BLOG | Tussen de velden

Na regen komt zonneschijn en bergen komen velden. Velden met boerderijen en dorpen in valleien met weggetjes en watertjes. Het landschap verandert, de hoge bergen liggen achter me en ik loop de vlakte tegemoet. Grotere huizen, grotere dorpen en grotere auto’s met Duitse en Zwitserse nummerborden. De trail is een pad geworden of zelfs een weg. Een mooie, oude in onbruik geraakte stenen weg. Een weg waar de dure Zwitserse auto’s niet komen. Ik ben nog steeds alleen, maar ik zie steeds meer tekenen van…Ga door met lezen van “Tussen de velden”

BLOG | Anastasia

Ik zit bij het allerliefste Anastasia household in de tuin van het avondzonnetje te genieten. Ik zie en hoor weer schapen. Toevallig bedacht ik me vandaag dat ik nauwelijks of eigenlijk geen schapen in de bergen van Bosnië Herzegovina heb gezien. In Albanië en Montenegro struikelde ik over het vee, maar hier heb ik slechts beren en andere niet-boerderijdieren poep gezien. Hoe zou dat komen? Zijn de bergen hier minder geschikt om kuddes te laten grazen? Komt het doordat er relatief meer dorpjes en stadjes…Ga door met lezen van “Anastasia”

BLOG | Café Bela & Club Ravna

De afdaling van Prenj en de ontmoeting met de Duitse Via Dinarica hiker Gerald deden de dag voorbij doen vliegen. Het zou gekkenwerk zijn om op het heetst van de dag nog eventjes 1400 hoogtemeters te gaan maken. Bovendien had ik de afstand naar Jablanica een beetje onderschat, het zou nog zeker drie uur lopen zijn voor ik aan de klim kon beginnen. Hmmmm. Ik had absoluut geen zin om een slaapplaats in Jablanica te gaan zoeken of om de host van de vorige keer…Ga door met lezen van “Café Bela & Club Ravna”

BLOG | In de hut

Planinarski dom Jezerce, een gloednieuwe onbemande hut die de hele zomer open is. Op goed vertrouwen kunnen wandelaars en andere bergsporters hier schuilen, picknicken en zelfs overnachten. En niet onbelangrijk, er is water. “Basecamp number two” kondigden de Tuzla boys vrolijk aan en begonnen zich te installeren. Ik had wel door dat hun tas ongeveer net zo zwaar was als die van mij, maar ik ging ervan uit dat je daar nou eenmaal niet aan ontkomt als je de bergen intrekt. De spullen voor een…Ga door met lezen van “In de hut”

BLOG | de Camping!

Verloren stond ik om me heen te kijken. Wat een chaos, wat een hoop mensen en wat een troep. Boračko jezero. Een jonge hond greep zijn kans en viel mijn wandelstok aan. Ik liet het beest zijn gang gaan en speurde het “gras” af naar een vlak stukje voor mijn tent. Twee jongens die ook net waren gearriveerd keken grinnikend toe. “You’ve got a new friend” en wezen op de hond. “Jep”, zuchtte ik. Ik hou niet van honden, maar zij blijkbaar wel van mij….Ga door met lezen van “Op de camping”

BLOG | Knjiga

Hoewel ik door de bergen trek en bij boerengezinnen slaap, permitteer ik me ook de luxe van rustdagen op campings in stadjes met supermarkten, cafés, postkantoren en pinautomaten. Eenmaal terug in de bewoonde wereld waar ik onopvallend tussen de mensenmassa verdwijn, dringt het tot me door dat ik fijn vind om even onzichtbaar te zijn. Ik deel mijn verhalen met andere vakantiegangers die ik op campings ontmoet, maar ik schrijf ook alles op. Ik schrijf uitgebreid. Met de hand in mijn dagboek en later typ…Ga door met lezen van “Knjiga”

