BLOG | Mijn eigen weg

Vorig jaar liep ik de Via Dinarica White Trail van Albanië naar Slovenië. Een handvol andere Via Dinarica hikers liepen de route andersom. Of eigenlijk liep ik andersom. Daardoor kon ik lezen over de ervaringen van mijn trailgenootjes en mijn route daarop aanpassen. Zoals ik al vermoedde, was de Via Dinarica door Slovenië, niet veel meer dan een op de computer gemaakte GPS track. Zonde, want Slovenië is zo mooi. Hier had ik geen trek in, dus ik zocht mijn eigen weg. Mijn Slovenië & Zeleni Kras…Ga door met lezen van “Mijn eigen weg”

BLOG | ​Een wereld van verschil

Nog net geen jaar geleden liep ik precies waar ik nu loop. Nanos ligt nog steeds parmantig te lonken en te pronken. Ze bakent de vallei af. Vormt een barrière tussen het binnenland en de weg naar de wijn en de zee. Aan de andere kant van de vallei ligt de grote Javorniki en ik loop vanuit Hrušica omhoog over een heuvelrug tussen Predjama en Planina. Nog steeds vind ik het een aantrekkelijke route. Een semi graat wandeling met uitzicht op alle omliggende bergen. Tot…Ga door met lezen van “​Een wereld van verschil”

BLOG | Wat moet dat met die tranen?!

˝Hey Eva, are you sad?˝ Verwoed probeer ik een antwoord te typen. Delete het. Begin opnieuw. Delete en schrijf uiteindelijk: ˝Yes I am.˝ Ik weet niet waarom. Het lukt niet meer. Teveel tegelijk. Het komt niet meer binnen en het enige dat ik produceer zijn tranen. Ik voel ze zitten, maar ze komen plotseling. Het is genoeg geweest. Tijd voor iets nieuws. Tijd voor een stad. Mijn poncho is onderweg. Samen met mijn zelfgebreide sjaal en andere stadskleren. Fijn. Toch valt het afscheid me zwaar….Ga door met lezen van “Wat moet dat met die tranen?!”

BLOG | Polhanje: eten, drinken, jagen én feesten in de donkere Snežnik bossen

“Eva, heb je zin om mee naar de Polhanje te gaan?” Uhhh. Eventjes ben ik in de war. Polh, is dat hetzelfde als puh, dormouse oftewel een slaapmuis? Alsof mijn gastheer mijn gedachten kan lezen, antwoordt hij. “Ja inderdaad, slaapmuis. De polh is heel belangrijk hier, we hebben een bijzondere traditie rond de jacht op slaapmuizen. De Polhanje.” Meent hij dit serieus? Een feestelijke avond, nacht of heel weekend om het slaapmuis-jacht-seizoen te vieren?! In dat geval ga ik natúúrlijk mee! Om zeven uur ‘s avonds…Ga door met lezen van “Polhanje: eten, drinken, jagen én feesten in de donkere Snežnik bossen”

BLOG | In, op en rond Snežnik

Nog voor de zon boven die bomen uit wist te komen, stond ik klaar. Klaar om aan een nieuw dag te beginnen, een dag met als hoogtepunt de grote Snežnik. De afgelopen maanden heeft het me niet mee gezeten, telkens wanneer ik een hoogste-top-van-het-land wilde bewandelen, gooide het weer roet in het eten. Zou het me dan uiteindelijk toch lukken om in ieder geval één piek af te strepen? Een goed gemarkeerd wandelpad klimt gestaag door de bossen omhoog. Er is helemaal niemand, uitgestorven. Een…Ga door met lezen van “In, op en rond Snežnik”

BLOG | Een kleurrijke herfstwandeling door de bossen van Sviščakih

Oef, wat een mooie dag. Strak blauwe hemel, temperatuur net iets boven nul, frisse en zuurstofrijke lucht en een omgeving vol bomen, bergen en beesten. Beren. Opgewonden dartel ik rond op het terrein van gostišče Mašun waar ik vannacht heb geslapen. Er is verder niemand, het toeristen seizoen is over, maar voor mij is er niets heerlijkers dan een prachtige, prille herfstdag. De warmte van de zonnestralen herinnert me aan de zomer, maar de kleuren van de bladeren vertellen me dat de winter op komst is….Ga door met lezen van “Een kleurrijke herfstwandeling door de bossen van Sviščakih”

BLOG | Beren bomen en kettingzagen

In oktober bereikte ik eindelijk Slovenië. De in mijn herinnering donkere, groene bossen waren inmiddels geel, rood en oranje gekleurd. Een gouden tapijt bedekte de zachte bosgrond. Herfst op volle kracht. Verheugd begon ik aan het laatste traject van de Via Dinarica. Het Sloveense traject. In de verte hoorde ik mannen met kettingzagen bomen neerhalen. Veel paden zijn geen paden voor wandelaars, maar voor tractoren. Veel paden slingeren leuk, maar leiden nergens toe. Ze stoppen plots of blijven tot in het oneindige door kronkelen. Veel…Ga door met lezen van “Beren, bomen en kettingzagen”