BLOG | Jubelend Ljuboten op

Hemeltje lief wat een beauty. Wat. Een. Prachtberg. Mijn mond valt open en er komt een kreet van verrukking uit. Ik staar en staar en staar. Waar ik een uur geleden nog twijfelde of ik de “omweg” via Ljuboten wel of niet zou maken, is nu alles klaar duidelijk. Letterlijk, want het klaart op. Maar eerst even zitten en nog meer staren. My oh my, wat een bizar mooie berg. Vanuit Kosovo ben ik naar Noord Macedonië gelopen. In Štrpce begon de lange klim omhoog….Ga door met lezen van “Jubelend Ljuboten op”

BLOG | Kopana Voda

Ik schrik een beetje. De man bedoelt het vast goed, maar de manier waarop hij een wolf uitbeeldt is angstaanjagender dan het feit dat er hier wolven wonen. Terwijl hij “hap hap” zegt, steekt hij zijn hoofd naar voren en laat zijn tanden zien. Ik deins terug. Het groepje begint te lachen. Ik kijk ze aan en vraag nogmaals hoeveel kilometer het naar Kopana Voda is. “Zes.” Over een onverharde weg loop ik omhoog, weg van de mannen. Ik blijf het raar vinden wanneer mensen…Ga door met lezen van “Kopana Voda of “Wolven bijten HAP HAP””

BLOG | Rode schapen, dikke BMW's en heel, heel, héél veel afval

Nu heb ik vrij weinig verstand van auto’s, maar het verschil tussen een Fiat Panda en een BMW zie zelfs ik. Het is hier dan ook het ene of het andere uiterste. Je ziet of van die koekblikken rammelend zonder nummerborden of dure auto’s met glimmende velgen en de speakers volledig open. Die laatsten hebben overigens vaak Zwitserse, Oostenrijkse of Duitse nummerborden. Vaak, maar lang niet allemaal. Ik weet niet of het in Kosovo echt zoveel extremer is dan in de landen waar ik hiervoor…Ga door met lezen van “Rode schapen, dikke BMW’s en heel, heel, héél veel afval”

BLOG | Koekeloeren

Wanneer ik het ongemakkelijk begin te vinden, blijft hij nog zeker vijf minuten gehurkt voor mijn tent zitten. Ongegeneerd is hij naar binnen aan het koekeloeren. Hoe ga ik hier een einde aan maken? Terwijl ik mijn brein afstruin naar een zo vriendelijk mogelijke tactiek, probeer ik verontrustende gedachten uit te schakelen. Ik kijk naar de man. Hij heeft een rustig, vriendelijk gezicht. Hij is waarschijnlijk maar een paar jaar ouder dan ik. Twaalf koeien heeft ie. Geen kinderen. Ik ook niet nee. Geen kinderen….Ga door met lezen van “Koekeloeren”

BLOG | Met Botte en Ype in de tent

Tijdens eerdere tochten vond ik fijn om me terug te trekken met een luisterboek. Het was een manier om de eindeloze storm aan gedachten te doen verstommen. Ik zou kunnen mediteren of proberen heel mindful door het leven te gaan, maar luisteren naar een verhaal is meer dan een vorm van afleiding. Omdat ik mezelf continue onderdompel in een andere cultuur, een andere taal en andere gebruiken, heb ik af en toe behoefte aan iets eigens. Iets bekends, iets Nederlands. Iets vertrouwds in feite. Jan…Ga door met lezen van “Met Botte en Ype in de tent”

BLOG | Ik zag twee beren

Nietsvermoedend loop ik door een prachtige kloofachtige vallei. Links en recht gaan de wanden steil omhoog. Daarachter liggen bergen, heel veel bergen. Ik ben in Kosovo, op de Via Dinarica van Kosovo. De route gaat langs een riviertje. Overal liggen grote rotsblokken en het wemelt van de bloemen. Als het niet midden op de dag was zou ik er zo mijn tent opslaan. Dan zie ik plots iets bewegen. Twee ietsen. Grote, bruine, fluffy ietsen. Ik hou mijn adem in. Beren. De beren zijn te…Ga door met lezen van “Ik zag twee beren”