Kerk bij Velji Zalazi

Huh, hoor ik het nou goed? Een toeter? Alweer zit ik bij een kerkje, maar nu middenin de bergen. Het regent. Daarom ben ik gestopt met lopen. Het kerkje is open. Dus zit ik nu ín een kerkje. Ik hou niet van nat worden. Nat worden en dan wanneer de zon ondergaat en het koud wordt een nog van de ochtenddauw natte tent opzetten waar je met je natte zooi in moet kruipen. Als het niet hoeft, dan liever niet nee. Verrek, weer die toeter.

Ga door met lezen van "Toeters en bellen"
Met de verwarde cavia over een bospad

Zoals met veel lange afstand routes op de Balkan is het ook met de kusttrail in Montenegro (die door de bergen loopt), een beetje alles of niets. Het is of fantastisch mooi, of saai. Alsin, er zijn of prachtige uitzichten of je loopt uren door de bossen. Maar ook, de route is of super goed onderhouden of je worstelt kilometers lang met prikkelbosjes. En dan zijn de goed onderhouden paden veelal onverharde wegen, want die zijn minder werk om te onderhouden. Dat laatste is mijn eigen invulling, omdat ik het erg opvallend vind dat met name de goed bereikbare trajecten goed begaanbaar zijn. Is het nog te volgen?

Ga door met lezen van "Cavia in Lovćen National Park"
Bivakkeren voor de kerk

Half zeven, het is donker. Beneden gaan de honden tekeer. Net als de weg. Wat razen er een auto’s voorbij. Het is helder, amper wind en nog niet echt koud. Ik ben in Brajići. Nacht vier op de PPT, de Primorska Planinarska Transverzala van Montenegro. Vandaag eindelijk de veelbelovende uitzichten op de Adriatische zee. Inderdaad mooi. Fijn om het van boven te kunnen aanschouwen, want eerlijk gezegd voel ik er niet veel voor om me in die drukte begeven. De kust is mooi, maar al die gebouwen en wegen en auto’s verpesten het toch een beetje. Nee, ik bekijk Budva liever van boven.

Ga door met lezen van "Bivakkeren voor de kerk"
Via Dinarica, te voet door de Dinarische Alpen

Afgelopen zomer heb ik een nieuw lange afstands wandelpad op de Balkan gelopen, de Via Dinarica White Trail. Een veelbelovende route die zijn weg vindt langs talloze bergkammen, heuvelruggen, meren, rivieren, kloven en prominente toppen in de Dinarische Alpen. Uitgerust met een grote rugzak, twee paar FiveFinger schoenen en een superdeluxe GPS trok ik van Albanië naar Slovenië. Te voet door de Dinarische Alpen. Een voettocht van ruim 1500 kilometer door Europa’s grootste Karst gebergte.

Ga door met lezen van "Via Dinarica, te voet door de Dinarische Alpen"
Komovi Fans

Ik ben in Montenegro, Crna Gora! Ik versta weer wat woorden en kan mezelf een beetje verstaanbaar maken. Vanuit Prokletije ben ik via Vermosh in Komovi NP terecht gekomen. Waanzinnig! Groene, glooiende bergen met witte, schitterende rotsen en steile afgronden. Afwisselend lieflijk en onheilspellend. Warm en koud, wolken en zon.

Ga door met lezen van "“Welkom Komovi fans!”"
Plan-dell-Alpe-italie

Zomer 2015, de hoogste route van Amsterdam naar Istanbul de Balkan. Ik had twee maanden vrij, twee maanden om te fietsen. Wat zal ik doen, hoe ga ik het doen? Waar ga ik heen? Het stond in ieder geval vast dat ik deze keer geen rivieren zou gaan volgen of naar een een of andere zee zou gaan fietsen. Ik wilde bergen. En ik wilde naar Istanbul, een stad die al jaren op mijn lijstje stond, maar ik had het nooit voor elkaar gekregen om er daadwerkelijk te komen. Zou het deze keer lukken? Van Amsterdam naar Istanbul, de hoogste route door de bergen. In twee maanden…

Ga door met lezen van "Op de fiets van Amsterdam naar Montenegro. Door de bergen natuurlijk!"