BLOG | Medved?

Ik hoor iets. Een knorrende buik, maar niet de mijne. Het verplaatst. Knappende takjes. Hmm. Het is weer stil. Een druppende kraan. Krekels. En ik hoor zelfs de snelweg. Gerommel. Niet op het dak. Niet in de bomen. Niet in de lucht. Bij de vuilnisbakken? Of gewoon uit het hotel? Hmm. Nee hoor, ik ben niet bang voor beren. Totdat het donker is en ik alleen in mijn tentje lig. Ik geloof nog steeds dat ze mij niet moeten hebben. Dat ze überhaupt niets van…Ga door met lezen van “Medved?”

BLOG | ​Een wereld van verschil

Nog net geen jaar geleden liep ik precies waar ik nu loop. Nanos ligt nog steeds parmantig te lonken en te pronken. Ze bakent de vallei af. Vormt een barrière tussen het binnenland en de weg naar de wijn en de zee. Aan de andere kant van de vallei ligt de grote Javorniki en ik loop vanuit Hrušica omhoog over een heuvelrug tussen Predjama en Planina. Nog steeds vind ik het een aantrekkelijke route. Een semi graat wandeling met uitzicht op alle omliggende bergen. Tot…Ga door met lezen van “​Een wereld van verschil”

BLOG | Slaapplaatsen kwartet op het laatste stukje Via Alpina

Mag ik van jou, uit de categorie “bijzondere slaapplaatsen in Slovenië”, het hondenhok? Thanks, mag ik dan ook de speelzolder? En het verlaten hostel? … Kwartet! Samen met de Romeinse ruïne bivak was het me een weekje wel. En dan heb ik het nog niet eens over de inmiddels relatief gewone tuin kampeerplekken. Tuinkamp, Podbrdo In Podbrdo belandde ik in de tuin van de oude Miraslava die me verwelkomde met een kannetje mierzoete bosvruchten thee. De volgende ochtend zat ze met koffie op me te…Ga door met lezen van “Slaapplaatsen kwartet op het laatste stukje Via Alpina”

BLOG | Podbrdo

​”Where did you sleep?” Het zware Slavische accent klinkt een beetje dreigend. Na alle waarschuwingen voor de extreem hoge boetes die in Triglav aan wildkampeerders worden uitgedeeld, ben ik wat op mijn hoede. Ik bekijk het jasje van de man en zie het logo van de lokale lovačko društvo. Ah, een jager. Dan herken ik zijn gezicht. Ik glimlach en vertel hem dat ik mijn tent in het dorpje Kal heb opgezet. “And the rain?” vraagt de man. De regen was geen probleem, de onweer…Ga door met lezen van “Podbrdo”

BLOG | Balkonwandeling

Ik ben in m’n element. Afwijken van de route, een wandelpad buiten de gebaande paden. Met wat aanwijzingen, vage markeringen en foto’s van de wandelkaart ben ik me een weg aan het banen door de Sloveense bossen. Steile heuvels, bergen volledig begroeide bergen. Overal waar je kijkt is het groen. Mijn GPS heeft geen idee, hij geeft netjes mijn spoor aan, maar volgens hem loopt hier geen pad. Toch wel. Een hele oude. Een balkonpad. Geen mens te bekennen, toch ben ik niet heel ver…Ga door met lezen van “Balkonwandeling”

BLOG | Door Triglav met accordeon

Ik had het prachtig uitgekiend, in plaats van de aanlooproute naar Triglav (de top), besloot ik een rustiger pad omhoog te nemen. Volgens Rok en Nika bij wie ik een nachtje in de tuin mocht kamperen, zou dit pad eveneens ongelooflijk mooi zijn én ik zou er geen hond tegen komen. “Triglav is waanzin” zei Nika vol afschuw, “van drie kanten gaat er een onophoudelijke stroom mensen naar boven. Zeker op een zaterdag met goede weersvoorspellingen.” Ik twijfelde al een tijdje of ik me aan…Ga door met lezen van “Door Triglav met accordeon”

