Rits_selfie

We kennen elkaar bijna tien jaar. Jeetje, nu ik dit zo opschrijf besef ik me dat pas. In september 2008 ontmoetten we elkaar bij de beginnerscursus in THEA. Tussen Hemel En Aarde, een klimhal die er inmiddels niet meer is. Daarna volgden velen klimweekendjes in de rots, zomers in de Alpen, winters in Les Calanques en tussendoor-weekjes daar waar het zonnig en klimbaar was. Ik heb het klimmen even stopgezet, maar Lieke blijf ik nog steeds zien.

Ga door met lezen van "​24 Uur met Lieke in de Ardennen"
van_marathon_naar_burnout

Een dag voordat ik dertig werd, rende ik de halve marathon van Egmond.

Na een half jaar wat te hebben rond gehobbeld op blote voeten en geleende FiveFingers, vond ik het tijd worden om eens aan een ‘loopje’ mee te gaan doen. Aan de hand van het 100 dagen Sportrusten programma heeft Ruth Langemeijer mij geholpen met het opstellen van een trainingsschema voor de halve marathon. Zo heb ik naast opnieuw leren rennen, ook opnieuw leren ademen.

Ga door met lezen van "Van marathon naar burn-out"
oma_coco

“Je bent een winnaar!”

Hoewel we sterk en moedig zijn, zitten we toch samen te huilen op mijn bank. Dikke vette, kletsnatte tranen. En we lachen. Ik stel me Coco voor die in een zwembad ligt en zes ballen tegelijk onder water probeert te houden. Een heel eigenaardige worsteling waarbij ze haar lichaam in allerlei onmogelijke bochten wringt. En dan PLOP! schiet er een bal omhoog. TADAAA!

Ga door met lezen van "Oma Coco"
met_volle_angst_vooruit

Twee dagen nadat ik mijn eerste blog heb geschreven, zit ik zowaar zelf goed bedoelde adviezen te geven. Het is fijn om te kunnen luisteren en begrip te tonen, maar je wilt ook zo graag helpen. Het geeft denk ik aan dat je om iemand geeft. Dat je in iemand gelooft.

Zoals mijn vader vorige week zei:

“Gesprekken met vrienden zijn geen therapie. Vrienden zijn er om te praten en te spiegelen, want dat kunnen ze vaak veel beter dan jijzelf.”

Ga door met lezen van "Met volle angst vooruit!"
Puzzel

Wish away your nightmare, wish away the nightmare
You got a light, you can feel it on your back

A light, you can feel it on your back
Jigsaw falling into place (Radiohead)

Het Dinarica project ontstond toen ik met heimwee terug dacht aan mijn fietstocht van afgelopen zomer. Ik wilde toen de ‘hoogste route’ van Amsterdam naar Istanbul fietsen, maar strandde in Montenegro. Daar heb ik, samen met twee vriendinnen, mijn vakantie afgesloten met een road-trip van Cetinje naar Sarajevo.

Het was een ontzettend mooie en indrukwekkende tocht, maar ik kon niet zeggen dat ik was opgeladen. Ik was nog niet klaar. Ik was relatief kort in de Balkan. En terwijl ik daar was, zat ik heel erg in mijn hoofd. Onrust, vermoeidheid en huilbuien kregen langzaamaan de overhand. De vrijheid die ik altijd nastreef ging eigenlijk toen al verloren.

Ga door met lezen van "Puzzel"