BLOG | van Risnjak naar Sušak

Vesna kreeg gelijk. Regen. Met bakken komt het uit de hemel. Urenlang. Dat zal je altijd zien, wanneer ik iets van een planning maak, met iemand afspreek waardoor ik iets “moet”, keert het weer zich tegen me. Tja en dan? Me erbij neerleggen. Er zit niets anders op. Of ik stel mijn aankomst in Slovenië uit, of ik loop door de regen. Planinarski dom Risnjak, dom Schlosserhof is een fijne plek. Zes maanden per jaar woont de vriendelijke Vesna hier samen met haar man en…Ga door met lezen van “van Risnjak naar Sušak”

BLOG | Regen in Risnjak?

Ga ik het halen? Voor de regen binnen. Ik weet dat als ik nu niet omhoog loop, de kans dat ik morgen ga aanzienlijk kleiner is. En makkelijk pad en een warme hut en als het niet bewolkt zou zijn een prachtig uitzicht. Ik ben op weg naar het laatste pareltje in Kroatië, Risnjak Nacionalni Park. Hoppa, schop onder mijn kont en lopen maar! Doordat ik Bitoraj heb overgeslagen en vanuit Samarske Stijene ben doorgelopen naar Delnice, heb ik wederom een stuk weg te pakken. Slinger…Ga door met lezen van “Regen in Risnjak?”

BLOG | Grot-hut-feest

Jaaa, daar is ie eindelijk! Ik wist van zijn bestaan af, maar had geen idee van de locatie. Bij het zien van de enorme hoeveelheid stenen, rotsblokken en brokken in het bos, begon er iets te dagen. Wat had Dorijan ook alweer gezegd over Samarske Stijene? Dat het er waanzinnig mooi is en iets over een bijzondere hut? Nou inderdaad. Klauter de klauter en hela! Ja! De grothut! Ratkove Sklonište. Klein nadeel dat het er koud was. Geen straaltje zon die door het donkere bos heen…Ga door met lezen van “Grot-hut-feest”

BLOG | Ik ben vies

Mijn loopneus veeg ik af aan mijn mouw. Mijn haar zit in een knot die zonder elastiek ook blijft zitten. Ik heb het koud, maar ruik zweet. Mijn eigen, oude zweet. Zwarte randjes onder mijn teennagels, modder op mijn broek en haar op mijn benen. Ik kan me de laatste douche niet meer herinneren. Uhh, ja. Ik ben vies. Ik wilde van Velebit naar Samarske Stijene, maar een Franse vader en zoon nodigde me uit voor een lunch in Krasno. In het restaurant werd ik bang…Ga door met lezen van “Ik ben vies”

BLOG | Jongen zonder jas

Met een katoenen schoudertasje waar oneindig vaak met felgekleurde letters “Hawaii” stond geschreven, komt hij een beetje verward binnenlopen. Het is alsof hij ergens naar opzoek is. Hij kijkt om zich heen, draait een rondje en gaat vervolgens zitten. Ik knik hem gedag en ga verder met mijn eigen bezigheden. Kaarten bestuderen. Het is lekker warm in de eetzaal van planinarski dom Zavižan. Voor alsnog zijn we met zijn tweetjes, de jongen met het Hawaii tasje en ik. Het is misschien net 14.00uur geweest, ik…Ga door met lezen van “De jongen zonder jas”

BLOG | Stom stom stom, alles is stom!

Tegen beter weten in ben ik toch bij berghut Alan gaan slapen, Planinarski dom Alan. Ik was gewaarschuwd dat het een ongezellige boel is met onverschillige, ongeïnteresseerde mensen. Ook had ik gelezen dat er geen elektriciteit of sanitaire voorzieningen zijn en dat het water tegen het einde van de zomer op of in slechte staat kan zijn. De hut ligt aan een weg en het zou er stikken van dagjesmensen. Nou ja, dacht ik, hoe erg kan het zijn? Ik vind het niet erg als…Ga door met lezen van “Stom stom stom, alles is stom!”

