Ik schrik een beetje. De man bedoelt het vast goed, maar de manier waarop hij een wolf uitbeeldt is angstaanjagender dan het feit dat er hier wolven wonen. Terwijl hij “hap hap” zegt, steekt hij zijn hoofd naar voren en laat zijn tanden zien. Ik deins terug. Het groepje begint te lachen. Ik kijk ze aan en vraag nogmaals hoeveel kilometer het naar Kopana Voda is. “Zes.”

Ga door met lezen van "Kopana Voda of “Wolven bijten HAP HAP”"
De voorbijganger

Ik lig al vroeg in m’n tent. Eerst om te schuilen voor de regen, daarna voor de wind. Terwijl ik me probeer te concentreren op een nieuw boek, hoor ik ineens voetstappen. Ze komen dichterbij. Een jongen in korte broek met een dagrugzak komt aangesloft. Echt energiek ziet ie er niet uit. Hij loopt zonder mijn tent een blik waardig te gunnen op de hut af. Die is dicht. Hij klopt. Niets.

“Hello” zeg ik vanuit m’n tent. Ik voel me een beetje ongemakkelijk, wat zal ik zeggen? Dat de hut dicht is ziet ie zelf ook wel. Het ziet er niet naar uit dat de jongen een tent mee heeft. Hij lijkt überhaupt niet veel mee te hebben. Wat doet ie hier? Behalve de dichte hut is er niets. “Oh hallo” zegt ie terug. Ik vraag of hij Engels spreekt, hij vraagt in het Engels of ik een tourist ben. “Ja zoiets, ik ben een wandelaar. En jij?” Hij denkt even na. “I’m a passenger” besluit ie dan. Interessante woordkeuze. Een voorbijganger.

Ga door met lezen van "De voorbijganger"
Vibram FiveFingers Amsbassadeur | 5Fingers V-TRAIN | NATUURLIJK LOPEN op 5fingers

Iets meer dan vier jaar geleden trok ik de stoute schoenen aan. Of eigenlijk trok ik mijn schoenen uit. Voor mijn verjaardag kreeg ik namelijk een cursus Natural & Barefoot Running van Ruth Langemeijer. Natuurlijk lopen of natuurlijk hardlopen eigenlijk. Dit is waar het allemaal begon. Het kind in me kwam naar boven, er ging een nieuwe wereld open. Vandaag neem ik je mee in mijn reis van blootsvoets rennen naar natuurlijk lopen. Naar het lopen van lange afstanden op Vibram FiveFingers.

Ga door met lezen van "Van blootsvoets rennen naar natuurlijk lopen op FiveFingers"

Verloren, niet eens zoekende, ik voel me gewoon verloren. Geen grip. Op niets. Bijna niets. Onrustig, hartkloppingen. Alsof ik in een coconnetje zit zonder zicht op een veilig rustig plekje. Geen plek voor mezelf. Geen uitzicht. Geraas van auto’s, geblaf van honden. Ik kan me niet verstaanbaar maken en bij de enkeling die wel Engels of Duits spreekt, komt het niet over wat ik wil. Het regent, het is grauw. Het seizoen is over. Campings sluiten, men maakt zich klaar voor de winter en ik, ik wil gewoon wat wandelen. Van Bihać naar Sarajevo bijvoorbeeld…

Ga door met lezen van "Andere koek"
Wandelen en kamperen tussen de beren, ik heb wat tips & tricks voor je

Laten we voorop stellen dat ik echt niet zo’n held ben. Echt niet. Vorig jaar liep ik met een gezellig rinkelende beerbel aan mijn tas om deze vriendelijke viervoeters op afstand te houden. Niet dat dat altijd hielp, want in Kroatië liep ik zowaar bijna tegen een beer op… Het jaar daarvoor zong ik bibberend de…Ga door met lezen van “​Wandelen & kamperen tussen de beren, zo doe je dat!”

Ik hoor iets. Een knorrende buik, maar niet de mijne. Het verplaatst. Knappende takjes. Hmm. Het is weer stil.

Een druppende kraan. Krekels. En ik hoor zelfs de snelweg. Gerommel. Niet op het dak. Niet in de bomen. Niet in de lucht.

Bij de vuilnisbakken? Of gewoon uit het hotel? Hmm.

Nee hoor, ik ben niet bang voor beren. Totdat het donker is en ik alleen in mijn tentje lig.

Ga door met lezen van "Medved?"

Ik ben bang. Ik vind het niet meer leuk. Doodstil blijf ik liggen. Wat zijn mijn mogelijkheden? Hoe groot is de kans dat… Ik trek mijn slaapzak over mijn hoofd en stop mijn vingers in mijn oren. Mijn tent schudt heen en weer. Dilemma: lawaai dempen of tent vast houden.

Het is alsof er een discolamp op mijn tent staat. Een feestje in de bergen. Onmogelijk om de seconden te tellen. En volkomen nutteloos. Ik lig er middenin. Dondergeroffel, geknetter en geknal. Ik durf mijn ogen niet open te doen. Langzaam adem ik in. En nog langzamer uit. Vreemd genoeg voel ik me slaperig worden.

Ga door met lezen van "Onweer"