BLOG | ​Herinneringendingen: Vršič

Het is onvermijdelijk, herinneringen komen terug. Ze ploppen zomaar op. Sommigen flitsen voorbij en laten slechts een vaag spoor achter, anderen blijven sluimeren. Heerlijk nostalgisch, ik vind het fijn. Zomer 2015 “9km 14%”, dat is er eentje uit de “hors catégorie” (op z’n Frans) heb ik me door een Sloveen op het terras laten vertellen. De Vršič pas, de hoogste van Slovenië en oei wat een bochten. De haarspeld bochten volgen elkaar in razend tempo op. Sneller dan ik kan fietsen. Auto’s tuffen gestaag omhoog,…Ga door met lezen van “​Herinneringendingen: Vršič”

BLOG | Doolhof

Het is me nog niet gelukt om in één keer goed te lopen. Naar beneden naar het toilet, dat gaat, maar terug is een probleem. Steevast stap ik de verkeerde gang in en trek verkeerde deuren open. Gelukkig ben ik alleen. De enige slaapgast in Dom v Tamarju. Het zou wat zijn als het hier vol zit. Ik stel me tientallen rond dolenden mensen voor, die hun weg proberen te vinden in de wirwar van gangen en kamers. Ik ben in Triglav nationaal park. Kamperen…Ga door met lezen van “Doolhof”

BLOG | Het laatste stukkie

Nee, niet echt het laatste stuk, alsin het aller allerlaatste stuk, het stuk naar Sarajevo. Of Zagreb. Het laatste stukkie van de Karnischer Höhenweg. Ik ben bijna bij Slovenië. Het laatste stukkie door West Europa. En het laatste stukkie met m’n Garmin “West Europa” kaart. Daarna is mijn GPS scherm blauw. Ik dacht die Höhenweg eventjes in een weekje te lopen. Die etappes van amper 12 kilometer kon ik best aan elkaar plakken, want ja, niet zo heel veel hoogtemeters en makkelijk terrein. Niet dus….Ga door met lezen van “Het laatste stukkie”

BLOG | Barfuß Alm

Vandaag liet ik de hoge bergen achter me. “Vanaf nu wordt het vlakker, totdat je in de Julische Alpen komt. Daar begint het feest weer. De Dolomieten van Slovenië.” Dit stuk van de Karnischer Höhenweg is minder populair, misschien omdat het wat landelijker is. Minder hoog en meer boerderijen. Zoals gebruikelijk is het juist het minder bekende en minder gelikte dat mij aanspreekt. Om de haverklap moet ik me door smalle koeienhekjes wringen, me om blubberpoelen heen manouvreren of koeien van m’n pad verjagen. Heerlijk…Ga door met lezen van “Barfuß Alm”

BLOG | Op de graat

Tot nu toe heb ik halve dagen op de Karnischer Höhenweg kunnen lopen. De omstandigheden kosten me veel energie. Ik durf geen enkel risico te nemen en de nachten zijn ontstuimig. Ik vind het mooi om met volle aandacht te lopen. Geen ruimte voor gepieker, gefrutsel of gedroom. Lopen, opletten en continue een inschatting maken. Van alles. Het is niet echt eng of gevaarlijk, maar wel vermoeiend. Van de Sillianer Hütte liep ik naar de Filmoor standschutzhütte waarbij ik het laatste stuk van de Obstansersee…Ga door met lezen van “Op de graat”

BLOG | Cowboy koffie

Nog maar eens koffie zetten. Ik zit half in mijn slaapzak met mijn rechterbil op een zitlap die ik onderweg gebonden heb en mijn linker op mijn slaapmatje. Hoeveel uur heb ik inmiddels wel niet doorgebracht, zo zittend in de opening van mijn tent? Het gebeurt vaak dat het te koud of te nat is om buiten naast mijn tent te koken, maar ik geniet van dit campingkoken. Warm, droog en toch buiten. Ik hoor de wind aanrukken en golven in het meer trekken. De…Ga door met lezen van “Cowboy koffie”