BLOG | Klaar voor vertrek

Het is zondagochtend en ik word wakker met de Radetski Mars in mijn hoofd. “Tieten kont tieten kont tieten kont kont kont…” Bedankt Wolkers. Een Vlaamse familie maakt zich klaar om te vertrekken. We hebben ongeveer even lang Gaga’s camping in Buna doorgebracht en ik bedenk me dat het voor mij ook tijd is om verder te gaan. Of eigenlijk terug. Terug naar waar ik gebleven was. Boračko Jezero. Wanneer het gezin het heuveltje naar de receptie op rijdt, besluit de caravan nog eventjes te willen…Ga door met lezen van “Klaar voor vertrek”

BLOG | Courage

It took a little time to get where I wanted It took a little time to get free I took a little time to be honest I took a little time to be me – Villagers Er hangt een donker wolkje om me heen. Ik ben weer eens op een waanzinnig fijne plek en ik zit een potje te mokken. Het is te heet, de Buna is te koud, teveel praatgrage campingmensen, enge grote spinnen, aangebrande koffie, langzame computer en mijn gezwollen voeten maken het…Ga door met lezen van “Courage”

BLOG | oude en nieuwe vrienden

Ik ben het gevoel voor dagen kwijt. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik uit Umoljani vertrok. Ik moet mijn telefoon en gps erbij pakken om na te gaan waar ik wanneer heb gelopen. Er is veel gebeurd en ik heb tijd nodig om alle ervaringen en indrukken te verwerken. In Umoljani waar ik tussen de blaffende honden sliep is Ana, een vriendin uit Sarajevo me een bezoekje komen brengen. Ik wist wel dat Sarajevo dichtbij was, maar wanneer je in de bergen bent, lijkt alles…Ga door met lezen van “Oude en nieuwe vrienden”

BLOG | Krassen en kloven

Een van de meest kenmerkende eigenschappen van Bosnië en Herzegovina  is de diversiteit. Zowel in religie als in de natuur. De landschappen. Ik dacht dat het een aangedikt promopraatje was, zoals ze dat zo mooi kunnen hier. Ik dacht dat te voet het afwisselende karakter zich niet zo sterk zou uiten als wanneer je met de auto (zoals de meeste Bosniërs doen) door het land heen rijdt. Maar ik zat ernaast. Het is werkelijk zo dat ik aan het begin van de dag flashbacks kan hebben…Ga door met lezen van “Krassen en kloven”

BLOG | Lang leve de waterfilter!

“Ik heb eindelijk je waterfilter gebruikt!” Voor vertrek kreeg ik van een vriendinnetje een superdeluxe waterfilter cadeau. Eentje die ik prachtig op de enorme drinkzak die ik van hetzelfde vriendinnetje, Sytske, te leen heb, kan draaien. Tot nu toe was het slechts extra gewicht, maar tijdens mijn 29e loopdag, werd ik voor het eerst met het “water is op en er zijn alleen vieze bronnen” probleem geconfronteerd. Na Lukomir was Blace (Višegrad) de eerste plek waar ik mijn watervoorraad zou kunnen bijvullen. Ongelukkig keek ik…Ga door met lezen van “Lang leve de waterfilter!”

BLOG | Blaffende honden in Bjelašnica

“Waag het niet aan mijn vuilnisbak te komen” blafte hij terwijl Ana en ik nietsvermoedend van het restaurantje in Umoljani naar beneden liepen. Honden. De meesten maken vooral veel lawaai, maar als je uit Sarajevo komt zoals Ana, dan bewapen je je voor het geval dat. Ik ben zo ongeveer mijn hele leven al bang voor honden. Fietsen door de Balkan en Roemenië heeft me dapperder gemaakt. Door de ontelbare confrontaties weet ik dat er een kracht in me naar boven komt om deze beesten…Ga door met lezen van “Blaffende honden in Bjelašnica”

