Laten we voorop stellen dat ik echt niet zo’n held ben. Echt niet. Vorig jaar liep ik met een gezellig rinkelende beerbel aan mijn tas om deze vriendelijke viervoeters op afstand te houden. Het jaar daarvoor zong ik bibberend de longen uit mijn lijf terwijl ik langs de Kolpa rivier fietste. Nu ben ik weliswaar meer op mijn gemak, maar loop ik alsnog liedjeszingend door de bossen van Kočevje. “Wat je van beeeeren leren kan, van slimme beren leren kan…”

Continue Reading "​Wandelen & slapen tussen de beren, zo doe je dat!"

Natuurlijk is het super flauw om nu het twee dagen regent, sLOVEnië in sloRAINië te veranderen. Ik heb immers ontzettend goed weer gehad. Twee of misschien wel drie weken lang was het zonnig. Geen gedoe met onweer, geen gedoe met een natte tent, geen natte voeten, kleren of haren, geen verdwenen uitzichten, geen glibberige modderpaadjes. Het was gewoon heel erg mooi. Maar nu regent het dus.

Continue Reading "sloRAINië"

Terwijl ik heerlijk aan een picknick tafel van het avondzonnetje zit te genieten komt er ineens een auto voorbij scheuren. Een oud gammel ding dat zowel een stofwolk als een onbeschrijfelijk ongezonde uitlaatgasgeur achter laat. Ik knipper met mijn ogen en vraag af waar die auto in hemelsnaam naar toe rijdt. Deze weg loopt toch dood? En ik zit toch min of meer aan het einde van de weg?

Continue Reading "​Twee jongens met een auto en een fles "

Vorig jaar liep ik de Via Dinarica White Trail van Albanië naar Slovenië. Een handvol andere Via Dinarica hikers liepen de route andersom. Of eigenlijk liep ik andersom. Daardoor kon ik lezen over de ervaringen van mijn trailgenootjes en mijn route daarop aanpassen. Zoals ik al vermoedde was het Sloveense traject, tja hoe zal ik het zeggen, niet veel meer dan een op de computer gemaakte GPS track. Zonde, want Slovenië is zo mooi.

Continue Reading "​Mijn Via Dinarica door Slovenië"

Ik hoor iets. Een knorrende buik, maar niet de mijne. Het verplaatst. Knappende takjes. Hmm. Het is weer stil.

Een druppende kraan. Krekels. En ik hoor zelfs de snelweg. Gerommel. Niet op het dak. Niet in de bomen. Niet in de lucht.

Bij de vuilnisbakken? Of gewoon uit het hotel? Hmm.

Nee hoor, ik ben niet bang voor beren. Totdat het donker is en ik alleen in mijn tentje lig.

Continue Reading "Medved?"
Sveti_Lovrenc_Gora_slovenië

Nog net geen jaar geleden liep ik precies waar ik nu loop. Nanos ligt nog steeds parmantig te lonken en te pronken. Ze bakent de vallei af. Vormt een barrière tussen het binnenland en de weg naar de wijn en de zee. Aan de andere kant van de vallei ligt de grote Javorniki en ik loop vanuit Hrušica omhoog over een heuvelrug tussen Predjama en Planina.

Continue Reading "​Een wereld van verschil"

Mag ik van jou, uit de categorie “bijzondere slaapplaatsen in Slovenië”, het hondenhok? Thanks, mag ik dan ook de speelzolder? En het verlaten hostel? … Kwartet! Samen met de Romeinse ruïne bivak was het me een weekje wel. En dan heb ik het nog niet eens over de inmiddels relatief gewone tuin kampeerplekken. 

Continue Reading "Slaapplaatsen kwartet op het laatste stukje Via Alpina"

​”Where did you sleep?” Het zware Slavische accent klinkt een beetje dreigend. Na alle waarschuwingen voor de extreem hoge boetes die in Triglav aan wildkampeerders worden uitgedeeld, ben ik wat op mijn hoede. Ik bekijk het jasje van de man en zie het logo van de lokale lovačko društvo. Ah, een jager. Dan herken ik zijn gezicht. Ik glimlach en vertel hem dat ik mijn tent in het dorpje Kal heb opgezet.

Continue Reading "Podbrdo"