BLOG | Op de grens

Ik ben weer in Oostenrijk, maar in feite maakt het weinig uit. De route die ik nu loop, loopt precies over de grens. Op de grens. Een bergketen vormt de landsgrens tussen Italië en Oostenrijk, maar aan beiden kanten wordt zowel Duits als Italiaans gesproken. De Karnischer Höhenweg of de Traversata Carnica, een indrukwekkende graat wandeling. Tien dagen staat er voor deze tocht, maar als je niet van hutten afhankelijk bent, kan het makkelijk in één week. Mits je voldoende eten meeneemt, want behalve berghutten…Ga door met lezen van “Op de grens”

BLOG | ​Dolomiti Superski

Dolomiti Superski, waanzinnig! De Dolomieten, tot nu toe één van mijn favorieten. Er wordt me vaak gevraagd wat ik het mooist vond of vind, maar ik weet het niet. Wat dat betreft heb ik teveel gezien. De Allgäuer Alpen vond ik indrukwekkend, maar ook Vorarlberg was zo mooi. Vorarlberg was bijzonder, omdat ik daar de bergen in kwam. Allgäu, omdat het een stuk ruiger en leger werd. Maar ook rond de Zugspitze was het ondanks de vele mensen, adembenemend mooi. De Pfalz, het Mullerthal, de…Ga door met lezen van “​Dolomiti Superski”

BLOG | Noodweer in de Dolomieten

Al dagen lang hangt het in de lucht, storm. Noodweer is op komst, maar de berichten die mij bereiken variëren. Eerst zou het vrijdagmiddag los gaan, dat werd uitgesteld naar zaterdag, dat werd zaterdag avond en nu, zondag besef ik me opnieuw hoe heftig onvoorspelbaar noodweer in de bergen kan zijn. Het is 12 uur ‘s middags en zowaar nog donkerder dan gister nacht. Gister nacht was ik bang. Ik ben absoluut niet dol op onweer, maar echt bang ben ik niet snel. Wel voorzichtig. Maar…Ga door met lezen van “Noodweer in de Dolomieten”

BLOG | Onweer

Ik ben bang. Ik vind het niet meer leuk. Doodstil blijf ik liggen. Wat zijn mijn mogelijkheden? Hoe groot is de kans dat… Ik trek mijn slaapzak over mijn hoofd en stop mijn vingers in mijn oren. Mijn tent schudt heen en weer. Dilemma: lawaai dempen of tent vast houden. Het is alsof er een discolamp op mijn tent staat. Een feestje in de bergen. Onmogelijk om de seconden te tellen. En volkomen nutteloos. Ik lig er middenin. Dondergeroffel, geknetter en geknal. Ik durf mijn…Ga door met lezen van “Onweer”

BLOG | De bergredding van Außerweger Alm

​”Alarm, alarm! Het melkpak moet gered worden.” “Hier is de centrale, we komen eraan!” “Wil je niet weten waar je heen moet?” “Oja. Waar moet ik heen?” Behendig klikt Kilian een snapper aan zijn broek en daalt met het touw in zijn hand de grashelling af. Zijn kleine zusje Theresa wil meehelpen. Ze mag aan het korte touw. Hand in hand glijden naar beneden waar het melkpak geduldig ligt te wachten. Fantastisch, jezelf urenlang kunnen vermaken met wat touwen en een pak melk. Ik zit…Ga door met lezen van “De bergredding van Außerweger Alm”

BLOG | Dag 100

Ik loop een beetje achter met schrijven en er blijven maar nieuwe verhalen bijkomen. Ik zou willen vertellen over de mooie morenen waar ik een week geleden door liep, over de gletsjers waarvan slechts een streepje ijs over is, over de heerlijke bananenpannenkoeken die Patrick en Rachel op een klimmersbivak voor me maakten, over de rare mensen bij hotel Drei Zinnen Blick, over het vele stiekeme wildkamperen, over cowboy koffie, over het verdwaalde Koreaanse meisje, over het lieve meisje, Katherina geloof ik, die ik blij…Ga door met lezen van “Dag 100”