BLOG | Hikersblock

Het is geen kwestie van geen zin, vreemd genoeg is er nog geen dag geweest dat ik tegen het lopen op zag. Echt niet. Het inpakken en het hele ritueel voor vertrek komt me wel eens mijn neus uit, maar de meeste dagen gaat dit eigenlijk vanzelf. Mijn hikersblock zit hem meer in mijn voeten, kuiten en in het weer. Soms word ik wakker en dan is het meteen duidelijk. Geen beginnen aan. Mijn kuiten zijn gezwollen en mijn voeten kunnen nauwelijks mijn lichaamsgewicht dragen….Ga door met lezen van “Hikersblock”

BLOG | van Stap naar Ždrilo

Verkreukeld word ik wakker. “Good morning!” Zegt mijn opgewekte huttenmaatje Davorin uitgeslapen wanneer ik mijn ogen open doe. “So, you’re not eaten by a giant puh.” “Hmm.” Knor ik, terwijl ik de slaap uit mijn ogen wrijf. Het is de derde ochtend op rij dat ik me belabberd voel. Hoe kan dat nou, ik ben de hele dag buiten. “Are you allergic?” Vraagt Davorin. “Uhh oh yeah. To dusk and these little animals that live in matrasses.” Terwijl ik hem antwoord begrijp ik waar mijn…Ga door met lezen van “van Stap naar Ždrilo”

BLOG | Daddies little hut​

Iedere hut, planinarski dom, shelter, sklonište, kuće heeft een deur die volledig beplakt is met stickers van bergsportverenigingen, planinarsko drustvo’s. Een beetje zoals van die vakantiebusjes die stickers verzamelen van de plekken waar ze geweest zijn. Of topkruizen op een berg en de borden op een bergpas waar fietsers zo graag voor poseren. Ik vind het bijna jammer dat ik zelf geen sticker heb. In plaats daarvan kan ik mijn naam in het huttenboek schrijven, met eventueel een verhaaltje erbij. Dat van die stickers is…Ga door met lezen van “Daddies little hut​”

BLOG | Luie SportHiker

Wat is dat toch met al die Kroaten die ‘s nachts aan de wandel gaan? Vooral in Paklenica National Park, bij elke hut of shelter komt er tot diep in de nacht volk aan. In de Alpen ben ik zelf vaak genoeg in het donker vertrokken voor een lange tocht, maar in mijn beleving is dat anders. Noodzakelijk met sneeuw en ijs, hoog Alpiene toeren. Ja, het is warm hier, maar om nou ‘s nachts te gaan lopen om de zon te ontvluchten, gaat dat…Ga door met lezen van “Luie SportHiker”

BLOG | Burablues

Daar bovenop die berrug Daar bovenop die berrug Daar hangt een dikke woholk Daar hangt een dikke woholk Die hangt er nu al dagen Die hangt er nu al dagen En gaat nog lang niet weg En gaat nog lang niet weg En van je hela hela hela holala hoi Hela hela hela holala hoi! Ik word er een beetje baldadig van. Ik wil door, maar kan niet. Durf niet, mag niet. Het is ergens mooi om met het ritme van de natuur te leven…Ga door met lezen van “Burablues”

BLOG | Vakantiegevoel

“Geen druk, geen moeten, maar mogen en willen.” – Oma Kiele In Nederland vind ik het keer op keer moeilijk om dat vakantiegevoel vast te houden. Opgeslokt worden door het dagelijks leven gaat sneller dan je denkt. En meestal zonder dat je het zelf in de gaten hebt. Als ik hier vertel waar ik vandaan kom “Hollandia, Amsterdam” dan wordt er jaloers “ohh” en “ahh” geroepen. “You’re so lucky!” krijg ik te horen. Ja. Dat klopt. Ik ben blij dat ik uit een land met…Ga door met lezen van “Vakantiegevoel”

