Vibram FiveFingers Amsbassadeur | 5Fingers V-TRAIN | NATUURLIJK LOPEN op 5fingers

Iets meer dan vier jaar geleden trok ik de stoute schoenen aan. Of eigenlijk trok ik mijn schoenen uit. Voor mijn verjaardag kreeg ik namelijk een cursus Natural & Barefoot Running van Ruth Langemeijer. Natuurlijk lopen of natuurlijk hardlopen eigenlijk. Dit is waar het allemaal begon. Het kind in me kwam naar boven, er ging een nieuwe wereld open. Vandaag neem ik je mee in mijn reis van blootsvoets rennen naar natuurlijk lopen. Naar het lopen van lange afstanden op Vibram FiveFingers.

Ga door met lezen van "Van blootsvoets rennen naar natuurlijk lopen op FiveFingers"

Verloren, niet eens zoekende, ik voel me gewoon verloren. Geen grip. Op niets. Bijna niets. Onrustig, hartkloppingen. Alsof ik in een coconnetje zit zonder zicht op een veilig rustig plekje. Geen plek voor mezelf. Geen uitzicht. Geraas van auto’s, geblaf van honden. Ik kan me niet verstaanbaar maken en bij de enkeling die wel Engels…Ga door met lezen van “Andere koek”

Wandelen en kamperen tussen de beren, ik heb wat tips & tricks voor je

Laten we voorop stellen dat ik echt niet zo’n held ben. Echt niet. Vorig jaar liep ik met een gezellig rinkelende beerbel aan mijn tas om deze vriendelijke viervoeters op afstand te houden. Niet dat dat altijd hielp, want in Kroatië liep ik zowaar bijna tegen een beer op… Het jaar daarvoor zong ik bibberend de…Ga door met lezen van “​Wandelen & kamperen tussen de beren, zo doe je dat!”

Ik hoor iets. Een knorrende buik, maar niet de mijne. Het verplaatst. Knappende takjes. Hmm. Het is weer stil.

Een druppende kraan. Krekels. En ik hoor zelfs de snelweg. Gerommel. Niet op het dak. Niet in de bomen. Niet in de lucht.

Bij de vuilnisbakken? Of gewoon uit het hotel? Hmm.

Nee hoor, ik ben niet bang voor beren. Totdat het donker is en ik alleen in mijn tentje lig.

Ga door met lezen van "Medved?"

Ik ben bang. Ik vind het niet meer leuk. Doodstil blijf ik liggen. Wat zijn mijn mogelijkheden? Hoe groot is de kans dat… Ik trek mijn slaapzak over mijn hoofd en stop mijn vingers in mijn oren. Mijn tent schudt heen en weer. Dilemma: lawaai dempen of tent vast houden.

Het is alsof er een discolamp op mijn tent staat. Een feestje in de bergen. Onmogelijk om de seconden te tellen. En volkomen nutteloos. Ik lig er middenin. Dondergeroffel, geknetter en geknal. Ik durf mijn ogen niet open te doen. Langzaam adem ik in. En nog langzamer uit. Vreemd genoeg voel ik me slaperig worden.

Ga door met lezen van "Onweer"

Terwijl ik de ene voet voor de andere zet, sluit ik mijn ogen. Mijn voeten lopen door. De wandelstokken tikken a-ritmisch mee. Voetje voor voetje. Pfff. Au! Rotvlieg. Verdraaide steekvliegen die dikke druppels bloed op mijn benen achter laten. Ik wil liggen. Slapen. Ik ben kapot. Waarom? Geen idee. Doet er ook niet toe. Ik kan mijn ogen niet meer open houden. Ik wil alleen of maar slapen.

Ga door met lezen van "​Een kikker dus…"

Een vrouw in het wild | Wildkamperend trekken door Europa als vrouw alleen, kan dat wel?

Laatst las ik een artikel “Sleeping Alone in the Woods While Female”, geschreven door Jen Rose Smith. Natuurlijk triggerde de titel me, maar ik dacht in eerste instantie dat het weer zo’n stoere-vrouwen-verhaal zou zijn. Dat viel reuze mee, Jen Rose Smith beschrijft hoe haar irrationele angsten haar de hele nacht wakker houden. Vreemd genoeg maakt zij zich als vrouw in het wild, meer zorgen om enge mannen dan Grizzly beren (!). Dit is iets waar meer vrouwen mee worstelen én dit is een iets waar mannen aanzienlijk minder mee te maken hebben.

Ga door met lezen van "Een vrouw in het wild"

oma_coco

“Je bent een winnaar!”

Hoewel we sterk en moedig zijn, zitten we toch samen te huilen op mijn bank. Dikke vette, kletsnatte tranen. En we lachen. Ik stel me Coco voor die in een zwembad ligt en zes ballen tegelijk onder water probeert te houden. Een heel eigenaardige worsteling waarbij ze haar lichaam in allerlei onmogelijke bochten wringt. En dan PLOP! schiet er een bal omhoog. TADAAA!

Ga door met lezen van "Oma Coco"