Vandaag liet ik de hoge bergen achter me. “Vanaf nu wordt het vlakker, totdat je in de Julische Alpen komt. Daar begint het feest weer. De Dolomieten van Slovenië.” Dit stuk van de Karnischer Höhenweg is minder populair, misschien omdat het wat landelijker is. Minder hoog en meer boerderijen. Zoals gebruikelijk is het juist het minder bekende en minder gelikte dat mij aanspreekt.

Continue Reading "Barfuß Alm"

Gisteren heb mijn rechter ringvingerteen ontzettend hard gestoten. Dat is vaak een teken van vermoeidheid, dan ga ik slordiger lopen. Hoewel dat zeker het geval was, ik had meer dan 1700 meter gestegen en gedaald en ruim 25 kilometer gelopen, zijn die stomme net niet kort genoeg afgezaagde boomstronken gewoon gemeen. Met mijn rechter voet raakte ik zo’n kreng zo ongelooflijk hard, dat het even zwart werd. Oh nee, heb ik nu mijn teen gebroken?

Continue Reading "​Het wel en wee van een wandelaar"

Amsterdam_Citywalk_Baarsjes

Ineens schijnt de zon! Een pre-lente-kriebel neemt bezit van me, ik móét naar buiten. NU! Je weet immers maar nooit wanneer het weer voorbij is. Maar dat maakt het juist zo mooi.

Hoewel het nog winter is, gedraagt heel Amsterdam zich alsof het volop lente is. Zodra de zon zich laat zien, kruipt iedereen zijn huis uit en installeert

Continue Reading "Banjeren langs ‘t Brettenpad"