BLOG | Wissel van de Wacht

Met een brok in mijn keel neem ik afscheid. De twee weken zijn zo snel voorbij gegaan en tegelijkertijd lijkt het een eeuwigheid geleden dat ik Caroline zat op te wachten. Hetzelfde station, maar totaal tegenovergestelde gevoelens. Mijn lieve basisschoolvriendinnetje is me vanuit Amsterdam komen opzoeken. Caroline heeft me twee weken vergezeld in Kroatië. Als vanouds gezellig en eigenlijk heel gewoon was het samenzijn. Nu weer alleen, voel ik me een beetje uit balans. Ik zal mijn eigen ritme weer moeten vinden en ik zal weer…Ga door met lezen van “Wissel van de wacht”

BLOG | Haute cuisine

Tenzij je je eigen eten vangt of Balkanstyle enorme hoeveelheden vlees en drank mee de berg op sleept, is het eten tijdens het hiken wat kariger dan “normaal”. Ik probeer mee te nemen wat ik denk nodig te hebben. Energie- en vezelrijk voedsel. De juiste vetten en langzame koolhydraten. Noten, gedroogd fruit, roggebrood met pindakaas, worstjes, quinoa met vis uit blik en havermout-zaden-vlokken-pitten-alles-erop-en-eraan-super-ontbijtmix. Dat is waar je dan aan moet denken. Als het meezit past er nog een paprika of courgette in mijn tas, maar verser…Ga door met lezen van “Haute cuisine”

BLOG | Slatki Snovi

In Knin kwam ik een B&B tegen dat Slatki Snovi heette, geweldig. De vertaling is een beetje saai, sweet dreams of droom zacht. Dat vraagt gewoon om problemen. Toen Caroline en ik terug kwamen uit Paklenica National Park e we verlangden naar een nachtje ongestoord slapen, leverden de ervaringen in Starigrad behalve kriebels en lachstuipen, een mooi verhaal Slatki Snovi verhaal op. Na onze vierdaagse huttentocht was het de hoogste tijd voor een warme douche, een schoon bed en een fatsoenlijke maaltijd. Door samen met…Ga door met lezen van “Slatki Snovi”

BLOG | Hond in de hut

“Ik hoor mensen.” “Ja, ik ook.” Tegen het vallen van de avond komt er een groepje jongens aangelopen. Met hond. Caroline vlucht snel de hut in, maar zonder op of om te kijken loopt het baasje met het grote zwarte dier ook naar binnen. Het is gedaan met de rust. De hut wordt overgenomen en de hond krijgt een eigen plekje naast de tafel. In eerste instantie verloopt het contact stug. Wij willen liever niet dat de hond in de hut slaapt, maar de jongens…Ga door met lezen van “Hond in de hut”

BLOG | Little Bura

De wind lijkt van alle kanten te komen. Hij blaast me vooruit, maar kan zich ineens tegen me keren. Ik raak uit balans en kan nauwelijks mijn ene been voor de andere zetten. De wind gaat met mijn zwaaibeen aan de haal. Hemeltje. Nooit gedacht dat ik mijn wandelstokken op een asfaltweg zou moeten gebruiken om mezelf in balans te houden. Helaas pindakaas, geen Crnopac en geen Mali Princ. Ik moet naar beneden, de wind laat me geen keuze. Op weg naar een weg die me…Ga door met lezen van “Little Bura”

BLOG | Hotel Crnopac

Begin van de middag kreeg ik een lift vanuit Knin naar Gračac, Prezid om precies te zijn, van waar de trail omhoog naar Crnopac begint. Met een rugzak vol proviand en schone kleren begon ik aan de wandeling omhoog. Een wandeling over een ongeasfalteerde weg die me naar een plateau bracht. Vanuit daar kon ik de gemarkeerde route naar de hut volgen. Door de bossen bezaaid met rotsblokken was het een heerlijk zondagmiddagtochtje. Zoals Dorijan me voorspeld had, was de locatie van de hut fantastisch….Ga door met lezen van “Hotel Crnopac”