BLOG | Another day in Paradise

Budovici, Oko Treskavica household. Eind van de middag kwam ik aan, maar voor mijn gevoel bracht ik er een hele dag door. Wat een paradijselijk mooie plek en wat een hilarische gastheren. Jut en jul. Soepje aan het pruttelen, overal gereedschap en een prachtig onderhouden tuin. Hun systeem kon ik niet ontdekken, maar ze waren continue in de weer. Trots lieten ze me allerlei technische vernuftigheden zien. Bij de openhaard werd een waterleiding systeem aangelegd, ik neem aan om de boel van warm water te voorzien….Ga door met lezen van “Another day in paradise”

BLOG | Woordjes leren

Ik kan mezelf bijna niet meer serieus nemen. Na nauwelijks een uur gelopen te hebben, ontmoette ik de gastvrije Slava die me uitgenodigde voor een kop koffie bij haar thuis. Samen met haar man Dušan hebben ze deze zomer een B&B geopend. Simovića Kuće in Vlaholje. Een gezellig huis met een fantastisch uitzicht over de groene heuvel en bergen. Op het terras zaten we heerlijk uit de wind, waardoor ik zowaar weer wat warmte van de zon kon voelen. Wat een fijne plek! Voorafgaand aan de…Ga door met lezen van “Woordjes leren”

BLOG | Drup drup natte mist

Donje Bare. Ik zit nog steeds bij de oude jagershut aan een picknicktafel onder een afdak. Inmiddels gehuld in mijn slaapzak op twee aan elkaar geschoven banken waar ik op kan liggen. De wind is koud en de mist is dicht. Het afdak houdt de meeste nattigheid tegen, maar aangenaam is anders. Het voordeel is dat ik eindelijk de kans heb om wat te schrijven. Het nadeel is dat ik sneller door mijn voorraad koekjes heen ga. Ik had natuurlijk ook gewoon kunnen gaan lopen…Ga door met lezen van “Drup drup natte mist”

BLOG | Wolken en wolven

In Bjelasica, Montenegro maakte ik voor het eerst kennis met de mist. Wakker worden in de wolken. Wit wit wit. En nat. Zonde van de uitzichten, maar het voelt ook zo somber om de hele dag op dezelfde uitzichtloze plek te blijven. Dus pakte ik langzaampjes mijn spullen en ging aan de wandel. Na ongeveer vijf kilometer over een onverharde weg, liep ik tegen een hek aan. In verschillende talen die ik zowaar begreep stond er geschreven dat het terrein niet betreden mocht worden. Ik…Ga door met lezen van “Wolken en wolven”

BLOG | Pakketje Popov Most

Het was me niet gelukt om iemand in Žabljak te vinden waar ik mijn pakketje nieuwe kaarten en ontbijtmix naar toe kon sturen, dus moest ik uitwijken naar Bosnië Herzegovina. Vanuit Sarajevo zocht ik contact met het Radović huishouden waar de Terra Dinarica crew tijdens het trailmarken in Sutjeska NP de nacht had doorgebracht. De vriendelijke Mira beantwoordde onmiddellijk mijn email en gaf me een adres waar ik mijn voorraad naar toe kon sturen. Ik had geen idee wanneer ik zou arriveren, maar dat was…Ga door met lezen van “Pakketje Popov Most”

BLOG | In galop

Hophop, gooi je spullen maar achterop. En weg was hij op zijn eigen paard. Vertwijfeld bleef ik achter. Dat arme paard kan toch niet mijn spullen gaan dragen? En die Duitsers, zij hebben het paard besteld en ervoor betaald. Is het niet asociaal om op deze manier mee te liften? Maar er werd me geen keuze gelaten. Blijkbaar had ik het verdiend (net als de bobenschotel, de talloze rakia’s, het brood en de koffie die de huttenwaard me eerder al had toegestopt). Vooruit, ik vond…Ga door met lezen van “In galop”