BLOG | In de tent

Ik heb een eenpersoonstent. Echt. Zelfs als je bovenop elkaar zou gaan liggen, is mijn tent gewoon te krap. Mijn tas ligt in de kleine ruimte voor de slaapkabine, droog onder de buitentent. Je zou het de voortent kunnen noemen. Binnen kan je liggen. Om erin te komen heb ik een speciale techniek ontwikkeld. Allereerst is het handig om je matje al te hebben opgeblazen, want eenmaal binnen kan je dus alleen maar liggen. Op het matje. In mijn slaappakje ga ik achterste voren voor…Ga door met lezen van “In de tent”

BLOG | Sinjajevina: sluimerend onbehaaglijk, maar waanzinnig

Er sluimert een vaag onbehaaglijk gevoel. Geen hoge pieken om je te imponeren, hier glooit en golft het. Gras, rotsblokken en bloemen overal waar je kijkt. De uitgestrektheid is waanzinnig, maar het is gemakkelijk om te verdwalen. Ik raak mijn gevoel voor richting sowieso al snel kwijt, maar hier ben ik echt verloren zonder gps of markering. Misschien is onbehaaglijk niet het goede woord. Het is meer dat ik me ontzettend bewust ben van het feit dat ik hier helemaal alleen rondloop. Het voelt alsof ik…Ga door met lezen van “Sinjajevina: sluimerend onbehaaglijk, maar waanzinnig”

BLOG | Mens erger je niet!

Ik loop van nationaal park naar nationaal park. De White Trail verbindt verschillende rotsmassieven en bergketens, overschrijdt kammen en passeert talloze meertjes. Hoewel ik het gevoel heb dat ik niet veel afstand afleg, is het telkens weer indrukwekkend om terug te kijken waar ik vandaan kom. Dat het mogelijk is om hier een weg doorheen te vinden. Dat wat onmogelijk lijkt, toch keer op keer begaanbaar blijkt. Ik ben me bewust van mezelf en van mijn lichaam. Ik neem continue de omgeving in me op en…Ga door met lezen van “Mens erger je niet!”

BLOG | Eko katuns, kaas en kletsen in de keuken

Dat het weer snel kan omslaan in de bergen weet ik, maar het blijft verbazingwekkend hoe groot het temperatuurverschil na een fikse onweersbui kan zijn. Inmiddels zat ik met een wollen trui, mijn dons- en regenjas in Mikša’s “Komovi-lovers-bar” en zag ik er steeds meer tegen op om mijn tent in het natte, zompige gras op te zetten. Ach wat, ik mag best een nachtje binnen slapen. De eko katuns zien er ontzettend knus uit en het kan geen kwaad om iets bij te dragen aan de…Ga door met lezen van “Eko katuns, kaas en kletsen in de keuken”

BLOG | Welkom Komovi fans!

Ik ben in Montenegro, Crna Gora! Ik versta weer wat woorden en kan mezelf een beetje verstaanbaar maken. Vanuit Prokletije ben ik via Vermosh in Komovi NP terecht gekomen. Waanzinnig! Groene, glooiende bergen met witte, schitterende rotsen en steile afgronden. Afwisselend lieflijk en onheilspellend. Warm en koud, wolken en zon. Het loslopend vee doet gemoedelijk aan, maar het karstgebergte is ruig en onvoorspelbaar. De droogte ligt op de loer en de onweerswolken moet je goed in de gaten houden. Ik dacht dat al dat karst…Ga door met lezen van “Welkom Komovi fans!”

BLOG | Slobodan!

Na een rustdag in Simons paradijs kostte het me moeite om me los te maken van die plek. Toch lokte de bergen en begon het paradijs te een beetje te vervelen. Dat is misschien wel het verraderlijke van “perfectie”, verveling. Het maakt me lui en lusteloos. Het fijne aan trekken is dat je steeds op een nieuwe plekken komt. Vind ik. Nieuwe omgeving, nieuwe indrukken. Weliswaar begeef ik me continue op onbekend terrein, maar het maakt me flexibel en ontvankelijk. Het doet een beroep op…Ga door met lezen van “Vrijheid!”

BLOG | Rikavačko paradijs & "Simon Transit"

Na het avontuur met de schapenhoedster was ik weliswaar een ervaring rijker, maar helaas nog niet veel wijzer wat betreft een route Albanië uit. Wel was me opgevallen toen ik samen met Drande over de vallei uit zat te kijken, dat er nog een andere mogelijkheid zou kunnen zijn. Het dal splitste als het ware in twee takken, waarvan ik er slechts een verkend had. Ik hoopte dat als ik de rivier zou volgen, ik daar een pad naar Rikavačko jezero zou vinden van waaruit ik…Ga door met lezen van “Rikavačko paradijs”