Martinova Košara | Herinneringendingen en onweer in de tent

Het is gek om op precies dezelfde plek in precies dezelfde situatie te zitten. Twee jaar verstreken en er is geen steek veranderd. Zo lijkt het. Ik lig in mijn tent (precies dezelfde tent) en het regent pijpenstelen. Na onwijs lang wikken en wegen heb ik toch maar het zekere voor het onzekere genomen. Afwachten. In m’n tent, want de bivakhut, Martinova košara, is zelfs om een onweersbuitje uit te zitten een hoogst onaantrekkelijke plek. In de tijd dat ik alle andere mogelijke opties wel tien keer voorbij heb laten komen, had ik wellicht al in Uništa kunnen zijn.

Ga door met lezen van "Martinova košara"
Sneeuwschoenwandelen op Velebit | Velebitski Planinarski Put

In Nederland logeerde ik een paar weken bij Sytske in Driebergen. Daar ontstond het plan om een winterse wandeltocht in Kroatië te maken. Ik dacht natuurlijk direct aan Velebit. Velebit is een bergketen in de Dinarische Alpen die geheel en alleen in Kroatië ligt. Er loopt een meer dan 100 kilometer lange trail over de gehele lengte van Velebit, de Velebitski Planinarski Put. Nu had ik wel bedacht dat het misschien niet haalbaar zou zijn om deze helemaal te lopen, maar een klein stukje zou best kunnen, toch? Een beetje sneeuwschoenwandelen op Velebit, hoe moeilijk kan het zijn?

Ga door met lezen van "WEEKVLOG #3 (deel 2) ☆ Méér sneeuwschoenwandelen op Velebit"
No-Budget avonturieren | Mijn strategie om met weinig toch op pad te gaan

 Bijna een week geleden kwam ik in Zagreb aan. Na een 24 uur durende busreis waarbij ik twee backpacks en een loodzware laptoptas mee zeulde, zette de bus me keurig op schema in het opvallend warme Zagreb af. Hoezo heb ik ook alweer al die dikke winterkleren meegenomen? En hoezo had ik bedacht dat het best mogelijk was om met “slechts” drie tassen door het leven te gaan? Minimalistisch leven, no-budget avonturieren… Niet te doen.

Ga door met lezen van "No-budget avonturieren, hoe doe je dat?"

Winterse wandelvlog avontuur

Met deze winterse wandelvlog-blogpost neem ik je mee tijdens mijn voettochtje van Zeist (Driebergen) naar Zwolle. 5 Februari gaf ik een lezing bij de Hogeschool Windesheim (in Zwolle) waarbij het leuk me leek om in stijl aan te komen. Mijn presentatiepakje zat netjes opgevouwen in mijn tas, een douche moest bij een sportschool of zwembad toch zeker wel te regelen zijn én mijn huisgenootje zou me na de lezing met de auto op komen halen. Goed geregeld!

Ga door met lezen van "VLOG in BLOG ☆ best wel koud en best wel nat, maar wel leuk"
Met bepakking wandelen door Europa

Ik krijg veel vragen over mijn wandeluitrusting, over wandelen met bepakking en over mijn persoonlijke aanpak. ˝Wat neem je allemaal mee?˝ ˝Hoe zwaar is je tas?˝ ˝Heb je een standaard paklijst?˝ ˝Welke rugtas gebruik je?˝ Wellicht komt het doordat ik eerder schreef dat ik nagenoeg al mijn wandelspullen in Zagreb heb liggen. (Na het lopen van de Via Dinarica heb ik een tijdje in Zagreb rondgehangen en ging in januari terug naar Nederland om een lezing te geven. Ik dacht met twee weekjes terug in Zagreb te zijn, maar besloot in Nederland om terug te lopen.) Het kan ook zijn dat mensen bij het zien van mijn enorme rugzak denken, wat zit er in hemelsnaam allemaal in die tas? Of het is gewoon nieuwsgierigheid. Hoe dan ook, de hoogste tijd om wat aandacht te besteden aan mijn ˝paklijst˝.

Ga door met lezen van "Bepakt en bezakt wandelen door Europa, dit is hoe ik het doe"
BLOG | Slaapzak zonder naam

Het is 7 uur en het is donker. Mijn tent is gevuld met slaapzak. Een nieuwe, oude slaapzak. Mijn enorm warme donsslaapzak. Mijn slaapzak zonder naam. Er ritselen bladeren, ik geloof dat het de wind is. Ik hoor ook de wolken. Ze schuiven. Het klinkt als een hele grote rammelende maag. Niets dreigends, gewoon wat geschuif. Of misschien is het een vliegtuig.

Ga door met lezen van "​Slaapzak zonder naam"

“Madame, please open your tent.” Vlug schiet ik mijn slaaplegging in. Zul je altijd zien, ben je je net aan het wassen, belt er iemand aan. Onhandig rits ik mijn tent open en gluur naar buiten. Er staat een man met twee colaflessen gevuld met water en een klein Janaflesje met iets anders. “This is…Ga door met lezen van “​Terug van weggeweest. Of, mijn groene Via Dinarica van Drinić via Ključ naar Ribnik”

Ik heb het goed voor elkaar. Dolgelukkig lig ik in een warme huisje middenin het bos. Planinarska Kuča Javorovo Kosa. Buiten waait de wind, ik hoor de regen op het dak tikken en af en toe komt er een diertje voorbij gescharreld. Waarschijnlijk een vos. Wellicht zitten er ook puh, slaapmuizen, maar voor alsnog is…Ga door met lezen van “​Daar lig ik dan, heerlijk te liggen”