Gang van zaken in Zagreb

Ik zit achter een computer. Een hele snelle. En kijk uit op Medvenica, de berg bij Zagreb. Het begint koud te worden, maar gelukkig is het zonnig. Een groot contrast met het dag in, dag uit buiten zijn. Met electriciteit zijn dagen zijn in één klap twee keer zo lang. Ik kan iedere dag douchen, onbeperkt thee zetten en ik heb internet. Een nieuwe fase. Toch is er patroon. In grote lijnen. Het is eigenlijk precies zoals vorig jaar. 8 Maanden buiten, 4 maanden binnen. Of zoiets. Ik vind het allebei fijn. Het is mijn patroon.

˝Ga je wel door met schrijven?˝ vroegen een aantal mensen. ˝Natuurlijk!˝ Dit is de tijd om bij te schrijven. Ordenen, opruimen, verwerken. Maar ook van netwerken, brainstormen en creeëren. Plannen uitwerken, de mogelijkheden op een rijtje zetten en nieuwe stappen zetten. Werken en schrijven. Er komen verhalen uit de stad, beeldverslagen van mijn voettocht(en), dagboekschrijfsels en wat blogs over outdoordingen zoals tochtenvoer, natuurlijk lopen op FiveFingers, navigeren in de bergen, rugzakwandelen, wildkamperen, lowbudget trekken en weet ik het wat nog meer.

Continue Reading "In Zageb"

Kippen en moskeeën, kastelen, kerken, kloosters. Schapen, herders en toiletten middenin de heuvels. Een wandelroute voor mij alleen. Sweet solitude, I like. Tranen met tuiten, snot overal. Alweer een ontstoken oog. Koffies bij de vleet. De zon staat aan, de bergen zijn prachtig. Het is herfst, het is heet. Ik ga op en neer, met het landschap mee. Dit is hoe het gaat. En het gaat goed.

Continue Reading "Sweet solitude, heerlijke huilbui en feestgedruis in de bergen"
Gladovici_bivak

Een stukje verderop wordt een kudde schapen naar beneden geschreeuwd. De honden blaffen fanatiek mee. Ik hoop dat ze niet mijn kant op komen, maar ik vrees het ergste. Alhoewel, deze honden lieten me net ook gewoon passeren, dus wellicht valt het mee. Aan de andere kant ligt het dorp waar gezellig dorpsgeluid vandaan komt. Kippen, spelende kinderen, een kettingzaag en wat alledaags gerommel. Dit alles vindt plaats in de heuvels. Hoog in de heuvels.

Continue Reading "​Hallo heuvels"
Koude_nacht

Het gaat niet. Het gaat wel. Het gaat niet. Het gaat niet heel lekker. Het is bikkelen. Zo wil ik niet meer door. Maar ik wil ook niet terug. Of met de bus. Ik wil wel, maar ik wil niet. Niet zo. Pfff.

Er zijn teveel dingen die me energie kosten. De balans is zoek. Ondanks de mooie plekken en de lieve mensen, kan ik me niet opladen. De afgelopen week heb ik meer dan 12 uur per nacht geslapen. Het is koud, maar het gaat net aan. Nog wel. De kou, de sneeuw, gebrek aan brander (kan geen tankjes kopen hier), het gedoe met de route. De honden. Eigenlijk zijn die honden nu het probleem niet. Niet meer. Niet meer het hoofdprobleem. Maar wat dan wel?

Continue Reading "​Het gaat niet"
Land_of_blood_and_honey

Van lief en zonnig naar donker en nat en weer terug naar lief en zonnig. Van vol goede moed naar hoe ver moet ik nog? Maar het gaat, ik ga. Het gaat, ik ga door. Het landschap wisselt. Het weer wisselt. Mijn energie wisselt. Mijn gevoel wisselt. Mijn motivatie, ja mijn motivatie wisselt ook. Ik heb weinig reserves. Wanneer het wijds en open is, het liefst met een zonnetje erop, straal ik. Geniet ik. Zolang glimlachen lukt, gaat het goed. Goed genoeg.

Continue Reading "​Een zucht, een vastzittende traan en een glimlach tussendoor"

Ik vang dromen. Vluchtige flarden van verlangens. Eerst laat ik ze sudderen. Ideeën, wensen. Beelden. Voorstellingen. Wat vertellen ze me? Deze dromen? Waar komen ze vandaan? Zonder een vast omlijnd plan stop ik ze in mijn rugzak. Samen gaan we op pad. Op ontdekkingstocht. Onderweg blijf ik ze vangen. Een hele tas vol. Ik hoef niet te jagen, ze komen naar mij toe. En blijven komen. Ze leiden me de weg.

Continue Reading "Dromenvanger"

“Madame, please open your tent.” Vlug schiet ik mijn slaaplegging in. Zul je altijd zien, ben je je net aan het wassen, belt er iemand aan. Onhandig rits ik mijn tent open en gluur naar buiten. Er staat een man met twee colaflessen gevuld met water en een klein Janaflesje met iets anders. “This is water for drinking and this is my product, schnapps.” Met een grote glimlach neem ik de geschenken in ontvangst.

Continue Reading "​Terug van weggeweest. Of, mijn groene Via Dinarica van Drinić via Ključ naar Ribnik"

Verloren, niet eens zoekende, ik voel me gewoon verloren. Geen grip. Op niets. Bijna niets. Onrustig, hartkloppingen. Alsof ik in een coconnetje zit zonder zicht op een veilig rustig plekje. Geen plek voor mezelf. Geen uitzicht. Geraas van auto’s, geblaf van honden. Ik kan me niet verstaanbaar maken en bij de enkeling die wel Engels of Duits spreekt, komt het niet over wat ik wil. Het regent, het is grauw. Het seizoen is over. Campings sluiten, men maakt zich klaar voor de winter en ik, ik wil gewoon wat wandelen. Van Bihać naar Sarajevo bijvoorbeeld…

Continue Reading "Andere koek"

Weken, zoniet maanden probeer ik me door het boek “The Power of NOW” heen te worstelen. Een bestseller die je gelezen moet hebben. Drie jaar geleden waagde ik mijn eerste poging. Na ongeveer 40 pagina’s legde ik het weg. Nu ik alle tijd en rust heb, leek het me een geschikt moment om opnieuw te beginnen.

Continue Reading "​Waarom ik “de kracht van het nu” toch weer naast me heb neergelegd"