maakt alles mooi en gemakkelijk. Hoewel ik me een beetje…Ga door met lezen van “​Oh oh, Vlašić wat ben je mooi!”

BLOG | Slaapzak zonder naam

Het is 7 uur en het is donker. Mijn tent is gevuld met slaapzak. Een nieuwe, oude slaapzak. Mijn enorm warme donsslaapzak. Mijn slaapzak zonder naam. Er ritselen bladeren, ik geloof dat het de wind is. Ik hoor ook de wolken. Ze schuiven. Het klinkt als een hele grote rammelende maag. Niets dreigends, gewoon wat geschuif. Of misschien is het een vliegtuig. Mijn slaapzak kraakt alsof ie nieuw is. Wat is het fijn om warm te zijn. De wetenschap dat ik het de komende winter…Ga door met lezen van “​Slaapzak zonder naam”

BLOG | ​Terug in Jajce

Het is groen, omringd door bergen, doorkruist door drie rivieren, een vette waterval middenin de stad en een boel historie. Jajce. Kerken, moskeeën, oude stadsmuur, catacomben, het kasteel. Heerlijke burek, Bosnische koffie en vast ook ćevapi. De tweede keer zie ik het veel beter. Ik voel het. Het is een bijzondere plek. Een kruispunt van culturen. Het is levendig. Het heeft karakter. Waarom raakt deze stad me nu wel, of meer? Lukte het me een paar dagen geleden niet om door de troosteloze troep op…Ga door met lezen van “​Terug in Jajce”

BLOG | ​Het gaat niet

Het gaat niet. Het gaat wel. Het gaat niet. Het gaat niet heel lekker. Het is bikkelen. Zo wil ik niet meer door. Maar ik wil ook niet terug. Of met de bus. Ik wil wel, maar ik wil niet. Niet zo. Pfff. Er zijn teveel dingen die me energie kosten. De balans is zoek. Ondanks de mooie plekken en de lieve mensen, kan ik me niet opladen. De afgelopen week heb ik meer dan 12 uur per nacht geslapen. Het is koud, maar het…Ga door met lezen van “​Het gaat niet”

BLOG | ​Een zucht, een vastzittende traan en een glimlach tussendoor

Van lief en zonnig naar donker en nat en weer terug naar lief en zonnig. Van vol goede moed naar hoe ver moet ik nog? Maar het gaat, ik ga. Het gaat, ik ga door. Het landschap wisselt. Het weer wisselt. Mijn energie wisselt. Mijn gevoel wisselt. Mijn motivatie, ja mijn motivatie wisselt ook. Ik heb weinig reserves. Wanneer het wijds en open is, het liefst met een zonnetje erop, straal ik. Geniet ik. Zolang glimlachen lukt, gaat het goed. Goed genoeg. Een dag lang…Ga door met lezen van “​Een zucht, een vastzittende traan en een glimlach tussendoor”

BLOG | Dromenvanger

Ik vang dromen. Vluchtige flarden van verlangens. Eerst laat ik ze sudderen. Ideeën, wensen. Beelden. Voorstellingen. Wat vertellen ze me? Deze dromen? Waar komen ze vandaan? Zonder een vast omlijnd plan stop ik ze in mijn rugzak. Samen gaan we op pad. Op ontdekkingstocht. Onderweg blijf ik ze vangen. Een hele tas vol. Ik hoef niet te jagen, ze komen naar mij toe. En blijven komen. Ik ben een dromenvanger. Ze leiden me de weg. Ik verzamel verhalen. Vluchtige flarden van ervaringen. Eerst laat ik…Ga door met lezen van “Dromenvanger”

BLOG | ​Terug van weggeweest. Of, mijn groene Via Dinarica van Drinić via Ključ naar Ribnik

“Madame, please open your tent.” Vlug schiet ik mijn slaaplegging in. Zul je altijd zien, ben je je net aan het wassen, belt er iemand aan. Onhandig rits ik mijn tent open en gluur naar buiten. Er staat een man met twee colaflessen gevuld met water en een klein Janaflesje met iets anders. “This is water for drinking and this is my product, schnapps.” Met een grote glimlach neem ik de geschenken in ontvangst. Vanavond sta ik aan de Ribnik. Een riviertje die in de…Ga door met lezen van “​Terug van weggeweest”

