BLOG | De zee

Er zijn een aantal dingen waar ik uren naar kan kijken. Bergen, wolken, schapen, mieren en de zee. Ik zit in een appartementje in Herceg Novi met uitzicht op de zee. Waar ik gisteren nog op het strand had kunnen liggen (heb ik niet gedaan), hebben de golven nu de kiezels opgeslokt. De kiezels en de visserskade. De boulevard dreigt er binnenkort ook aan te gaan. Woest klappen de golven tegen het stenen muurtje. Palmbomen zwiepen heen en weer en een eenzame meeuw probeert een…Ga door met lezen van “De zee”

BLOG | Herceg Novi

De Montenegrijnse kust herinner ik me van ruim drie jaar geleden. Vanuit Bosnië en Herzegovina kwam ik naar beneden gereden zo de toeristische toestand in. Hellup! was het eerste dat ik dacht. Overal mensen en auto’s en die hitte. Ik zag de afslag naar Herceg Novi, maar ging links richting Kotor. Bij een supermarktje kon ik tot mijn verbazing met Euro’s betalen. Huh? was het tweede dat ik dacht. Tijdens die fietstocht had ik eigenlijk maar één ding aan m’n hoofd: zorgen dat ik op…Ga door met lezen van “Welkom in Herceg Novi”

BLOG | Verlaten Mountain Highway

De mountain highway is een oude weg door de bergen boven de kust van Montenegro. Mijn route gaat over deze mountain highway en brengt me van het ene fort naar het andere. Overblijfselen van forten en overblijfselen van een weg aangelegd in de tijd van het Oostenrijks-Hongaars Koningrijk. Voor een highway is er ietwat weinig verkeer. Zo nu en dan kom ik wat koeien tegen, maar meer dan dat echt niet. Na de eindeloos overgroeide paden is de mountain highway een welkome afwisseling. Er zijn…Ga door met lezen van “Verlaten mountain highway”

BLOG | Toeters en bellen

Huh, hoor ik het nou goed? Een toeter? Alweer zit ik bij een kerkje, maar nu middenin de bergen. Het regent. Daarom ben ik gestopt met lopen. Het kerkje is open. Dus zit ik nu ín een kerkje. Ik hou niet van nat worden. Nat worden en dan wanneer de zon ondergaat en het koud wordt een nog van de ochtenddauw natte tent opzetten waar je met je natte zooi in moet kruipen. Als het niet hoeft, dan liever niet nee. Verrek, weer die toeter….Ga door met lezen van “Toeters en bellen”

BLOG | Cavia in Lovćen National Park

Zoals met veel lange afstand routes op de Balkan is het ook met de kusttrail in Montenegro (die door Lovćen National Park en aangrenzende bergen loopt), een beetje alles of niets. Het is of fantastisch mooi, of saai. Alsin, er zijn of prachtige uitzichten of je loopt uren door de bossen. Maar ook, de route is of super goed onderhouden of je worstelt kilometers lang met prikkelbosjes. En dan zijn de goed onderhouden paden veelal onverharde wegen, want die zijn minder werk om te onderhouden….Ga door met lezen van “Cavia in Lovćen National Park”

BLOG | Bivakkeren voor de kerk

Half zeven, het is donker. Beneden gaan de honden tekeer. Net als de weg. Wat razen er een auto’s voorbij. Het is helder, amper wind en nog niet echt koud. Ik ben in Brajići. Nacht vier op de PPT, de Primorska Planinarska Transverzala van Montenegro. Vandaag eindelijk de veelbelovende uitzichten op de Adriatische zee. Inderdaad mooi. Fijn om het van boven te kunnen aanschouwen, want eerlijk gezegd voel ik er niet veel voor om me in die drukte begeven. De kust is mooi, maar al…Ga door met lezen van “Bivakkeren voor de kerk”

BLOG | Wandelen op de PPT | Via Dinarica Blue Trail Montenegro

Dag twee op de PPT. Nu gaat het echte werk beginnen. Niet dat de klim van gisteren geen echt werk was, maar wat de trail betreft gaat het voor mijn gevoel nu serieus worden. Ik heb een guidebook op mijn telefoon en ik heb wat blogs gelezen. Ik weet waar ik aan begin en ik weet dat wandelen op de PPT niet bepaald makkelijk zal worden. De traverse verbindt drie bergmassieven, Rumija, Lovćen en Orjen. Hoewel er hier en daar wat populaire tracks naar topjes…Ga door met lezen van “Op de PTT”

BLOG | Op m'n voorhoofd gevallen

Wanneer mensen zeggen “dat kan niet” voel ik me opstandig worden. Opstandig en verontwaardigd. Wellicht dat die twee sowieso goed samen gaan, maar het is niet perse iets eigenwijzigs of recalcitrants. Ik bedoel, het is niet zo dat omdát iemand zegt dat iets niet kan, ik het daarom dus wel wil doen. En het is ook niet zo dat ik niet nadenk over de dingen zouden kunnen gebeuren, maar ik wil me niet laten leiden door angsten. Ik denk dat het eerder een reactie is…Ga door met lezen van “Op m’n voorhoofd gevallen”