Net wanneer ik m’n lichaam van top tot teen van een laagje zonnebrand heb voorzien, trekt het dicht. Ja hoor eens even. Ik krijg ik dikke donder als antwoord. Goed. Vlug steek ik alle kleren die ik zojuist heb uitgetrokken in een plastic zak, trek m’n regenjas tevoorschijn en hul m’n mooie nieuwe (nog naamloze) tas in een oude, niet waterdichte regenhoes. De dagelijkse gang van zaken, behalve die zonnebrand dan. Dat was vandaag voor het eerst en had dus niet gehoeven.

Ga door met lezen van "Niet niets, maar wel weinig"

Genoeg woorden vang ik op. Ik kan er alleen geen logische zinnen van maken, laat staan een antwoord geven. Ja, mijn sokken zijn nat. Nee, ik heb geen koude voeten. En nee, ik wil zeker niet dat jij ze voor me gaat wassen. Ik geneer me, maar zolang de regen met bakken uit de hemel komt en ik hier droog zit, zet ik me mijn ongemak heen en blijf zitten waar ik zit.

Ga door met lezen van "Ik hoor het wel, maar begrijp het niet"
De bergen zijn mijn strijdtoneel | Blog over krekels, tranen, angsten en bergen

Dat je wil genieten, dat je blij wilt zijn. Dat je jezelf gelukkig wilt prijzen, dat je dankbaar bent, je je dankbaar voelt. Wat als dat er wel is, maar er zit een laagje overheen. Het hoofd blijft denken. Ogen worden nat. Ik ben vrij. Je bent vrij. Snotneus. Traan druppelt in oor. De bergen zijn mijn strijdtoneel.

Ga door met lezen van "De bergen zijn mijn strijdtoneel"
BLOG In Zagreb

In Zagreb

Ik zit achter een computer. Een hele snelle. En kijk uit op Medvenica, de berg bij Zagreb. Ik ben in Zagreb. Het begint koud te worden, maar gelukkig is het zonnig. Een groot contrast met het dag in, dag uit buiten zijn. Met electriciteit zijn dagen zijn in één klap twee keer zo lang. Ik kan iedere dag douchen, onbeperkt thee zetten en ik heb internet. Een nieuwe fase. Toch is er patroon. In grote lijnen. Het is eigenlijk precies zoals vorig jaar. 8 Maanden buiten, 4 maanden binnen. Of zoiets. Ik vind het allebei fijn. Het is mijn patroon.

Ga door met lezen van "In Zageb"

Kippen en moskeeën, kastelen, kerken, kloosters. Schapen, herders en toiletten middenin de heuvels. Een wandelroute voor mij alleen. Sweet solitude, I like. Tranen met tuiten, snot overal. Alweer een ontstoken oog. Koffies bij de vleet. De zon staat aan, de bergen zijn prachtig. Het is herfst, het is heet. Ik ga op en neer, met…Ga door met lezen van “Sweet solitude, heerlijke huilbui en feestgedruis in de bergen”

Land_of_blood_and_honey

Van lief en zonnig naar donker en nat en weer terug naar lief en zonnig. Van vol goede moed naar hoe ver moet ik nog? Maar het gaat, ik ga. Het gaat, ik ga door. Het landschap wisselt. Het weer wisselt. Mijn energie wisselt. Mijn gevoel wisselt. Mijn motivatie, ja mijn motivatie wisselt ook. Ik…Ga door met lezen van “​Een zucht, een vastzittende traan en een glimlach tussendoor”