BLOG | ​Op bezoek bij de jagers

Twijfel de twijfel. Wat zal ik doen? Ik kom er weer eens niet uit. Via Martin Brod naar Klekovača, dat is leuk, van de watervallen naar de bergen. Ik heb een wandelroute op mijn telefoon, maar het bestaan ervan wordt door iedereen ontkent. Ook door mijn GPS. Er is tevens een mountainbike route, maar die is 35 kilometer en gaat naar Drvar. Daar wil ik niet heen. Ga ik verkennen of kies de gemakkelijke weg? Twijfel de twijfel. Hoe kom ik in Martin Brod? Ja,…Ga door met lezen van “​Op bezoek bij de jagers”

BLOG | ​Van Ripač via Štrbački Buk naar Kulen Vakuf

Nu moet ik naar één van de ingangen om de/een wandelroute naar Štrbački buk op te pakken. Via de weg. Een weg die ik twee jaar geleden gefietst heb. Een weg die ik niet wil lopen. Er gaat een bus. Ik ben een beetje in gevecht met mezelf, omdat ik zoveel mogelijk wil lopen. Toch twijfelde ik geen moment om die bus te nemen. Ik werd netjes bij de eerste ingang van Una National Park afgezet. De wandelroute stond prachtig aangegeven. 14 Kilometer naar Štrbački…Ga door met lezen van “​Van Ripač via Štrbački Buk naar Kulen Vakuf”

BLOG | Andere koek

Verloren, niet eens zoekende, ik voel me gewoon verloren. Geen grip. Op niets. Bijna niets. Onrustig, hartkloppingen. Alsof ik in een coconnetje zit zonder zicht op een veilig rustig plekje. Geen plek voor mezelf. Geen uitzicht. Geraas van auto’s, geblaf van honden. Ik kan me niet verstaanbaar maken en bij de enkeling die wel Engels of Duits spreekt, komt het niet over wat ik wil. Het regent, het is grauw. Het seizoen is over. Dit is echt even andere koek. Campings sluiten, men maakt zich…Ga door met lezen van “Andere koek”

BLOG | ​Over honden enzo

Misschien is wat ik wil niet mogelijk, maar ik vermoed dat het vooral zeer ongebruikelijk is. Men komt niet verder dan uit te roepen dat het niet okay is om alleen te lopen. Laat staan in de bergen. Ze wijzen me naar hotels waar ze me ook geen steek verder helpen. Ik heb een computer nodig om de GPX tracks op mijn GPS te zetten. Hoe moeilijk kan het zijn? Nou, heel moeilijk. “No, not possible. Private computer.” Goed, men begrijpt niet wat ik wil….Ga door met lezen van “​Over routeplannen en honden enzo”

BLOG | Op avontuur met Elise

“Plan A, ik vlieg naar Zagreb, neem de bus naar Vrbovsko en dan lopen we naar Plaški waar ik met de trein terug naar Zagreb kan. 75 Kilometer in vier dagen, dat moet lukken toch?” Zo, een stukje doortastendheid van Elise waar je u tegen zegt. Of “Ok, dan zie ik je de 19e.” Zo gezegd, zo gedaan. Deze week gaf ik mezelf vrij. Geen geschrijf, geen social media en geen, of bijna geen WiFi. Gewoon lopen. En kletsen. En eten. En slapen. En nog…Ga door met lezen van “Op avontuur met Elise”

BLOG | ​Daar lig ik dan, heerlijk te liggen

Ik heb het goed voor elkaar. Dolgelukkig lig ik in een warme huisje middenin het bos. Planinarska Kuča Javorovo Kosa. Buiten waait de wind, ik hoor de regen op het dak tikken en af en toe komt er een diertje voorbij gescharreld. Waarschijnlijk een vos. Wellicht zitten er ook puh, slaapmuizen, maar voor alsnog is het rustig. Op de bank, naast een knetterend vuurtje heb ik me heerlijk ingenesteld. “Ben je niet bang, zo alleen?” vroeg een mevrouw die een stempel voor haar hutten/toppen boekje…Ga door met lezen van “​Daar lig ik dan, heerlijk te liggen”