BLOG | ​Lompe koeien, vervelende mannen, bessen en onweer

Vandaag wil het niet echt lukken. Toen ik vanmorgen druppels op mijn tent hoorde vallen, dacht ik mooi, een rustdag. De regen zette niet door, de wolken waren niet dreigend genoeg om niet te lopen en eigenlijk was mijn bivak niet ideaal. Op een weiland tussen wat huizen, met toestemming weliswaar, maar zonder toilet. En daar komt het moeilijkste van semi-wildkamperen weer om de hoek kijken. Waar kan je poepen? Maar dat is niet wat er vandaag niet wilde lukken. Of eigenlijk wel, maar in…Ga door met lezen van “​Lompe koeien, vervelende mannen, bessen en onweer”

BLOG | ​Lieve opa

Het is 22 juli, de verjaardag van mijn opa. Ik heb moeite met de dagen bijhouden, ik merk dat het zondag is wanneer ik op een zondag in een stadje met supermarkt kom. Die is dan dicht. Toch vergeet ik nooit om mijn oma op 22 juli een berichtje te sturen. Zo ook vanmorgen, ik had bereik en begon met typen. Vervolgens keek ik hoe laat het was. Half 10, een trage start, maar een prima tijd om te bellen. Mijn oma nam direct op…Ga door met lezen van “​Lieve opa”

BLOG | Het wel en wee van een wandelaar

Gisteren heb mijn rechter ringvingerteen ontzettend hard gestoten. Dat is vaak een teken van vermoeidheid, dan ga ik slordiger lopen. Hoewel dat zeker het geval was, ik had meer dan 1700 meter gestegen en gedaald en ruim 25 kilometer gelopen, zijn die stomme net niet kort genoeg afgezaagde boomstronken gewoon gemeen. Met mijn rechter voet raakte ik zo’n kreng zo ongelooflijk hard, dat het even zwart werd. Oh nee, heb ik nu mijn teen gebroken? Het wel en wee van een wandelaar Voorzichtig bewoog ik…Ga door met lezen van “​Het wel en wee van een wandelaar”

BLOG | ​Tiroler Zugspitz Arena, waar wandelen bergwandelen wordt

Serious stuff, die hoogste berg van Duitsland. Vanuit het dal torent ie met zijn steile rotswanden overal bovenuit. Ik geloof dat ik ‘m nu van alle kanten heb mogen bewonderen, dagenlang ligt meneer de Zugspitze parmantig ergens aan mijn zijde. Toch hoef ik niet naar de top, dat laat ik liever aan die honderden anderen over. Honderden? Ja echt, het is ongelooflijk. Ik had al wel wat gelezen over berghutten die stampvol met Zugspitze wandelaars zouden zitten, maar dit drong verder niet tot me door….Ga door met lezen van “​Tiroler Zugspitz Arena, waar wandelen bergwandelen wordt”

BLOG | ​Biberwier Scharte

Blijkbaar is het een pittige wandeling, steil en brokkelig. Te doen, maar met die zware tas van mij werd me aangeraden de makkelijkere panorama weg te nemen. Je zou me eigenwijs kunnen noemen, absoluut. Als er iets is dat ik inmiddels heb geleerd, is dat alle tips en adviezen weliswaar goed bedoeld zijn, maar niet klakkeloos opgevolgd hoeven te worden. “Nouja er is dit jaar al een dode gevallen, dus de kans is groot dat jij het overleefd…” Met die bemoedigende woorden ging ik op…Ga door met lezen van “​Biberwier Scharte”

BLOG | CampingTV

Ik hoor Nederlanders praten over heldere bergmeertjes. “Zo helder, dat kan je volgens mij gewoon drinken.” Ik glimlach, ja dat klopt. Ik vind dat inmiddels normaal, maar het is leuk om andermans verwondering te horen. Bij de supermarkt kwam ik erachter dat het zondag is. “De dag van de heilige heer.” zei een fietser die daar stond te schuilen voor de regen. Tot driemaal toe herhaalde hij die zin. “Ja, ja.” Ik heb geen zin om over de heilige heer te praten. Ik had me…Ga door met lezen van “CampingTV”