No-Budget avonturieren | Mijn strategie om met weinig toch op pad te gaan

 Bijna een week geleden kwam ik in Zagreb aan. Na een 24 uur durende busreis waarbij ik twee backpacks en een loodzware laptoptas mee zeulde, zette de bus me keurig op schema in het opvallend warme Zagreb af. Hoezo heb ik ook alweer al die dikke winterkleren meegenomen? En hoezo had ik bedacht dat het best mogelijk was om met “slechts” drie tassen door het leven te gaan? Minimalistisch leven, no-budget avonturieren… Niet te doen.

Ga door met lezen van "No-budget avonturieren, hoe doe je dat?"

Weken, zoniet maanden probeer ik me door het boek “The Power of NOW” heen te worstelen. Een bestseller die je gelezen moet hebben. Drie jaar geleden waagde ik mijn eerste poging. Na ongeveer 40 pagina’s legde ik het weg. Nu ik alle tijd en rust heb, leek het me een geschikt moment om opnieuw te…Ga door met lezen van “​Waarom ik “de kracht van het nu” toch weer naast me heb neergelegd”

Blijkbaar is het een pittige wandeling, steil en brokkelig. Te doen, maar met die zware tas van mij werd me aangeraden de makkelijkere panorama weg te nemen. Je zou me eigenwijs kunnen noemen, absoluut. Als er iets is dat ik inmiddels heb geleerd, is dat alle tips en adviezen weliswaar goed bedoeld zijn, maar niet klakkeloos opgevolgd hoeven te worden. “Nouja er is dit jaar al een dode gevallen, dus de kans is groot dat jij het overleefd…” Met die bemoedigende woorden ging ik op pad.

Ga door met lezen van "​Biberwier Scharte"

De Allgäuer Alpen zijn zowaar nog ruiger dan Vorarlberg. Statige rotswanden torenen overal bovenuit. Steile paadjes, klauter stukjes met kabels en ijzeren voettredes. Puinhellingen waar je U tegen zegt en afgronden die zelfs mij doen duizelen. Je mag hier niet vallen. De rotsen lijken vanuit je ooghoeken stiekem dichterbij te komen, maar als je om kijkt, houden ze zich stil.  Grillige lijnen, scherpe randen, maar ook fluweelachtige, groene bekleedde buiken van bergen. Alsof er een tapijt overheen is gedrapeerd. Waanzinnig mooi.

Ga door met lezen van "​Prinz Luitpold"

Mijn vader zit vol goed bedoelde adviezen en wijze levenslessen. Hij heeft vaak gelijk, maar niet altijd. Of pas achteraf. Ik probeer duidelijk te maken dat zijn stelligheid soms averechts werkt. Althans, bij mij. Ik begrijp wat hij bedoelt, maar ik zou het zo graag een beetje nuanceren. Ik bedoel, hij mag dan wel veel meer levenservaring hebben, het is wel een man van in de 60. Ik zal me nooit helemaal in hem kunnen verplaatsen en hij niet in mij. Toch heeft ie vaak wel gelijk en ziet ie meer dan ik denk.

Ga door met lezen van "De boom is blauw"
Mapping_your_mind

Ik vraag me regelmatig af waarom ik in hemelsnaam alles, al mijn overpeinzingen, gedachtes en ideeën het wereld wijde web op gooi. Ik vraag me af of dit niet juist een averechtse werking heeft. Of het de echtheid en misschien zelfs wel de oprechtheid van mijn avontuur eigenlijk teniet doet…

Natuurlijk publiceer ik niet alles wat ik schrijf. Deze selectie maakt dat ik nadenk over wat ik wel en niet wil delen. Maar misschien ook over het beeld dat ik wel of niet wil creëren. Mijn online aanwezigheid.

Ga door met lezen van "Online"
Balletjes

Dit is hoe ik het zie: we drijven met z’n allen in een enorm zwembad vol met balletjes. Leuke balletjes, mooie balletjes, enge balletjes, vervelende balletjes, balletjes die we liever niet te dichtbij laten komen, balletjes die onbereikbaar lijken, balletjes die ons blijven achtervolgen en balletjes die ons hoop geven. Het kost ongelooflijk veel moeite als je probeert alle balletjes waarvan jij vindt dat ze bij jou horen, bij je te houden. Of nog moeilijker, ze onder water te duwen. Rustig dobberen en laten drijven voorkomt een onnodig uitputtende worsteling. Bovendien maakt waarschijnlijk niemand zich druk

Ga door met lezen van "Balletjes"
oma_coco

“Je bent een winnaar!”

Hoewel we sterk en moedig zijn, zitten we toch samen te huilen op mijn bank. Dikke vette, kletsnatte tranen. En we lachen. Ik stel me Coco voor die in een zwembad ligt en zes ballen tegelijk onder water probeert te houden. Een heel eigenaardige worsteling waarbij ze haar lichaam in allerlei onmogelijke bochten wringt. En dan PLOP! schiet er een bal omhoog. TADAAA!

Ga door met lezen van "Oma Coco"
met_volle_angst_vooruit

Twee dagen nadat ik mijn eerste blog heb geschreven, zit ik zowaar zelf goed bedoelde adviezen te geven. Het is fijn om te kunnen luisteren en begrip te tonen, maar je wilt ook zo graag helpen. Het geeft denk ik aan dat je om iemand geeft. Dat je in iemand gelooft.

Zoals mijn vader vorige week zei:

“Gesprekken met vrienden zijn geen therapie. Vrienden zijn er om te praten en te spiegelen, want dat kunnen ze vaak veel beter dan jijzelf.”

Ga door met lezen van "Met volle angst vooruit!"