Na de GR57 van Luik naar Diekirch te hebben gevolgd, stapte ik over op het Mullerthal trail. Een prachtig wandelpad dat door de dichtbegroeide sluchten slingert. Een panorama weg, maar dan beneden langs. Het vochtige weer droeg bij aan een regenwoud gevoel, de temperatuur daarentegen, liet te wensen over. Ik ben vaker in het Mullerthal geweest,

Continue Reading "Van het Mullerthal naar de Moesel en de Saar"

Glooiende heuvels met stiekem best steile klimmetjes. Prachtige slingerpaadjes door de bossen, langs watertjes, over rotsriggels, mini rotskammetjes met toch behoorlijke afgronden, magnefieke uitzichten en om de haverklap een bankje langs het pad om uit te puffen. Alles is vochtig en mossig, een donker sprookjesbos. Schimmig en gezellig tegelijk. En dan plots beginnen de velden. 

Continue Reading "Heuvel op, heuvel af"

Ik ben gezwicht voor een camping. Mijn batterijen hebben een nachtje stroom nodig en mijn haar kan wel wat shampoo gebruiken. Ik verlangde hevig naar een douche, naar een plat stukje gras en naar een onpersoonlijke plek waar ik ongestoord mijn gang kan gaan.

Bij het geluid van een heen en weer stuiterend pingpong balletje werk ik aan een artikel. Het valt niet mee om me niet door de gesprekken te laten afleiden. Het wemelt hier van de Nederlanders, zou het soms meivakantie zijn? Het meisje vraagt hoe het jongetje heet. “Joshua”. Wat haar naam is, kom ik niet te weten, maar wel weet ik wat ze later wil worden.

Continue Reading "Pingponggesprek"
België en Luxemburg

Twee jaar geleden heb ik een stukje van de GR 57 door het hart van de Ardennen gelopen. Ik zat toen middenin de overgang van bergschoenen naar FiveFingers. Tijdens het wandelen kreeg ik ontzettend veel last van de pezen onder mijn voeten. Uit pure wanhoop ging ik op blote voeten verder. Tot mijn verbazing verdween de pijn. Dat was het moment dat ik overstag ging. Geen zware bergschoenen meer.

Continue Reading "België & Luxemburg en hun Ardennen"
Plan-dell-Alpe-italie

Zomer 2015, de hoogste route van Amsterdam naar Istanbul de Balkan. Ik had twee maanden vrij, twee maanden om te fietsen. Wat zal ik doen, hoe ga ik het doen? Waar ga ik heen? Het stond in ieder geval vast dat ik deze keer geen rivieren zou gaan volgen of naar een een of andere zee zou gaan fietsen. Ik wilde bergen. En ik wilde naar Istanbul, een stad die al jaren op mijn lijstje stond, maar ik had het nooit voor elkaar gekregen om er daadwerkelijk te komen. Zou het deze keer lukken? Van Amsterdam naar Istanbul, de hoogste route door de bergen. In twee maanden…

Continue Reading "Op de fiets van Amsterdam naar Montenegro. Door de bergen natuurlijk!"
fietsen_naar_de_zwarte_zee_deel_1

2012, een rondje door Europa op de fiets.

Ik droomde van een nieuw avontuur, ik verlangde naar het rondtrekken op de fiets. Zonder druk, zonder klok. Alle tijd. Slechts fietsen, eten, slapen en nog meer fietsen. Een ˝pluk de dag˝ geinspireerd avontuur… Heel veel fietsen. Via Rome naar de Zwarte Zee en terug langs de Limes fietsen. Vijf maanden lang, alleen maar fietsen. De afgelopen maanden had ik, naast klimmen, hard gewerkt om dit avontuur te kunnen bekostigen. Het was alsnog geen vetpot, maar ik was niet van plan om veel uit te geven. Eten, slapen, fietsen. Heerlijk.

Continue Reading "Fietsen naar de Zwarte Zee en terug"
Op_omas_fiets_naar_de_Middellandse_zee

Zomer 2011, ergens tussen de bergen en de zee.

In de bergen zijn betekent voor mij genieten met een brede grijns op mijn gezicht. Of ik nu wandel, fiets, klim of alpineer in de bergen vind ik rust. Ik vind het heerlijk om omringd te worden door die machtige reuzen. Een gevoel van respect, dankbaarheid en nietigheid. Mijn fysieke en mentale kracht, uithoudings- en doorzettingsvermogen worden getest en beloond.

Tegelijkertijd zetten ze je op je plek en zullen dat altijd blijven doen. Dit geeft me ‘s zomers een onrustig gevoel, dat altijd ergens op de achtergrond zweeft. Deze zomer was dat gevoel sterker dan andere jaren.

Continue Reading "Op oma’s fiets met een mandje voorop… Naar de Middellandse Zee"