BLOG | ​Wilde wisselvalligheid in Gorski Kotar

Gorski Kotar, het meest bosrijke stukje Kroatië. Het is me nog niet helemaal duidelijk hoe de grenzen lopen, waar Gorski Kotar begint en waar het weer anders heet. Vorig heb ik al kennis mogen maken met dit bijzondere stukje natuur. Grappig genoeg (of juist niet) ben ik er nu rond precies dezelfde tijd. Net na de zomer, terwijl het nog niet officieel herfst is. Željka, een lieve mevrouw uit Brod na Kupi bij wie in in de tuin mocht kamperen, vertelde me dat de mensen…Ga door met lezen van “​Wilde wisselvalligheid in Gorski Kotar”

BLOG | ​Waarom ik "de kracht van het nu" toch weer naast me heb neergelegd

Weken, zoniet maanden probeer ik me door het boek “The Power of NOW” heen te worstelen. Een bestseller die je gelezen moet hebben. Drie jaar geleden waagde ik mijn eerste poging. Na ongeveer 40 pagina’s legde ik het weg. Nu ik alle tijd en rust heb, leek het me een geschikt moment om opnieuw te beginnen. Ergens voel ik om de één of anderen reden altijd een drempel bij bestsellers. Mijn verwachtingen van een massaal goed gevonden boek zijn over het algemeen niet zo hoog….Ga door met lezen van “​Waarom ik “de kracht van het nu” toch weer naast me heb neergelegd”

BLOG | ​Wandelen & kamperen tussen de beren, zo doe je dat!

Laten we voorop stellen dat ik echt niet zo’n held ben. Echt niet. Vorig jaar liep ik met een gezellig rinkelende beerbel aan mijn tas om deze vriendelijke viervoeters op afstand te houden. Niet dat dat altijd hielp, want in Kroatië liep ik zowaar bijna tegen een beer op… Het jaar daarvoor zong ik bibberend de longen uit mijn lijf terwijl ik langs de Kolpa rivier fietste. Toch trok ik wederom het beerrijke Slovenië door om te wandelen en zelfs te kamperen tussen de beren. Nu…Ga door met lezen van “​Wandelen & kamperen tussen de beren, zo doe je dat!”

BLOG | Slorainië

Natuurlijk is het super flauw om nu het twee dagen regent, sLOVEnië in sloRAINië te veranderen. Ik heb immers ontzettend goed weer gehad. Twee of misschien wel drie weken lang was het zonnig. Geen gedoe met onweer, geen gedoe met een natte tent, geen natte voeten, kleren of haren, geen verdwenen uitzichten, geen glibberige modderpaadjes. Het was gewoon heel erg mooi. Maar nu regent het dus. Moed indrinken Ik ben klaar om te vertrekken, maar toen ik de deur van de oude zaagmolen, waar ik…Ga door met lezen van “sloRAINië”

BLOG | ​Twee jongens met een auto en een fles 

Terwijl ik heerlijk aan een picknick tafel van het avondzonnetje zit te genieten komt er ineens een auto voorbij scheuren. Een oud gammel ding dat zowel een stofwolk als een onbeschrijfelijk ongezonde uitlaatgasgeur achter laat. Ik knipper met mijn ogen en vraag af waar die auto in hemelsnaam naar toe rijdt. Deze weg loopt toch dood? En ik zit toch min of meer aan het einde van de weg? Ik ben bij de oude zaagmolen in Vrhnika pri Ložu die bij de bron van de…Ga door met lezen van “​Twee jongens met een auto en een fles “

BLOG | Mijn eigen weg

Vorig jaar liep ik de Via Dinarica White Trail van Albanië naar Slovenië. Een handvol andere Via Dinarica hikers liepen de route andersom. Of eigenlijk liep ik andersom. Daardoor kon ik lezen over de ervaringen van mijn trailgenootjes en mijn route daarop aanpassen. Zoals ik al vermoedde, was de Via Dinarica door Slovenië, niet veel meer dan een op de computer gemaakte GPS track. Zonde, want Slovenië is zo mooi. Hier had ik geen trek in, dus ik zocht mijn eigen weg. Mijn Slovenië & Zeleni Kras…Ga door met lezen van “Mijn eigen weg”