BLOG | Brokjes Kroatië

Kroatië. Chaos. Fragmenten. Brokjes. Auto’s, bussen, roundtrips, topjes en heel veel “not to miss – Croatia’s most beautiful places”. De Via Dinarica in Kroatië moet meer gezien worden als een corridor waarbij Via Dinarica HR focust op de “parels”. Er zijn een aantal stukken nog niet klaar om te lopen. Het kan natuurlijk wel, maar dan kom je veel drukke asfaltwegen tegen. Heel veel. Daarnaast zijn de “wandelpaden” in deze stukken avontuurlijk. Slecht onderhouden, lees volkomen overgroeid, geen of gedateerde markering, gebrek aan water of…Ga door met lezen van “Brokjes Kroatië”

BLOG | Ćevapi uit Sarajevo en paprika uit de tuin!

Tijdens de vier weken dat ik in Sarajevo was, heb ik het niet voor elkaar gekregen cevapi op Baščaršija te eten. Uit eten gaan vind ik niet leuk om alleen te doen en met de mensen die ik in Sarajevo heb ontmoet, ging ik de bergen in. “Komt wel” stelde ik iedereen die me ongelovig en bezorgd aankeek gerust. Dat het zou komen terwijl ik in Kroatië was, in Knin wel te verstaan, had ik nooit kunnen bedenken. Ja Knin zit vol verrassingen. Doordat ik een…Ga door met lezen van “Ćevapi uit Sarajevo!”

BLOG | Guadalupe Mediavilla

Wat een mooie naam! Guadalupe Mediavilla, de naam van de zangeres en de Argentijns/Mexicaanse band die in Knin optrad. Nu ook de titel van mijn volgende blog. Knin, een stad met veel potentie, maar overwoekerd met littekens. Het zou het Chamonix van de Dinaride kunnen zijn, maar dat gaat niet vanzelf. Na het avontuur op Dinara, liep ik traag door de hete stad op zoek naar een café. Vanuit daar zou ik gaan nadenken over een slaapplaats, maar eerst koffie. Ontelbaar veel supermarkten, bakkers en…Ga door met lezen van “Guadalupe Mediavilla”

BLOG | SIGG drinkfles... en vul de SIGG drinkfles

Gevonden! Het is zover, waterputten mét emmers. Ik had van andere Via Dinarica hikers al foto’s voorbij zien komen, maar was zelf slechts vieze of lege putten tegen gekomen. Op die bij Vranske Stijene waar een lief, oud schapenmevrouwtje mijn SIGG drinkfles voor me heeft gevuld na. Ik heb een grote drinkzak waar ik tijdens het lopen uit drink en een witte, 1Liter drinkfles. Deze zat in mijn sponsorpakket en hoewel ik van te voren dacht geen fles nodig te hebben, ben ik inmiddels onafscheidelijk…Ga door met lezen van “Eén emmertje water halen”

BLOG | Ga je mee een lam halen?

“My father in law asks if you would like to join him on a jeep ride to the mountains. He’s picking up a lamb.” Uhhh, even vroeg ik me af of ik het goed gehoord had. “What? When? Which mountain?” “Now! You will be back tonight, it’s on Vrdovo.” Wow, nou ja een ritje de bergen in sla ik natuurlijk niet af. Vlug gooide ik mijn spullen in mijn tent en trok warmere kleren aan. Voor Miro, de schoonvader van Megi was het de gewoonste…Ga door met lezen van “Ga je mee een lam halen?”

BLOG | Gospa Sinjska

Het is weer zover, ik ben moe. Als ik moe ben komen er geen verhaaltjes, maar dagboekschrijfsels. Talloze titels voor blogs over mooie, grappige en bizarre gebeurtenissen poppen op, maar ik krijg niets op papier. Vandaag ben ik van de Via Dinarica afgeweken en naar Sinj gegaan. Het is Maria Hemelvaart, een katholieke feestdag die hier uitgebreid gevierd wordt. Ik zal het verhaal over Sinj nog eens op moeten zoeken, maar de Via Dinarica volgt voor een deel de pelgrimsroute “Lady of Sinj”, Staza Gospisinjskoj. Vergeef…Ga door met lezen van “Gospa Sinjska”